en dat allemaal voor een hoop uit de context gerukte krantenkoppen

Het is zalig, een huis met een oprit.  We moeten niet puzzelen om onze auto’s ergens in de straat te parkeren, er komt niemand voor je garagepoort staan of voor je ramen waar je je licht binnentrekt.  De postbode vond het echter een minder leuk idee om dagelijks het stukje oprit bij te wandelen op zijn toer en liet enkele keren te verstaan dat onze brievenbus niet aan onze gevel mocht, maar vooraan de oprit moest komen.  Ik vond het nochtans een goeie plek, zo naast onze voordeur.  Deur open, sleutel in brievenbus en hup je hebt de inhoud.  ’s Morgens is de krant bij de koffie hier wel een begeerd goed.  Ik lees ze niet volledig maar het gevoel van de krantenkoppen vast te houden kan niet op tegenover het geswipe op een tablet vind ik.  (Hoe straf ik ook uitkijk naar de langverwachte iPad).  Het is echter elke dag een struggle om de krant uit de bus te krijgen.  Hoeveel ik hou van mijn krant, zoveel hou ik ook van mijn peignoir.  Ik wil hem het liefst nog even aanhouden tijdens mijn koffie, maar dat impliceert dat ik in nachtoutfit de straat op moet.  Want geef toe, zo een krant lezen om wakker te worden, dat is toch wel redelijk chill.  Het begint al bij de voordeur,bij het openen luister ik of er geen auto’s afkomen op straat.  Negen van tien is het rustig.  Het moment dat ik mijn eerste stap buitenzet, dan zijn ze daar.  Als het geen auto is, het is een vrachtwagen.  Ik denk dat ze het aanvoelen, altijd net op het moment dat ik aan die brievenbus sta!  De geniepigste zijn de fietsers, die kan ik niet horen van bij de voordeur.  Deze ochtend kon één van hen me wederom aanschouwen in mijn lief zijn knalrode peignoir.  Het is dan ook de enige kamerjas die groot genoeg is om mijn buik in te herbergen.  De slechtste dagen zijn de slaapkleeddagen, daar komen nog eens blote benen bij.  En zo begint mijn dag, met mijn firstworldproblems en mijn chille gazet ’s morgens.  Toch eens uitkijken voor een camouflageset in het kleur oprit en gevelsteen.

9 gedachtes over “en dat allemaal voor een hoop uit de context gerukte krantenkoppen

  1. ik trek me daar om eerlijk te zijn weinig van aan. al let ik waar we wonen nu wel wat op… in onze straat is namelijk een school… vanaf half acht-kwart voor acht komen ze wel met veel toegestroomd…en in mijn pyjama naar buiten voor een stel puberjongens, dát zie ik dan weer net niet zitten! 🙂

  2. Ik heb de papieren versie al lang opgegeven. Het lijkt me nu zelfs bijna romantisch om ’s morgens naar buiten te wippen voor een verse krant, in een lelijke peignoir en met bijpassend bedhead. Breng je zondag de krant mee, voor als het saai wordt? 😉

  3. Wij moeten ook naar de straatkant.. Ik ga de krant halen zoals ik opsta, no way dat ik me eerst aankleed enz. Wie t niet wil zien, die moet niet kijken & voor evt opmerkingen ben ik doof 😉

  4. We moeten een meter of 3 overbruggen en hebben ons bekwaamd in snelheid, waardoor je ons bijna niet ziet, zo snel kunnen wij de krant uit onze brievenbus halen 🙂

  5. Even vlug over en weer naar de brievenbus in pyjama of badjas… moet kunnen! Ik doe dit ook en wij wonen op een appartement 🙂

  6. Ontbijten doe ik wijl ik op het www surf (en daar dan onder andere ook de krant lees). Zo kan ik meteen ook wat langer in mijn ondergoed blijven rondbanjeren. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s