door “En zo geen goesting om te trainen voor een marathon?” Hmneeen.
“Een halve marathon misschien?” Hmmnnnaaah…
“De ten miles dan ?” Neenee.
Mijn lichaam is daar niet akkoord mee. Maar vooral: naast het fysieke aspect heb ik eigenlijk compleet geen goesting om dat te doen. Als ik trainingen zou moeten inplannen en er halve dagen voor moet uittrekken om het te doen slagen dan zou het voor mij vlug als een job aanvoelen. Het voelt raar om het neer te schrijven maar ik ben eigenlijk verre van een ambitieus persoon. (Gelukkig trek ik me daar niets van aan en schrijf ik het gelijk hoe neer.) Ik had het er laatst over met een vriendin tijdens een wandeling: ik vind mezelf eigenlijk best wel saai. Ik doe nooit spectaculaire dingen en als ik iets doe is dat veelal zonder hoger doel. Ook schrijven en in non-fictie duiken doe ik zonder dat ik daar ooit “iets mee wil doen”.
Maar ik begrijp ook wel waarom iemand dat wèl wil doen. De mens is een ondernemend wezen en een uitdaging in het leven, een doel om naartoe te werken, dat biedt houvast. Ik vind het ook ergens benijdenswaardig dat er mensen zijn die er in slagen om halve of hele marathons te lopen, het getuigt van kracht en uithouding. Die structuur aanhouden in een vooropgesteld schema getuigt ook van doorzettingsvermogen. Misschien put men er zelfwaarde uit?
Maar ik ben meer een kabbelend type. Ik probeer een beetje vanalles en wat goed voelt doe ik gewoon verder. Zo geraak ik ook wel een klein beetje vooruit op mijn eigen manier, traag maar zeker. Ik blijf schrijven, ik blijf lopen, ik blijf fietsen. Ik lees dagelijks, ik luister podcasts. Maar ik lig evengoed te schimmelen in mijn zetel met een serie die ik al 8 x gezien heb en de kat op mijn schoot. Gewoon. Omdat ik dat ook leuk vind.
En jij? Heb jij veel ambities of doelen? Zo ja, deel ze gerust! Zo neen: join the club!
Shout your heart out 
Vroeger liep ik makkelijker en trainde ik echt veel, tegenwoordig is het inplannen van een klein wedstrijdje iedere maand toch een fijne stok achter de deur om 2x te blijven lopen juist omdat ik ook andere dingen doe zoals fietsen, fitness en wandelen. Door dat doel blijft de continuïteit voor mij erin.
Heel herkenbaar eigenlijk. Hier zo een beetje dezelfde redeneringen.
Ik ben ook onder de indruk van het doorzettingsvermogen van marathonlopers. Niet alleen zou ik het fysiek nooit halen, maar de trainingen zouden me de keel uit komen. Korte termijn doelen prima, lange termijn ben ik te snel alweer iets anders aan het doen😁…
Dit is misschien een onpopulaire mening, maar marathons lopen, help je daar jezelf en de wereld mee vooruit? Ik loop elke week een half uurtje in mijn eentje om fit te blijven, dat is al saai genoeg. Ik kies liever een opwindender doel dan een marathon. Groot gelijk dat je doet wat voor jou goed voelt!
Zeer herkenbaar! Ik ben zelf ook weer volop aan het schrijven, maar voel niet echt de ambitie om er veel mee te doen (heb niet veel durf ook) en dat geldt op andere vlakken evenzeer. Sportief heb ik sowieso geen grote doelen, daar heb ik echt het talent niet voor.
Sportief probeer ik het zo low key mogelijk aan te pakken maar wil er wel weer dagelijks mee aan de slag, geeft zoveel voldoening!
Er zit een soort rust in een ‘saai’ leven. Ik hou er van! Gewoon gewoon, zonder te veel tralala. Wel wat doelen maar niet te hoog en niet te veraf. Easy peasy lemon squeezy.
Ik ben ook verre van ambitieus.
Ik wil ‘enkel’ de best mogelijke mama van Felix zijn en veel reizen. Daarnaast kabbel ik rustig verder.