Het voelt alsof februari niet bestaan heeft. Dagen zonder doel duren nochtans langer maar blijkbaar kun je ze dus ook gewoon uit je geheugen faden. Niettemin zijn we allen alweer goed aan de slag op het werk waar het gezellig druk is. We hebben maandelijks één gezamenlijk vrij weekend dat we momenteel onnodig arceren in de agenda. Gearceerde dagen zijn namelijk die dagen waarop we geen plannen maken zonder de andere. Al een tijdje wilden we een gedenkplaats bezoeken van een overleden collega van mijn husbando. Zondag laatst trokken we daarvoor naar Wortegem waar witte schapenwolkjes ons vergezelden op een korte wandeling.

We waren slechts drie whatsappjes verwijderd van Deedee en Koen en dus mocht een tuinbezoekje op de ruttel* niet ontbreken.

Echt, als ik alpaca’s zie ben ik instant goed gezind. Die nonchalante blik, die frou-frou, die wijduitstaande poten. Dit blijven toch mijn favoriete dieren en Delphine heeft ze gewoon als buren. Ik zou er elke dag bij gaan zitten moest ik daar wonen! (Ze deden me ook terugdenken aan Albatros waar alpaca Johny een glansrol in speelt).

Die ongedwongen momenten, waarbij je polst of je niet stoort en even een uurtje bijpraat. Die zijn nu zo waardevol dezer dagen.

Verder trok ik er vooral alleen op uit met een podcast in de oren en een overvol hoofd. Ik deed kleine en grotere wandelingetjes, al dan niet in de buurt.

In Diksmuide wandelde ik de Oude Zeedijk-route op een zalige winterochtend. Ik kwam geen kat tegen en die alleenheid deed mij zoveel deugd.

Je passeert op die wandeling aan de voet van twee windmolens. Ik heb er zelf twee in het uitzicht van mijn tuin dus ik vond het wel imposant om eens één van zo dichtbij te zien. Er was wel enorm veel slagschaduw, ik vraag me af of dat niet irritant is als je daar vlakbij woont.

Ochtendlicht is mijn favoriete licht maar ook ’s avonds kan de zon flirten met de lens van mijn smartphone. In een straal van 3 km rond mijn huis nam ik enkele foto’s tijdens verschillende uitjes.

De Welshe draak is het vriendelijkst ’s morgensvroeg.
Ik stoor me altijd aan de weerkaatsing van de zon op mijn foto’s maar ik ben te lui om deze weg te werken. Het is wat het is.
Op de wandelroutjes hier in de buurt kan ik van paard tot paard gaan. Wist ik maar al hun namen, dan kon ik hen aan jullie voorstellen.

Wat verkiezen jullie? Ochtendwandelingen of liever ’s avonds nog eens erop uit?

*up de ruttel: ongepland

16 reacties

  1. ’s Morgens begin ik na het ontbijt eigenlijk direct te werken. Tijdens de lunch maak ik wel graag een ommetje en anders ’s avonds na het werk. In het weekend is dat anders en ga ik liever ’s morgens, vaak is het dan nog rustiger.

  2. Ik prefereer een avondwandeling. Na de werkuren is er minder drukte buiten en ook zitten er dan al veel mensen voor hun lichtbak. Rustig wandelen op die manier.
    Zonweerkaatsing op foto’s heet in fototermen ‘flare’. Er bestaan zelfs grafische toepassingen waar je zelf flare op je foto’s kunt plaatsen, bijvoorbeeld om het zomerse karakter ervan te onderstrepen.

  3. Maar echt, wuk schone foto weer zeg! Prachtig!
    Ik doe mijn laptop dicht om 17u en dan trek ik mijn schoenen aan voor een vroege avondwandeling, ideaal om mijn hoofd te luchten na een werkdag.

  4. Mijn wandelingen zijn variabel in tijdstip. Afspraak in Gent in de voormiddag, erna wandelen tot de noen met medeblogster. Kappersafspraak in mijn vroeger boerendorp daarna met één van de zussen in de bossen op trot.
    In de weekends nemen de dochters me op sleeptouw en gaan we vaak vlak na de middag weg. Dan is er nog niet teveel volk op de baan.

  5. Aangezien ik verre van een ochtendmens ben en bovendien niet graag wandel, komt wandelen er niet zoveel van. Fietsen daarentegen, daar wil ik nog wel eens op tijd voor uit mijn bed komen (as in 8u of zo). Die foto ‘van paard tot paard’: subliem!

  6. Mooie wandelingen!
    Ik heb geen favoriet wandeltijdstip. Ik ga soms ’s morgens voor ik begin te werken, soms eens voor het eten ’s middags en soms ’s avonds na het werken en voor het eten. Ik ga zowel alleen wandelen als met wandelvriendinnen (yes, you!) of familie. Doet mij sowieso altijd enorm veel deugd!

  7. Mooie wandelingen! Door de werkdag/uren en het op tijd aan de opvang staan, lukt wandelen op werkdagen me niet. Enkel in het weekend, maar ik heb geen voorkeur voor een bepaald tijdstip. Als fotograaf zal ik zowel aan het ochtend -als avondlicht de voorkeur geven.
    Die flare (zon in je lens) vind ik net mooi, al zoek ik hem niet bewust op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s