Schermstrijd

“Een biggetje springt uit een vrachtwagen de vrijheid tegemoet en wordt nu liefdevol door mensen opgevoed….” Het klinkt als het begin van een sprookje maar voor mij was het nog maar eens het begin van een endless scroll. Voor de rest van het verhaal van Percy de stuntbig moest ik door een betaalmuur, dus geen idee hoe het hem verging.

Percy kan er niets aan doen, ik verwijt hem dan ook niets, maar ik had het er al over in mijn vorige post: mijn smartphone en ik, wij hebben momenteel een gecompliceerde relatie. Net als alle relaties in mijn leven neem ik ook die wel eens graag onder de loep. Dat ding is zo’n aandachtsdief! Toen ik “Schermstrijd” googelde kwam ik uit bij een 3-delige Nederlandse documentaire waarin men enkele mensen op het randje van een beeldschermverslaving volgt.

Het was eventjes met de neus op de feiten: dit wil ik echt niet. Niet voor mezelf en al zeker niet voor mijn opgroeiende tieners. Met een schermtijdduur van meer dan 10 uren per dag moesten alle deelnemers ineens zwaar afkicken omdat ze -vrijwillig- in een experiment stapten waarbij dit aan banden werd gelegd.

Mijn zonen zijn nu 11 en 15, ik moet daar geen tekeningetje bij maken: een scherm is alomtegenwoordig in ons gezin. Vooral op reis was het een aandachtspunt. Lange autoritten delen we altijd op in “schermtijd” en “scherm uit”. Ter plekke was er schermtijd, maar er waren ook veel momenten waarop we heel bewust alle smartphones in het vakantiehuisje achterlieten. Aan het zwembad lijkt het mij sowieso overbodig al was ik blijkbaar wel de enige die er zo over dacht. Ik zag zelfs mensen vloggen in het water met spectaculaire selfiesticks, de smartphone beschermd door een speciale cover. Zelf vond ik het echt niet fijn dat er werd gefilmd in het zwembad en ik zou het niet erg vinden moest daar een verbod op komen. Maar ik zag ook veel kinderen op ligbedjes, aan het swipen of naar filmpjes aan het kijken, ouders aan het scrollen, chatten of telefoneren. Ik merkte vooral: als we de smartphones niet meenamen op uitstap dan werd er gebabbeld aan tafel of gelezen op een ligbedje.

In “Schermstrijd” probeert momfluencer Saskia zeven dagen te overleven zonder smartphone. Ik zag haar een airtag plaatsen rond het armpje van haar dochtertje wanneer ze op uitstap vertrokken. Toen ze besefte dat ze haar smartphone niet mocht gebruiken riep ze geschrokken naar het meisje: “Oei, nu ga ik de hele tijd op jou moeten letten!”.

Deze zomer registreerden opzichters aan de kust en op recreatiedomeinen een hoger aantal verloren gelopen kinderen. Volgens wat ik las in de kranten (diezelfde gasten met hun Percy-clickbait natuurlijk ;-)) is technoference door ouders één van de oorzaken en eerlijk gezegd schrik ik daar niet van. Wanneer je een drukke plek observeert zie je minstens de helft van de mensen op een smartphone bezig. Ga je op restaurant dan zijn er tafels waar iedereen tegelijkertijd zit te schermen. Het zijn verre van alleen maar de kinderen en jongeren, ook onze generatie en die van onze ouders doet het.

Ik ben hier absoluut niet om te oordelen of met de vinger te wijzen want dan wijs ik vooral ook in mijn eigen richting, maar ik verwoord gewoon wat ik zie en ik vind het soms zo triestig. Wanneer hebben we onszelf aangeleerd dat een chatgesprek, een website, sociale media belangrijker zijn dan wie er naast of voor ons zit?

En ja: onze tieners moeten evengoed regelmatig aangesproken worden op hun schermgebruik, dat is hier niet anders dan elders denk ik, maar ik vind het wel belangrijk dat ik het effectief blijf doen. Uiteraard moet ik zelf ook een voorbeeld stellen want wat betekenen de woorden “geen gsm aan tafel” als ik zelf zit te scrollen boven mijn bord? Is mijn excuus dan legitiem en dat van hen niet? Zo werkt dat niet, maar ik blijf benoemen wat me stoort en aansporen tot verandering. Tot vervelens toe. Tegelijkertijd probeer ik bewust stil te staan bij mijn eigen gedrag en stop ik de smartphone al eens meer weg, uit het zicht is uit de gedachten. Want voor ik het weet heeft die rakker weer al mijn aandacht gekaapt!

Hoe is jouw relatie met je scherm?