Gehiked

Ahja vaneigens, we zijn in Oostenrijk. Als je hier niet hiket dan moet je het nergens doen. We doen wel op ons gemak want als we elke dag tientallen kilometers zouden plannen dan komt er gegarandeerd protest van de jeugd.

Gezwommen

Het zijn vooral de jongens die vragen om te gaan zwemmen, zelf zou ik daar niet direct voor kiezen. Ik vind het altijd een gedoe: het omkleden en dan in zo’n klein kotje jezelf achteraf droog genoeg proberen te krijgen zodat je je kleren treffelijk rond je krijgt (lukt ook gewoonweg nooit). Maar eens ik in het water ben dan amuseer ik me wel. Ik voel ook wel dat het deugd doet om gewoon baantjes te trekken. Gisteren kon ik dat in een openluchtzwembad met zicht op de bergen, het was er lekker rustig waardoor het enorm ontspannend was om gewoon weg en weer te gaan. Ik zit nu met de idee om meer te gaan zwemmen maar ik vermoed dat -eens thuis- die plannen gaan verwateren.

Gewisseld

Van regenjas naar topje naar extra trui aan en ook weer uit. Het weer in Oostenrijk is zeer onvoorspelbaar. Het ene moment is het een zalige zon met 25 graden op je snoet en een kwartier later kan het ineens beginnen regenen. Ook bij uitstappen naar de hoogte heb ik telkens een hele lading kledij aan en uit te trekken. Op het hoogste punt was het met moeite 14 graden terwijl het in het dal zo’n tien graden warmer was. Na enkele Oostenrijk-reizen zijn we hier al op ingespeeld en weten we dat voldoende laagjes dragen de beste optie is.

Geslapen

Gisteren hadden we een dagje zonder plannen en dat was blijkbaar exact wat mijn lichaam nodig had na alle buitenlucht. Ik sliep tot 7u35, een persoonlijk record want veelal ben ik tussen 5u30 en 6u30 uit de veren zelfs op vakantie. De magische truc om lang te slapen heb ik echter nog altijd niet gevonden.

Gelezen

In de wagen las ik een bibliotheekgok. Ik word wel degelijk beïnvloed door andere lezers op Instagram en Goodreads want van “Overgave op commando” herkende ik vooral de kaft.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik het in twee trekken heb uitgelezen en de enige reden waarom ik ben gestopt is omdat we een tussenstop deden.

Gemoederd

Na een redelijk korte maar stressvolle examenperiode voelt het goed dat de jongens gewoon lekker mogen chillen. Geen moetjes aan hun hoofd, enkele weken schoolvrij. Linus ging het voorbije schooljaar niet graag naar school (“Alles is saai!”) en Ilja heeft er een hobbelachtig parcours opzitten maar eindigde het tweede middelbaar wel met voldoende overschot om rustig door te schuiven naar een bepalend derde jaar. Ik ben blij dat ik ze eens fulltime bij me heb maar ik merk wel dat ik strenger moet moederen dan andere jaren. Twee tieners vragen toch regelmatig om bijsturing in taalgebruik, wild gedoe en weerbarstigheid. De boys kunnen het veelal goed met elkaar vinden maar er zijn ook momenten waarop er geklopt en gescholden wordt. Al spelend gaan ze ook soms heel bruut met elkaar om waardoor het heel regelmatig nodig is om de boel gewoon stil te leggen voordat het helemaal escaleert. Onderstaand beeld zegt meer dan de woorden:

Gemist

De minimaliese in mij zit ver weg als het over mijn koffie gaat. Sinds enkele maanden hebben we een koffieapparaat thuis en dat is het enige wat ik mis als ik op vakantie ben: een goeie tas koffie ’s morgens. Dat is het als je jezelf verbetert met materiaal. Eens je iets hebt kan je het niet meer missen. Ik vind het best confronterend dat ik daar zo materialistisch in ben. Hoor ik daar firstworldproblems echoën vanuit de bergen?

Plaats een reactie