The silence of the chicks

Met alle marbelperikelen de laatste weken zouden we haast vergeten dat we nog kippen hebben ook.  Ik besloot gisteren de restjes van ons oud brood te geven net voor ik naar Pieter De Osteopaat ging vertrekken.  Ik praat altijd tegen mijn kippen, ze zijn ook altijd tevreden om mij te zien.  Niet te verwonderen, ik ben de brenger van Het Eten.

“Hier chickie chickies!” (ik hoop altijd stiekem dat niemand me hoort als ik dat roep) Geen movement “Chickies, chickie chickies!” Ineens zag ik hem liggen in het kippenplein.  Geoffrey de zwarte kip.  Verkrampt en levenloos.  Zijn houding schreeuwde “vermoord!!!”. Damn, waar zijn de andere twee.  Het bleef akelig stil in het kippenhok.  Normaal hoor ik kippenpootjes trappelen of komt er op zijn minst een kippenkop uit het luikje kijken. Ik begon de drie stappen om het hok te openen.  De deur van het tuinhuis open, de deur van het kippenhok openen, mijn hoofd binnen steken. . . ik vreesde het ergste.  En terecht. . .

Een slagveld.

Diva en Scofield werden ook op een gruwelijke manier vermoord.  Ik zag alleen lijfjes, geen koppen.

Vliegensvlug sloot ik de deuren, liep naar ons huis en sloot de achterdeur met de sleutel.  Alsof de belager mij ook nog zou attaqueren.  Mijn hartslag deed overuren en het zweet stond op mijn rug.  Dat beeld van die drie kippen bleef voor mijn ogen, weerloos afgeslacht.  Mijn drie chickie chickies.

Wonend nabij een nertsenkweker was de conclusie vlug getrokken.  Men had mij al gewaarschuwd, als zo’n nerts uitbreekt dan zijn je kippen eraan voor de moeite. Mijn lief lief kreeg de heldenstatus meteen terug toen hij dapper onze sneeuwschop (pas aangeschaft) ter hand nam en de karkassen in een grote doos deponeerde.  Hij besprak het probleem met de kweker, die stelde fair een vergoeding voor. Maar Diva, Scofield en Geoffrey zijn niet meer.

Even later huppelde de nerts voorbij onze porte-fenêtre. Als je ziet hoe fluffy en cutie zo’n diertje is weet je meteen vanwaar de uitspraak “een wolf in een schapenvacht” komt.  Voorlopig geen kippen meer voor ons.  De jacht op de verloren nerts is vanaf nu geopend!

4 gedachtes over “The silence of the chicks

  1. Erg hé, en ik heb niets met kippen hoewel er hier 6 rondlopen. We hebben al eens last gehad van een vos, idem slagveld. Eitjes van de supermarkt dan maar 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s