Een groeifeest in dertig beelden.

Bij de geboorte van onze kinderen kozen we ervoor om hen niet te dopen aangezien wij niet katholiek zijn.  Nu Ilja in het eerste leerjaar zit besloten we om zijn leven en de gretigheid waarmee hij groeit te vieren samen met onze familie en dichte vrienden.  Terwijl de andere kinderen van zijn klas hun communie deden hielden we een klein ritueel waarbij Ilja werd omringd door een hele berg mensen die iets betekenen voor hem.  We stonden stil bij zijn geboorte en zijn leven tot nu toe en namen tijd om mensen rond ons te bedanken voor hun aandeel in dit groeien.  Ook omgekeerd werd Ilja door andere mensen in de kijker gezet.  Het werd een mooi feest waarin hij centraal stond en wij  konden samenzijn onder een stralende zon.  Zondag 6 mei was een zalig dag.  Voor ons allemaal.

20180506_lentefeest_ilja_00420180506_lentefeest_ilja_00520180506_lentefeest_ilja_01520180506_lentefeest_ilja_02220180506_lentefeest_ilja_01620180506_lentefeest_ilja_02720180506_lentefeest_ilja_02820180506_lentefeest_ilja_06220180506_lentefeest_ilja_07020180506_lentefeest_ilja_09920180506_lentefeest_ilja_097

Er werden tekstjes gelezen, woordjes gezegd, pinata’s geklopt.  Peter maakte muziek, meter vertelde over hoe we haar als meter hebben gevraagd.  Allemaal fijne herinneringen en veel nieuwe dingen voor Ilja.

20180506_lentefeest_ilja_10320180506_lentefeest_ilja_11720180506_lentefeest_ilja_11220180506_lentefeest_ilja_13020180506_lentefeest_ilja_14720180506_lentefeest_ilja_161

“Ik wens je tijd om te dromen, tijd om te doen,

tijd om lief te hebben, tijd om te leven

en de kracht om altijd jezelf te blijven”

20180506_lentefeest_ilja_162

“Lichtpuntjes…

Soms zijn ze groot, soms zijn ze klein

Je hoeft ze niet te zoeken, je kunt ze ook zijn!”

20180506_lentefeest_ilja_159

” Wees een boom die met zijn takken de hemel streelt.

Wees vrij als de vogel in je kruin.

Wees sterk in de storm.

Wees wij die op een zonnige dag in jouw schaduw verpozen.”

20180506_lentefeest_ilja_16420180506_lentefeest_ilja_21320180506_lentefeest_ilja_040

“Wees moedig, wees sterk, wees dapper, en werk hard voor al je dromen, zodat ze uit zullen komen!”

20180506_lentefeest_ilja_26920180506_lentefeest_ilja_125 (2)20180506_lentefeest_ilja_174

Een oldtimer, zonnecrème en cupcakes die bij zijn hemdje pasten.  Dino’s, fietsjes, go-karts en bellen blazen.  Echt gewoon simpelweg een fijne dag.

20180506_lentefeest_ilja_14820180506_lentefeest_ilja_23120180506_lentefeest_ilja_26320180506_lentefeest_ilja_24920180506_lentefeest_ilja_243

img_3223-1

 

de teksten tussen aanhalingstekens zijn enkele van de vele gemaakt door de aanwezigen.

alle foto’s (m.u.v. de laatste) zijn van de hand van Kelly Steenlandt.  Ze vergezelde ons gedurende een gedeelte van de dag dus ik heb er nog tonnen meer.  Meer info over zo’n reportage kun je vinden op haar website. 

De 7 ge’s

Geluisterd

De Rechtbank: Na De Feiten.

Een podcast van drie afleveringen waarin een (ex-)gevangene en de rechter die hem heeft veroordeeld in gesprek gaan over het proces. We horen beide kanten van het proces, er wordt gesproken over de feiten zelf en over de toekomst. Deze podcast staat er door de reflecties die de gevangene maakt over wat gebeurd is en de serene manier waarop de rechter in het gesprek zit. Echt geweldig goed vond ik.

