10 things I love about you #2

img_20160412_164002.jpg

Mijn lief en ik zijn op 22 april 10 jaar samen.  Hoera voor ons!  Het is nooit echt een wiebelig parcours geweest, meestal smooth sailing.  Ik weet dat ik te weinig moeite doe voor hem, dat zegt hij ook letterlijk, shame on me, toch blijft hij aan mijn zijde.  Ik heb mezelf voorgenomen om eraan te werken.  En ja, ik weet dat ik dat nog heel vaak ga mogen horen in de komende maanden, want ik ben niet de zeemzoete echtgenote, niet het meest romantische  lief en ik ben al zeker niet diegene die elke maand met verrassingen komt opdraven.  Toch wil ik deze 10 jaar in de verf zetten en doen wat ik het liefste doe: erover schrijven.  Bij deze alvast een tweede postje in een reeks van tien.  Tien stukjes over onze relatie en mijn man en wat ik er zo geweldig aan vind.

img_20160412_164815.jpg

#2 Ik vind hem ultraknap.

Laatst nog kreeg ik de opmerking “dat ik een knappe man heb”.  Hij ziet dat misschien niet zo, complexen zijn hem niet vreemd.  Dingen die ik weglach want ik vind hem superknap.  Dat mag misschien wel stoeferig overkomen en iedereen mag het met mij oneens zijn, maar voor mij is hij een uiterst aangename verschijning.  Zijn ijdelheid maakt hem ook wel zo, hij zal niet messy voor de dag komen.  Hij besteedt veel meer aandacht aan zijn uiterlijk dan ikzelf en nog denkt hij dat hij er gewoontjes uitziet.  Met mijn 1m78 was het niet zo evident om iemand te vinden die mij kan in zijn armen sluiten maar hij is er bijna 2m en doet dat zonder veel moeite, integendeel, soms knuffelt hij zo hard dat ik er pijn van heb.  Ik zou een foto online kunnen zwieren maar daar houdt hij niet zo van.  Blij dat ik iemand gevonden heb die door de jaren er nog beter is gaan uitzien en dat terwijl hij al van dag één mijn adem wegnam!

10 things I love about you #1

img_20160412_164002.jpg

Mijn lief en ik zijn op 22 april 10 jaar samen.  Hoera voor ons!  Het is nooit echt een wiebelig parcours geweest, meestal smooth sailing.  Ik weet dat ik te weinig moeite doe voor hem, dat zegt hij ook letterlijk, shame on me, toch blijft hij aan mijn zijde.  Ik heb mezelf voorgenomen om eraan te werken.  En ja, ik weet dat ik dat nog heel vaak ga mogen horen in de komende maanden, want ik ben niet de zeemzoete echtgenote, niet het meest romantische  lief en ik ben al zeker niet diegene die elke maand met verrassingen komt opdraven.  Toch wil ik deze 10 jaar in de verf zetten en doen wat ik het liefste doe: erover schrijven.  Bij deze alvast een eerste postje in een reeks van 10.  Tien stukjes over onze relatie en mijn man en wat ik er zo geweldig aan vind.

img_20160412_164344.jpg

#1 Hij is zo lief voor me.

Het klinkt corny maar hij zorgt voor mij maar is daarbij niet te bekukkelend, al heeft hij eraan moeten werken. (oei, dat begint hier al direct goed 😉 ) Neeneen, even schetsen: toen we pas samen waren kwam ik uit een periode waarin ik twee jaar vrijgezellig was geweest, ik woonde alleen, had mijn eigen leven, kortom het was ok zo.  Ik was best een loner eigenlijk.  Toen ik hem leerde kennen was het fantastisch maar tegelijkertijd voelde het in het begin soms wel bedreigend.  Ik was gewend om veel me-time (excuse my VIJF-woord) te hebben, om mijn eigen ding te doen en plots was daar iemand waarmee ik al die dingen samen deed.  Het was zoeken naar een balans om mijn eigenheid te behouden en een ons te creëren, iets dat voor beiden goed voelde.  En ja, het eerste jaar zijn er veel woorden gevallen, veel tranen gevloeid, ik herinner me nog redelijk hevige ruzies.  Ondertussen is er een bepaalde rust over ons neergekomen, misschien hebben we voor onszelf in dat eerste jaar wel kunnen uitmaken van “dit zit hier goed, hier willen we voor vechten” We katten wel eens op elkaar en er wordt wel eens gekibbeld, maar echte grote ruzies, daar maken we tijd voor.  Ik wil niet dat ruzies blijven sluimeren.  Daar zetten we ons voor neer en die worden besproken, al dan niet met tranen, jawel, ik ben een bleitkous als ik eraan begin.  We gaan nooit slapen met hevige ruzie, dat heeft geen zin en het verpest onze nachtrust en tegelijkertijd de volledige volgende dag.

Om nu eindelijk terug te komen op het feit dat hij zo lief is voor mij: ik word (zelfs tijdens ruzies) overladen met complimenten.  Hij zorgt voor mij en is bezorgd om mij.  Als ik in een situatie van onrecht terecht kom wordt hij kwaad in mijn plaats.  Hij zegt me regelmatig dat hij blij is dat ik bij hem ben, dat ik zijn steun ben in goede en kwade dagen.  Daarom zijn we ook getrouwd.  Wat ik zo geweldig vind aan hem: hij bekritiseert me nooit.  Zie ik eruit als Maa Flodder (trust me, dat gebeurt) zal hij daar geen commentaar op geven, hij weet dat dat niet de standaarduitrusting is.  Maak ik iets klaar dat smaakt naar catchou laarzen, hij houdt zijn mond, zegt hoogstens “hmm, je hebt al betere dingen klaargemaakt, maar het is eetbaar”.  Hij vindt me ok zoals ik ben, en dat biedt zoveel rust.  Ik hoef helemaal niets en daardoor kan ik zo hard mezelf zijn, enkel bij hem kan ik 100% mijn eigen ding doen, al dan niet in Maa Flodder-outfit.

Tune in for more “10 things I love about you” tomorrow!