• Ik ging laatst naar Brihang. Met zijn theater tournee brengt hij zijn muziek op een originele maar intieme manier naar een kleiner publiek. Het was best lang geleden dat ik kippenvel had bij een optreden. Brihang slaagt erin om pleisters op je ziel te leggen en ze daarna met zachte rukjes weer los te trekken zodat je slechts minuscule neepjes voelt bij elk nummer dat hij brengt.
  • Linus had enkele opmerkingen gekregen van zijn leerkracht over het feit dat hij te snel (en daardoor te slordig) werkt. Zijn uitleg op mijn vraag waarom hij zo snel werkt? “Als ik gedaan heb mag ik lezen”. Moeilijk om mee om te gaan, hij kent ook mijn softspots, zeker als hij daarna zegt “Ja mama, wat kan ik zeggen, ik ben het kind van mijn moeder hé”. Soms vraag ik me wel af waar hij die spitsvondigheid vandaan haalt. Dus ik blijf hem duidelijk maken dat sommige dingen echt wel moeten gebeuren. Zoals leestekens gebruiken in een tekst.
  • In tussentijd is hij ondergedompeld in Star Wars. Elke avond zie ik helmgedrochten, monsters en vreemde kostuums over het scherm passeren. Er doet wel een cutiepie “Grogu” mee die me wat aan onze kat Rudi doet denken. Immer present en altijd aan het schransen.
  • Als Ilja me knuffelt kan hij perfect zijn armen over mijn schouders gooien zonder omhoog te moeten reiken. Hij is ondertussen bijna 15 en groeit elke week een centimeter in mijn beleving. Ik merk het aan het aantal broden dat ik wekelijks naar huis moet slepen om mijn hongerige jongens te spijzen.
  • Deze week zag ik een pomeranian met een trouwjurkje aan. Het hondje kom ik wel eens meer tegen met haar baasje, ze draagt telkens een andere tenue. Op mijn vraag of ze het haar van het hondje veel moet kammen trekt het baasje haar schouders op. “Niet veel hoor, twee keer per dag. En om de twee maanden ga ik er mee naar de kapper”. Gesoigneerd wordt ze wel. Dat kun je niet ontkennen.
  • Een penetrante AXE-geur verspreidde zich over het zwembad. Een stuk of 25 jonge mannen bezetten drie zwemstraten. Ik vermoed dat het studenten waren. Ik had tijd om erover na te denken, het repetitieve van baantjes zwemmen zorgt wel voor een goeie flow in mijn hoofd. Misschien waren het kadetten van de militaire school enkele gemeentes verderop want er werd wel wat actie verwacht van die kerels. Watertrappen, duiken naar de bodem en dan verder watertrappen. Ze zorgden ook best wel voor veel deining in het water met hun spurtjes crawl. Ik bekeek het allemaal van op een afstandje en liet me meedrijven op het ritme van mijn schoolslag. Kijken mag hé. Hoewel ze allemaal relatief goed in shape waren vond ik er maar weinig aan. Hun lichamen nog te jongensachtig om het al mannen te noemen en in hun gedrag nog iets te weinig maturiteit. Tjah, persoonlijke smaak verandert blijkbaar mee met het ouder worden.
  • Ik vond een zeehond toen ik op solotrip was vorige week. Het beestje zag er maar mottig uit, het hoestte, proestte en schokte erbij. Omdat het geen al te gezonde indruk gaf besloot ik om Sea Life Center te contacteren. De telefonist wou dat ik het gedrag van de zeehond beschreef en vroeg me toen om enkele foto’s en filmpjes te sturen naar hun WhatsAppnummer. Daarna hoorde ik niets meer van de zeehond. Hij liet me “on read”. Geghost door een zeehond, ik zal het maar niet te persoonlijk nemen zeker?

Plaats een reactie