Journal of me

In Flow staat maandelijks een item “Journal of me” waarin een (bekende?) NL’er altijd dezelfde vragen beantwoordt. Een gemakkelijke schrijfoefening maar ook een fijne denkopdracht. Voel je vrij om mee te doen met deze “Journal of me”.

1. Dit ben ik in 5 woorden:

Introvert – Consequent – Woordensprokkelaar – Serial Chiller – Vat vol tegenstrijdigheden.

2. Wat ben je aan het doen?

Weinig eigenlijk. Ik ben al een tijdje op zoek naar een nieuw ei om op te broeden maar voorlopig is alles nog wat flou. Kleine projectjes die mijn creativiteit sparken houden me altijd content, ik scharrel graag wat rond in verschillende takken (podcast, schrijven, bijleren, lezen) maar momenteel ligt alles wat stil. Ik leg er mij bij neer dat het niet altijd volle bak kan zijn en dat het ei wel tevoorschijn komt als het rijp is.

3. Wat helpt bij een offday?

Wandelen, ranten tegen een vriend(in), schrijven, aan mijn planten prutsen, in mezelf keren, sporten.

4. Waar schaam je je niet meer voor?

• Mijn onhandigheid. Ik omarm het en ik weet dat het slechter wordt als ik me begin te haasten. “Stay calm en don’t make brokken” zou mijn motto moeten zijn maar daar leef ik soms te weinig naar aangezien ik nog wekelijks brokken maak. Ze noemen het op het werk al “een Lieselotje doen” als er een glas sneuvelt of als er iets tegen de grond vliegt. Oh well.

• Mijn introvert karakter. Ik laad op als ik alleen ben en ik weet dat ik die dagen nodig heb om me goed te voelen. Ik vertel dan ook zonder schaamte dat ik regelmatig een dag of enkele dagen voor mezelf neem, ook al vinden anderen het heel vreemd dat ik soms alleen ga rondvendelen.

5. Wie is je idool?

Idolen heb ik niet echt. Het doet me wat denken aan verafgoden, alsof die persoon niets verkeerd kan doen terwijl iedereen maar een mens is. Ik kijk wel op naar bepaalde talenten van mensen. Zoals iemand die heel welbespraakt is en moeilijke materie heel eenvoudig kan uitleggen zonder dat je het gevoel krijgt dat je gekleineerd wordt. Of iemand die zo gepassioneerd kan vertellen over iets dat je gewoonweg zin krijgt om mee te doen.

6. Wat is je levensmotto?

Moet juist niks. Het klinkt misschien wat arrogant maar het is zo simpel als het groot is. Wegstappen van de verwachtingen van anderen brengt zoveel vrijheid. Jezelf wringen in bepaalde moules die gemaakt werden door onze (voor-)ouders die het dan ook nog eens meekregen van hun eigen (voor-)ouders, daar probeer ik op zijn minst kritisch naar te kijken. Als iets aanvoelt als een “moetje” dan ga ik er mijn eigen touch aan geven. Uiteraard heb je niet overal controle over, er bestaat zoiets als verwachtingen op een werkvloer en naar je werkgever toe maar ook daar probeer ik zoveel als ik kan mijn grenzen te bewaken.

Ik ben ook een persoon in dit verhaal. Het kan op zoveel manieren van toepassing zijn. Op hoe je jezelf profileert binnen een situatie, welk aandeel je in een conflict hebt….Het kan ook slaan op hoe je jezelf niet hoeft weg te cijferen voor een ander. Als iedereen wat water bij de wijn kan doen dan geraken we al ver. Als je blijft voor ogen houden dat je ook een persoon bent in een verhaal dan kijk je meer vanuit alle perspectieven. Het blijft wel een aandachtspunt.

First I drink the coffee, then I do the things. Elke dag start met koffie. Werkdag, vrije dag, dat maakt geen verschil. Eerst koffie, dan de rest.

7. In welke tijd had je ook willen leven?

Mijn ouders waren onze leeftijd in de jaren 80-90. Ik ben geboren in 1982 dus als ik naar mijn kinderfoto’s en onze herinneringen terugkijk zie ik vooral eenvoud. Een TV met een testbeeld en vier posten, tijdschriften, kranten, de radio en een platendraaier. Meer was er volgens mij niet wat prikkels veroorzaakte. De technologie is er de laatste 30 jaar zo snel op vooruit gegaan, soms denk ik echt dat het erover is. Nu moet je soms een ingenieur zijn om een televisiebakje te ontcijferen, er zijn veel te veel opties in alles en sommigen zijn gewoon nooit content met wat ze hebben. Ik zeg niet dat het vroeger beter was, maar het was volgens mij wel veel rustiger en dat trekt me wel aan.