Gekeken

Viva La Feta. Jani Kazaltsis en Otto-Jan Ham ontvangen in een Griekse villa een bekende Vlaming waarmee ze twee dagen vakantie spenderen. Jani: you love him or you hate him denk ik. Maar hartjes voor Jani, ik hou van zijn ongedwongen persoontje. Hij komt met alles weg omdat hij zo brutaal eerlijk is. Ik vergeef hem alles 🙂 De aflevering met Martien Meiland vond ik dan ook extreem grappig, ik ken die Meiland helemaal niet, enkel van meme’s op het internet. “Krijg nou tieten!”. Ook de aflevering met Bokkie De Repper vond ik echt geslaagd.

Gefeest

Op 1 mei vierden we samen onder een stralend zonnetje het groeifeest van Linus, Ik kijk alvast uit naar de foto’s die Kelly nam want het feestje was eigenlijk heel geslaagd. Het is wel pittig om zo’n feest te hosten want je praat met iedereen, maar telkens zijn het korte gesprekjes. Ik hou meer van langere talks maar kijk, de kinderen hebben zich geamuseerd, Linus werd in de bloemetjes gezet en iedereen was goedgezind. Toch geweldig!?

Gekocht

Een lading nieuwe kleren voor de jongens. Ik kon tweedehands wat op de kop tikken bij iemand wiens zoon net een tweetal jaar ouder is. Ik merk dat Ilja al een lichte voorkeur begint te krijgen voor bepaalde kledij waar dit vroeger totaal geen issue was, hij was daar niet mee bezig. Tegelijk blijf ik een minimalist en ik hoop dat ik wat van die vibe kan meegeven aan hen.

Gesolliciteerd

Een nieuw aangekondigd project op het werk wekte eind vorig jaar sterk mijn interesse en dat liet ik blijken op de personeelsdienst. Ik mocht deze maand intern solliciteren en….ik heb de job! Half september verlaat ik na 8 jaar mijn huidige groep om te herstarten in een ander project. Binnenkort schrijf ik er wel eens meer over als er meer duidelijkheid is, voor nu moet ik het vooral nog wat laten bezinken want er zijn heel wat veranderingen mee gepaard.

Geplopt

Op een schoolvrije dag vorige week ging ik met de jongens, mijn broer en Melissa naar Plopsaland. Er was superweinig volk en -hoe kan het ook anders- een stralend zonnetje. Het is zoals we het tegen elkaar zeiden, als je daar bent heb je eigenlijk weinig aan je hoofd behalve “Welke attractie gaan we nu doen?”. Als er lange wachttijden zijn vind ik dat geen zo’n amusante uitstap maar als je nergens moet aanschuiven is het zeker de moeite. Ilja ging voor het eerst overkop, we kozen er direct de nieuwste attractie uit en dat was toch wel even verschieten. Dat ding schiet gigantisch snel de lucht in en het voelt alsof je eruit zal vliegen. Maar daarna durfde hij op elke andere attractie omdat die minder eng waren dan die Ride To Happiness. Deze 7 ge’s voelt alsof het een aaneenschakeling van “leukigheid” is, wat uiteraard ook wel eens de realiteit kan zijn hé.

Gebrainstormd

Vooral met mezelf eigenlijk, ik denk na over een nieuwe podcast. Binnenkort neem ik wel nog op voor No Questions Asked maar er broeit al iets nieuws en ik voel dat het weer een nieuwe uitdaging wordt om dit op pootjes te zetten. Ondertussen blijven we bezig hé.

De 7 Ge’s

Gereisd

Reizen is misschien wild geformuleerd. We zijn op verlengd weekend geweest naar Zeeland. Via AirBNB boekte ik een knoddig rijhuisje voor 4 dagen. We bezochten Rotterdam en gingen zeehondjes spotten in Zierikzee. Ik wist dat onze boys van een hevig kaliber zijn en ons eigen huis is alleenstaand, maar het is pas als je in een rijwoning zit dat je pas ècht beseft hoe luidruchtig je kinderen zijn. We shhshtten erop los. Gelukkig gaf de eigenaar -die naast het huisje woonde- ons geen slechte rating omwille van het kindergeluid. Of misschien hebben wij het gekwebbel van onze jongens overschat en was er helemaal niets te horen bij de buren?

