hoetjatja!

Het is altijd iets aan de kassa van de GB, of die scanner werkt niet, of er zit niemand, of het gaat tergend traag (doe dan toch voort kind, doe voort!  En neen, ik heb geen interesse in een klantenkaart!) of er hangt nog maar eens geen prijs op het artikel!  Vreselijk!  Maar gisteren was het een klant die de boel ophield!  Mezelven vaneigens! Schaamtelijk!  Als de volledige inhoud van je portefeuille over de vloer rolt net op het moment dat je beslist om met de bankkaart te betalen.  En muntstukken, dat klettert zo hard, het klinkt nog eens dubbel zo luid als je oren rood zijn!  Gelukkig was er op dat moment ook een mevrouw in de lange rij wachtenden achter mij die voor een bleitend kind had gezorgd, zodat we de veroordelende blikken van de anderen konden delen.  Danku peuterpuberteit, bij een ander kind dan toch, want binnen anderhalf jaar zal het vermoedelijk mijn beurt zijn om een weerbarstig kind in bedwang te houden (alléé, waar heb ik die koeken nu gestopt in mijn sjakosj?  Ik?  Opvoedster?  Alleen op het werk hoor!).  In het terugwandelen begon ik na te denken over een liedje dat in de jeugdbeweging heel vaak gezongen werd….”de zon schijnt, zie je’t niet, wat een heerlijk gevoel…al die zon zon op je smoel!” maar ik was al thuis tegen dat ik goed en wel de volledige tekst terug uit het verleden had gegraven.  Toch eens een ervaring, met de zon op je smoel gaan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s