Leven tussen de foto’s door.

Vanaf 15 augustus komt er een shift in de zomer. Na die datum begint alles stilletjes aan een beetje te keren vind ik. Ook op sociale media wordt het dan weer rustiger want de vakantiegrammers gaan dan weer in lurkermodus.

Aan een kant jammer, want ik vind het fijn om zomervibes in de insta-stories te zien passeren, ik werd al meerdere keren geïnspireerd tot dagtripjes aan de hand van sommige profielen die ik volg online. Ook de zoekfunctie in Instagram is een handige manier om op nieuwe plekjes te komen als je een stad bezoekt.

Maar ik hou ook keihard van het dagdagelijkse. En ik hou er nog meer van om dat bij anderen te zien. Niet alleen de hippe, spectaculaire dingen maar vooral het gewone leven. Hetgeen gebeurt tussen de snapshots door. Dat dagdagelijkse is misschien wel veel minder interessant, maar het is wat we allemaal meemaken en net dat vind ik het fijnste. De herkenbaarheid in de gewone dingen. Het is zuchten bij een berg kruimels onder de tafel #neverendingstory. Het is wachten tot de wasmachine beslist om de laatste minuut te laten aflopen en de deur te ontgrendelen #delangsteminuut. Het is een kras in de wagen omdat je tegen de fiets van je zoon reed en planten die verslokerd zijn omdat je ze vergat water te geven. Het gewone leven is voor mij: je te pletter zweten tijdens het lopen en druipend binnenkomen met een hoofd zo rood als een tomaat. Het is blij zijn als de wegomlegging die twee jaar duurde ineens weer is vrijgekomen zodat je niet meer via een omweg naar je meme moet. Het is de knop van de radio openzwieren omdat er een geweldig nummer speelt. Het zijn kampvaliezen met ruftende kleren uitkieperen op het terras en hopen dat het niet gaat regenen als je aan een wasmarathon begint.

Ik probeer ook die gewonigheid in beeld te brengen. Het gebeurt zo goed als altijd met een kwinkslag maar altijd op mijn eigen manier. Op mijn online profiel probeer ik mijn point of view (POV noemen ze dat zeker?) weer te geven, dat kan op de top van een berg in Oostenrijk zijn, maar dat kan evengoed een foto van de zoveelste blauwe plek zijn waarvan ik mij de herkomst al dan niet kan herinneren.

Want tussen de mooiste foto’s door leven we allemaal gewoon ons gewoonste leven.