Gebinged

In twee avonden bekeken we “Twee Zomers”. Er was veel om te doen, te expliciete scènes, te weinig aandacht voor het slachtoffer in de reeks, te dit, te dat. Ik vond de Eén-reeks gewoonweg goed. Al die meningen altijd.

De muziek is ook te vinden op Spotify en die dient momenteel als achtergrond bij het schrijven van deze blogpost.

Geconnecteerd

Ik begin uit mijn winterslaap te geraken. Het was een pittige winter met weinig ruimte voor connectie met anderen maar dat is ook een beetje een neerwaartse spiraal vind ik. Minder connectie met anderen, dus weinig interactie en daardoor nog minder connectie. Maar kijk, ik voel iets ontwaken de laatste dagen. Ik ga actief mensen gaan opzoeken en vorige week heb ik zelfs iemand nieuw leren kennen. Er waren tijden dat ik dat spannend vond, maar nu gaat dat precies allemaal vlotjes.

Geluisterd

Tijdens solo-wandelingen luister ik nog altijd graag podcasts. Soms ga ik ook blanco en laat ik alles gewoon wat stromen maar de laatste die ik beluisterde zijn:

Boys don’t cry?

Een podcast waarin Lode Steenhoudt met mannen spreekt over emoties en kwetsbaarheid. Ik vind het een echte aanrader. Als man in deze maatschappij is het al niet evident om je gevoelens te tonen, laat staan erover te spreken met andere mannen. Ook de mannen van Onbespreekbaar werken vaak rond deze thema’s, maar Boys don’t cry? focust altijd op één persoon en het is één lang gesprek. Het zijn geen luchtige podcasts, je moet er wat ruimte voor hebben om ze te beluisteren vind ik.

Seks verandert alles

In deze podcast wordt een case besproken die in de spreekkamer van relatietherapeute en seksuologe Rika Ponnet wordt behandeld. Johan Terryn is co-host en bespreekt met Rika waar de problemen in sommige relaties zich bevinden. Interessant hoe ze sommige dynamieken ontrafelt en aan de luisteraar duidelijk maakt hoe ze hierbij te werk gaat. We krijgen ook een inkijk in hoe het verder verloopt met de koppels.

Gescrolled

Ik onderhoud maar één sociale media app en dat is Instagram. Ik doe regelmatig een rondje ontvolgen maar ik vergeet ook heel frequent om dingen te liken. Dus soms ga ik eens in het wilde weg iedereen zijn foto’s gaan liken. Ik zie veel content passeren en dan denk ik bij mezelf “Mo, tof zeg”, en dan scroll ik gewoon verder. Het is dus nooit persoonlijk als ik iets niet like 🙂

Geregeld

Naast het groeifeest waar ik mee bezig ben organiseren we met Gezinsbond volgende week ook weer een tweedehandsbeurs voor kinderartikelen. Het is de laatste keer dat ik het doe want ik ben mijn vrijwilligerswerk aan het afbouwen, het vormt een te grote belasting op mijn gezinstijd en er moesten keuzes gemaakt worden.

Armpjes omhoog zodat de naaister het hemdje van Linus kan maken voor zijn feest!

Gepoetst

Kuisen, dat is toch the neverendingstory hé. Elke keer is mijn water donker. Of ik nu wekelijks kuis, om de tien dagen of als ik er 14 dagen tussen laat. Altijd vuil. Ik heb woensdag laatst gedweild en gisteren en vandaag had ik alweer een grijs swiffer-doekje. Vanmorgen ook een heus gevecht gehouden met een stofzuigerzak toen de jongens hun kamers moesten stofzuigen. Toch ben ik nog altijd overtuigd van mijn keuze om geen nieuwe poetshulp meer in te schakelen. Het kuisen gebeurt nu op mijn tempo en ik hoef me niet uit de voeten te maken als de poetshulp komt. Een nieuwe poetshulp is ook weer een nieuw vertrouwen opbouwen, een nieuwe uitleg doen, nieuwe afspraken maken. Geen zin in gewoonweg.

En jullie? Zotte dinges uitGEstoken?