8. Wat is je lievelings…..

….-boek: The Melancholy Death of Oyster Boy & Other Stories van Tim Burton. Ik lees continu, vooral romans en non-fictie. Dus een roman kiezen lijkt me wel moeilijk al zal “Ten zuiden van de grens” van Murakami wel hoog scoren. Bij Oyster Boy heb je de imposante figuren uit het brein van Tim Burton gecombineerd met korte, gevatte gedichtjes. De stijl inspireert me enorm. We bezochten vorig jaar de Tim Burton expositie “Labyrinth” in Brussel en daar kwamen alle maffe figuren mooi tot zijn recht. Niemand maakt monsters en underdogs zo aantrekkelijk.

…-muziek: Zoals ik bij vraag 1 al schreef ben ik een vat vol tegenstrijdigheden en dat uit zich vooral ook in mijn muzieksmaak. Hoewel ik een rustig persoon ben hou ik ook wel van loeiharde metal maar kan ik evenveel genieten van iets als Portland, Intergalactic Lovers en zelfs Berre en Teddy Swims. Je maakt me altijd blij met Queen en Elbow, maar op een feestje mag er gerust wat Rihanna en Dua Lipa gedraaid worden.

…-woord: De moeilijkste vraag vind ik. Ik vind “sprokkelen” een fantastisch woord omdat ik het mij ook meteen visueel voorstel. In eerste instantie zie ik mezelf dan in een bos hout rapen om een vuurtje te stoken. Iets wat ik dus in feite echt nooit of te nimmer doe. Maar in ruimere zin kun je “sprokkelen” echt zien als een werkwoord dat nooit stopt. Je kunt blijven sprokkelen. Naar mooie zinnen, goeie boeken, opzwepende muziek, interessante gesprekken,…

…-stad: Zo superveel citytrips heb ik nog niet gedaan maar Londen en New York staan momenteel aan de top. In Londen is alles zo duidelijk. Die Britse mentaliteit, daar gedij ik zo goed in. In New York valt er op elke hoek letterlijk iets te beleven. Het is een stad die zeer prikkelend is en dat spreekt me evengoed aan als een weekendje in het bos. Zei daar iemand “tegenstrijdigheden” bij vraag 1?

...-film of serie: Zonder twijfel Sex And The City. De eerste aflevering van die serie is ondertussen al 25 jaar oud en toch blijft het zijn waarde houden. En ja, je zal er heel wat ogen bij trekken als je dat voor de eerste keer ziet, er is veel veranderd maar je moet het in zijn tijdsgeest zien. Ik rol letterlijk nog altijd uit mijn zetel van het lachen bij sommige afleveringen, niet iedereen begrijpt dat, maar is dat niet bij alles zo?

…-dier: ik ben een kattenliefhebber in hart en nieren. Katten zijn de meest eigenzinnige (huis)dieren die er bestaan. Ze doen gewoon hun eigen zin, laten zich niet sturen en zijn superelegant. En tegelijk zijn ze soms zo lomp, hoe ontstaan al die kattenfilmpjes anders op YouTube? Een spinnende kat op mijn schoot is dan ook het toppunt van rust voor mij. En als de katten op zijn mag je anders een alpaca of een wombat brengen.

9. Wat zou je doen met een zee van tijd?

Brihang heeft er een geweldig nummer over:

Ik wil een beetje meer tijd alleen
Maar ik durf nie echt alleen te zijn
Want in een zee van tijd
Zwemt de eeuwigheid

Wanneer hebben we ooit een zee van tijd? Zeker sinds er kinderen zijn is dat een begrip dat bijna onbestaand is. Ik probeer wel te genieten van kleine stroompjes tijd en ik voel dat de stroompjes verbreden nu ze opgroeien. Maar net zoals Brihang het zingt, soms is een zee van tijd ook een moeilijk begrip, want het is zo schaars dat we vergeten zijn wat we moeten doen met een gewonnen uur. Soms vergaat het in doelloos scrollen met een schuldgevoel als gevolg. Maar als ik ooit een zee van tijd heb, dan staan volgende zaken op het lijstje: mijmeren, wandelen, iets creëren, mezelf iets aanleren, vendelen, mijn neus volgen, tijd maken om met iedereen af te spreken die ik wil zien.