Het leven zoals het is: flexibel uurrooster

Om 9u20 rij ik de oprit op, ik zie dat het rolluik van Linus’ kamer alweer naar beneden is voor het voormiddagdutje en vind Ilja tussen zijn speelgoed in de living. “Mamaa!!!” roept hij blij.  Mijn echtgenoot is zich aan het klaarmaken om te gaan verbouwen bij vrienden.  Het is een onuitgesproken regel: wie hulp nodig heeft in zijn verbouwingen wordt geholpen.  Toen we zelf in die situatie zaten kwamen ook heel wat mensen ons een handje toesteken en je kunt niet geloven hoe hard we dit hebben geapprecieerd!  Ik neem afscheid en bekijk het allemaal eens van ver.  In mijn hoofd gaat het van: “eerst Linus’ middagmaal klaarmaken”.  Het voelt een beetje fuzzy na mijn inslaapdienst.  Veel heb ik niet geslapen, één of andere dwaas begon rond middernacht een toeterconcert te geven in de straat, hij kreeg als het ware nog reactie van een andere toeteraar en toen was het helemaal in orde.  Op dat moment dacht ik even: “Heb ik wel mijn handrem goed aangetrokken?  Misschien staat mijn auto midden de straat?”  Voor een keer was het niet zoiets, ik trok het mij niet meer aan en probeerde verder te slapen.

Na een courgettebereiding lummel ik wat aan, blader door de krant, luister naar Ilja’s verhalen over politiekantoren en boeven, dikke haaien en fijne walvissen.

Linus houdt ook een concertje en geeft mij de grootste glimlach ever als ik hem uit zijn bedje haal.  Ilja blijft verder spelen met verschillende speelgoedjes door elkaar.  Hij gaat op in zijn fantasiespel “Dankuwel omdat je zo’n mooi politiekantoor hebt gebouwd!  Het is graag gedaan, boef!”.  Linus volgt het een beetje kwijlend maar met grote ogen.  Aan het wasrek hangt wat halfdroge was, ik herverdeel het over de halfwarme chauffages.

wpid-img_20151010_113752.jpg

Tijdens dit alles staat ons avondmaal zichzelf klaar te maken, aardappelen koken, gehaktballen liggen te wachten om in de bouillon te belanden.  Mmm, balletjes in tomatensaus, ik heb er nu al zin in.  Ondertussen slof ik een beetje rond in huis, bekijk de nieuwe garage van het politiekantoor, geef Linus courgettepuree.  Het blijft fuzzy in mijn hoofd.  Ik ontmoet een overvolle droogkast:

wpid-img_20151010_144944.jpg

we groeten elkaar, hij lacht naar mij, ik loop door. “Tot morgen”.

 

wpid-img_20151010_111730.jpg

Ik moet me inhouden om niet in deze ballen te bijten!

Na boterhammetjes met soep ’s middags doen we allen een middagdutje.  Ook Ilja gaat eventjes naar boven, want ook hij kan nog extra middagrust gebruiken (en het past want hij is nog steeds in zijn pyjama.  Whatever, komt wel goed)

Zo’n flexibel uurrooster, het heeft zijn voor- en nadelen.  Doordat ik de (slapende) nacht doe dit weekend kan ik overdag wel bij mijn kinderen zijn.

wpid-wp-1444482410668.jpeg

toegegeven, deze foto is van vrijdag, vandaag heb ik meer zakken onder mijn ogen…:-)

Ok, mijn echtgenoot is er vandaag niet bij, maar dat maken we morgen wel goed.  Ik moet niet veel van mezelf op inslaapdagen, maar alles wat wel gebeurt is mooi meegenomen.  En volgend weekend geniet ik extra van mijn vrije weekend!

13 gedachtes over “Het leven zoals het is: flexibel uurrooster

  1. Lekker druk aldaar. En je weet: je huis schoonhouden zolang je kinderen nog opgroeien, is als sneeuwruimen voordat het heeft opgehouden met sneeuwen.

  2. We hebben ook twee kinderen grootgebracht (deden elk onze duit in het zakje om de huiselijke sleur te doen) maar vraag me bij het lezen van dit stukje af hoe we dit voor elkaar hebben gekregen.
    Heel mooie foto, yes indeed. Jullie stralen beiden…

  3. Hoera voor gezamenlijke middagdutjes! En allez zeg, een venstertje aan je droogkast, de mijne heeft dat niet en ik schrik altijd als ik het deurtje opendoe en ze nog altijd vol blijkt te zitten 🙂

  4. Haha, “het is graag gedaan boef”, zo schattig!

    En ik heb nu zo’n zin in gehaktballen in tomatensaus, jammer dat het zondag is en ik dus niet naar de winkel achter gehakt kan 🙂

  5. Ik kon dat echt niet meer aan op den duur, die uren. En maar blijven het voordeel ervan willen inzien terwijl ikzelf groggy was en steeds meer werd…Ik bewonder de vrouwen die het wel kunnen!

  6. Prioriteiten eh. Volgens mij heb je het helemaal begrepen! Fijn om te lezen dat flexibele uurroosters niet alleen kommer en kwel moeten zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s