Firstworldproblems – de kleedjeseditie

Op 1 mei organiseren we voor Linus zijn groeifeest. Aangezien wij niet gelovig zijn, hebben we onze kinderen niet gedoopt. Toen Ilja in het eerste leerjaar zat heb ik de volledige organisatie zelf gedaan. Deze keer heb ik een groot deel van het feest uit handen gegeven aan een zaal maar er komt nog altijd veel bij te kijken. We zijn vorige week al goed opgeschoven met enkele zaken maar nog niet voldoende rap naar mijn gedacht. Tegelijk weet ik dat een to-do-lijstje eigenlijk meer werk is om telkens te overlezen dan om er effectief iets van aan te pakken.

Minimaliese heeft zich goed in mijn leven genesteld, het is voor mij de eerste keer sinds lange tijd dat ik nog eens nieuwe kleren ga kopen. Ik heb ook letterlijk bijna niets meer in mijn kast. De laatste twee jaar heb ik in mijn minimalistische buien heel veel weggedaan en twee weken geleden heb ik nog eens 4 zakken gevuld met kledij die we niet meer dragen of die versleten was. Er zijn ook geen evenementen geweest waarbij ik me eens wou opkleden en ik hou low standards voor de klassieke familiefeestjes, sneakers all the way. Maar voor het groeifeest wil ik echt een tikkeltje meer dan een jeans en een gezellige trui. En daar wringt het bij mij. Ik wil iets kopen dat ik tijdens de zomer gewoon nog kan dragen maar ik ben ècht niet rap content als het op zo’n dingen aankomt. Ik had een zwarte jumpsuit besteld die me wel goed stond maar die net iets teveel snoerde. Ik wist het direct: dit ga ik achteraf niet meer aan doen. Terugsturen dus. Dan ga ik beter winkelen maar ik haat het. Als ik vijf items moet passen (laat staan dat ik in één winkel ooit 5 items zou vinden die me aanstaan) dan heb ik er genoeg van. Ofwel vind ik mijn maat niet en hangt het rek vol met smallekes, ofwel staat de print me niet aan, ofwel het model, of het zou de prijs moeten zijn. Er zijn ook altijd van die “moedercommuniekleren” beschikbaar nu in de winkels. Vreselijk. Ik denk dat ik er ooit wel eens iets over geschreven heb. Je leest het….ik maak het mezelf niet gemakkelijk.

Iets in mij hoopt nog op een sprookje uit neverneverland: “Je zal hier aan een winkelraam passeren en in die vitrine zal hèt kleedje hangen dat je mooi vindt, het zal je goed staan en je zal het kopen.” The end.

Tips voor betaalbare kleedjes met een beetje een rock-‘n-roll-look mogen steeds in de comments 😉

De 7 Ge’s #5

Gesnoept: beertjesbrij.  Blijkbaar kun je dat ook zo op zijn geheel oppeuzelen, gewoon een beetje extra trekken met je tanden.  Ik heb wel gezorgd dat niemand mij bezig zag.

img_3273

Gewaand: in een klein stadje in Frankrijk eventjes.  En dat allemaal terwijl ik gewoon door Ieper centrum aan het stappen was.  Wat de zon allemaal niet kan verwezenlijken hé.

img_3130

Geobserveerd: Hoe Kelly Ilja op de foto kreeg vorige zondag op zijn groeifeest.  Hoe ze rustig met hem omging,  bijna onzichtbaar was op het feest en tegelijkertijd de hele tijd aanwezig (al heb ik haar toch even kunnen strikken voor een selfie).  Ik kijk uit naar de resultaten!

img_3177

img_3211

Gekocht: een nieuwe droogkast.  Het was van moeten nadat ons vorig exemplaar van 11 jaar oud begon te roken en feuzen.  Milieubewust kun jij mij alleszins niet noemen, en neen daar ben ik niet trots op maar een droogkast is voor mij iets dat ik meteen vervang als het stuk gaat.  Als ik vertel tegen mensen over mijn kapotte droogkast krijg ik soms de reactie dat ik nogal veel was heb.  Bij nader inzien is het misschien wel zo, of zijn er nog mensen met een gezin van 4 die elke week 5 tot 7 wasmachines draaien?  De brandverzekering betaalde ons toch nog iets uit.  Met het geld kan ik met moeite een voorraadje was-producten betalen maar kom…

img_3300

 

