Onkuisheid [ouderzonden]

Wat doe je om jezelf graag te blijven zien en dit over te brengen aan je partner nu je in de eerste plaats vooral ‘ouder van …’ bent?

Eerst en vooral leg ik me erbij neer dat ik mijn partner niet meer volledig voor mezelf heb.  Onze aandacht voor elkaar wordt verdeeld over nog twee andere mensen.  Neem dat maar heel letterlijk, de keren dat wij een gesprek starten en tegelijk een beentje aan een Lego-popje moeten zetten, dat er een ruzie escaleert in de living of er iemand zo enorm dorstig is terwijl we voor de derde keer het gesprek proberen te hervatten….ik hoef ze niet te tellen, want het is eigenlijk een constante.  Maar: daar hebben we zelf voor gekozen.  Dat betekent echter niet dat wij elkaar altijd op de tweede plaats zetten.  Ik zag al heel wat gezinnen uiteenspatten en ik probeer krampachtig om dit te vermijden.  Door mijn flexibel uurrooster en het type job dat hij uitoefent komt het wel eens voor dat wij midden in de week ’s middags samen lunchen (om het met een fancy woordje te zeggen).  Een avond onder ons getweeën iets gaan eten is ook altijd een verwennerijtje.  Ilja is altijd in de wolken als zijn favoriete thuiswacht komt en het voelt als een verademing om eens niet te vegeteren in de zetel met Netflix.  Binnenkort trekken we voor 10 dagen erop uit naar The City That Never Sleeps.  Ik denk dat het belangrijk is om aan kinderen duidelijk te maken dat -voor hun aanwezigheid- hun ouders een partnerschap waren en dat nu nog steeds zijn.  We tonen soms hilarische foto’s van toen wij pas samen waren.  Jong en onbezorgd, met blutse kaakjes en een strakke buik.  Ik vind ook dat je elkaar moet loslaten, niet alleen in je relatie met elkaar maar ook in het gezin.  Mijn nood aan regelmatige uitstapjes zonder mijn kroost loopt recht evenredig rond zijn ideeën rond het uitwerken van zijn bijberoep zonder dat wij ons daarin moeien.  De kinderen zijn maar al te goed op de hoogte “dat mama met haar vriendinnetjes op stap gaat” of “dat papa gaat fietsen zonder ons”.  Die mogelijkheden creëren en elkaar stimuleren om het te doen werken: het is niet altijd evident in combinatie met een gezin maar het geeft energie.  En laat nu net dàt iets zijn dat je dubbel zo hard nodig hebt in een menage met kleine kinderen.

 

10 gedachtes over “Onkuisheid [ouderzonden]

  1. Lijkt me een prima aanpak te zijn! Wij proberen ook regelmatig met ons twee er op uit te trekken maar gunnen het elkaar ook om zonder de ander en kindje weg te gaan. En daar hebben we allemaal baat bij 🙂

  2. Lijkt me een correcte insteek. Alleen moet het ook realiseerbaar zijn natuurlijk. Ik zou dolgraag eens een weekendje weggaan met mijn man, maar dan heb je natuurlijk ook een weekendje opvang nodig voor de kinderen… Daar ontbreekt het hier aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s