Lazy cat lady

Enkele jaren geleden kon je me regelmatig vinden op Instameets en in het pre-insta-tijdperk toen iedereen en zijn broer nog een blog had ging ik met veel liefde koffie slurpen op blogbrunches. Op korte tijd leerde ik toen veel mensen kennen waarvan sommigen ondertussen zeer goeie vrienden zijn geworden!

De laatste jaren zijn mijn social skills wel wat roestig geworden dus ik zou er misschien wel baat bij hebben om iets socialer in het leven te staan. De combinatie van mijn eerder strenge uiterlijk (lees: Bitchy Resting Face en voor de West-Vlamingen: lichtjes vizze toote) en het feit dat smalltalk niet mijn sterkste kant is, zorgt er wel voor dat spontane contacten minder vlot uitgroeien tot duurzame relaties.

Reken daarbij dat ik floreer als ik op mijn alleen over een strand vendel of aan mijn bureautje zit te tokkelen. Als introvert heb ik nood aan die momenten van solitude om op te laden. Zeker in mijn zeer extraverte job is deze wenteltijd essentieel om mijn energielevels weer op peil te krijgen.

Niettemin voel ik dat ik wel nood heb aan sociaal contact en het zou misschien verfrissend zijn moesten er wat nieuwe mensen in mijn leven komen. “Ga in het bestuur van een vereniging” zou je kunnen tippen. Bij een vereniging komen er al vlug verantwoordelijkheden aan te pas en dat is een engagement waar ik momenteel geen energie wil in steken. Ik weet het, ik ben een luie sociale doos. Het mag gerust gemakkelijk gaan voor mij.

Zoals altijd moet ik eerst een boek lezen over een onderwerp voor ik ermee aan de slag ga. In “How to talk to anyone” van Leil Lowndes las ik meer over het belang van eerste indrukken en hoe je die kan versterken. Ik vond ook wat tips om smalltalk net iets interessanter te maken, niet alleen voor de ontvanger maar ook voor jezelf. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik innerlijke onrust voel opborrelen als iemand een weerpraatje slaat waardoor de goesting tot het verderzetten van het babbeltje op slag de diepte in tuimelt. (Ja, nogmaals, ik weet het, het ligt echt aan mij. Ik ben goed op weg om een crazy cat lady te worden 😺).

Zoals altijd als ik iets probeer te veranderen pas ik de “1 procent beter-regel” toe. Die eenvoudige hack las ik dan weer bij James Clear in Atomic Habits. Als ik regelmatig een klein efforke doe en mezelf telkens één procent verbeter, dan gaat de bal misschien wel aan het rollen.

Dus ik zit in soort van testfase momenteel. Maandag ging ik al eens lopen met de lokale loopclub in plaats van altijd op mijn eentje. Ik kende enkelen maar het merendeel van de groep was nieuw. De gesprekjes waren aangenaam maar het babbelen tijdens het lopen verhoogde wel enorm mijn hartslag waardoor ik knalrood en zeiknat van het zweet terug arriveerde. Niettemin had ik wel een fijn uurtje sociaal contact èn ik had gesport. (Dat het zweet op mijn autostuur drupte toen ik naar huis reed nam ik erbij). Ik stelde me ook kandidaat om occasioneel een flexi-job te doen in de bar van de fitness, dat lijkt me ook een win-win want sociaal contact gegarandeerd en tegelijkertijd een extraatje in het laatje.

Zouden jullie deelnemen aan een Insta-meet? Nog andere low-effort-tips?