Gefeest: niet alleen op het groeifeest van Ilja, maar ook lekker gesmuld op een communiefeest bij vrienden en vandaag nog een trouw op het stadhuis!  Drie keer in één week, it must be may!

img_3259

Geluk: Met zo’n lieve vriendinnen en hun even flinke zoontjes!  Hoe cute is dit?

img_3234

Gewerkt: het kan niet elke dag feest zijn natuurlijk.  Al vind ik het niet echt lastig om te strijken in zo’n omstandigheden!  En dat ik an sich bitter weinig strijk heeft er ook wel mee te maken denk ik.

img_3244

 

Bloghop

In mei doe ik samen met enkele andere bloggers mee met de “Bloghop”.  Nina van MissBliss organiseert al eens een blogmeeting en deze keer is het via het internet te doen, je hoeft er je zetel niet voor uit te komen om nieuwe bloggers te leren kennen.  We hoppen van blog naar blog en het is met cadeautjes winnen!  Yey voor cadeautjes.  Cadeautjes zijn namelijk keihard de max.

Met Shoutyourheartout doe ik mee omdat het mij wel amusant leek om een andere blogger in de kijker te zetten.  Mijn eigen blog is er ééntje van “we zien wel wat er op komt”.  Binnenkort start ik een online cursus van Gretchen Rubin en ik veronderstel dat ik daar ook wel eens over ga schrijven als ik er de juiste woorden rond vind.  Er komt ook zeker nog een fotopostje rond het groeifeest van Ilja volgende week, nog een New York-postje en ik moet ook dringend eens schrijven over hoe schaamtelijk weinig ik lees de laatste maanden.  Toen ik mijn lijstje “De boeken van 2018” opende in Evernote dacht ik eerst dat ik het vergeten aan te vullen was, maar het is echt erbarmelijk gesteld.  Stoppen met Facebook heeft me wel weer meer tijd gegeven om te schrijven.  Ik heb nog zo danig veel ongelezen boeken dat de boeken die ik wel al las plaats moeten maken voor de ongelezen boeken.

Voor de bloghop geef ik twee boeken weg:

Snapshot_20180430_3

Je weet het of je weet het niet: Roderik Six is mijn broer.  Niet dat ik ooit mijn eigen kopie van “Val” zou weggeven, ik leen het zelfs niet uit.  Ik mag van hem voor de winnaar een nieuw exemplaar van “Val” weggeven indien gewenst: gesigneerd.  Om het na het lezen van “Val” weer iets luchtiger te houden geef ik er ook mijn eigen kopie van “Zomerhuis met zwembad” bij van Herman Koch.  ter info: beide boeken zitten samen in het pakje.  Hoe de prijs bij de winnaar geraakt dat spreken we dan onderling af, misschien kunnen we er nog een blogmeetingske met koffie aan koppelen, altijd tof!

Hoe doe je mee?  Je reageert op deze blogpost (enkel hier!) met een gokje op de volgende vraag:

Hoeveel zal mijn zoon Linus wegen op 31 mei 2018?

Wegen gebeurt in mijn badkamer met zijn onderkleertjes aan (onderbroekje en hemdje) en zonder schoentjes tot één cijfer na de komma.  Wie er het dichtste bij zit wint het boekenpakketje. Veel succes

Ter info: Linus zal tegen dan 3 jaar en 1 maand oud zijn en net geen meter groot, hij woog bij zijn geboorte 4,450kg….I know….het doet ondertussen geen pijn meer als ik ga zitten 😉 En hij praat graag dus hem stiekem wegen zal toch uitkomen 😀 De gelukkige wordt bekend gemaakt op 1 juni 2018.

Hop nu zeker verder naar de volgende blog: Mooi Ding, het plekje van de immer bekende Renilde.  Ik benoem Renilde nogal vlug als een instagramfenomeen, maar ze is veel meer dan dat, ze is een creatieve duizendpoot: juwelen, handletteren, bullet journalen, you name it, she can do it!  Maar ook een onderneemster, blogster, leerkracht, moeder van twee bloemen van dochters en getrouwd met De Zenmeister (insider) David.  Rap, want daar zijn ook pakjes te winnen!  Je moest al weg zijn!