De Koekoek en de nestdrang

Ik was nogal aan het housewifen de laatste weken, was ik zwanger, ik noemde het nestdrang.  Nu noem ik het “omdat-het-echt-eens-moet-drang”.  Ramen wassen, opruimen, poetsen.  Vandaag eten we verse vol-au-vent, gisterenochtend aten we lekkere zelfgemaakte rozijnenbroodjes en vorige week maakte ik wortelcakejes KVLV-style. In onze weekends zijn we de laatste tijd vaak gescheiden van elkaar, of ik moet werken, of ik ben opgeroepen om te werken, of hij is opgeroepen om te werken en volgende week is het alweer werkweekend.  Ja, we hebben ervoor gekozen, allebei, om een beroep met flexibele uren uit te voeren.  Laat ons zeggen dat het in periodes iets moeilijker op elkaar afgestemd is.

Soit, de hele dag alleen thuis gisteren, ongepland maar toch te verwachten.  Het zijn die momenten waarop het een slippery slope is naar ongezonde voeding.  Het is moeilijker om ’s middags te winkelen met een slapende peuter, de gemaakte plannen zijn gewijzigd doordat Pieter er niet is en ’s avonds lonkt de frituur, want ik ben zo zielig.  Ik had er vrijdag al op geanticipeerd en reeds alle ingrediënten voor macaroni voorzien (alléé, ik bedoel, kaas en hesp, veel meer zit er niet in, in die vetzakkerij).  Ok, het is ook ongezond maar in mijn achterhoofd dacht ik: ik kan de overschot in de frigo zetten voor het geval hij opgeroepen wordt en laat thuiskomt.  How very housewife is dat man?

Gisteren was ik danig onder de indruk van mijn rozijzenbroodjes dat ik dacht: “Ik maak eens een groot krentenbrood!  Jeroen Meus, show me how it’s done!”  Ik vond al vlug een recept op het internet (waarom eigenlijk nog de boeken van Dagelijkse Kost kopen als de recepten gewoon online staan?).  Het enige lastige aan een recept: je kunt er geen vragen aan stellen.  Mag ik verse gist gewoonweg vervangen door droge gist?  Het recept antwoordde niet, dus ik gokte op: ik deel de aangewezen hoeveelheid verse gist door twee.  Hmmm, wrong guess!  De tweede vraag: kan ik met mijn handen kneden wat die coole rode keukenrobot van hem doet aan kneedwerk?  Bij mijn pistoletjes de vorige keer was het alleszins gelukt.  Waar de fout ligt, alleen Jeroen zal het weten, maar mijn krentenbrood was zo plat als een vijg.  In de West-Vlaanders zeggen we “koekebrood”, wel het was een koek.  Een rozijnenkoek:

wpid-IMG_20140322_145521.jpg

Soit, een smoefelgat als ik heeft er geen traan om gelaten, koeken smaken ook, ook koekekoeken.

Het lief was om 8u vertrokken na zijn oproep en bleek om 18u nog steeds niet thuis te zijn.  Ik begon aan mijn macaroni nadat ik bij een vriendin een leuke homesale deed waar ik een maffe koekendoos en leuke oorringen kocht.  Weer Jeroen Meus, maar dat recept gebruik ik al langer.  Het is een gepimpte macaroni zeg maar, eitjes, citroensap, allemaal dingen die ik er anders niet zou indoen, maar altijd delicioso.  Alléé, je hoort mij al komen veronderstel ik, laat de “altijd” nu maar vallen.  Ik weet niet wat het juist was maar één van de ingrediënten was waarschijnlijk over datum.  Hoe langer ik roerde in het macaronimengsel, hoe meer het begon te stinken. En niet: een beetje eigenaardig ruiken.  Neen: braakselgeur!  Er is niets aan mij dat zegt: goeie kokkin, maar een macaroni die naar teruggekeerde maaginhoud ruikt: louche.  Ik kon het niet laten om toch eens te proeven.  Dat noemen ze ramptoerisme naar het hoogste niveau brengen.  De geur zorgde al voor een optrokken neus en de smaak zorgde ervoor dat ik de boel uitspuwde in de afwasbak.  Amaai zeg, hoe is dat nu eigenlijk mogelijk?  Ik denk dat het restje Parmezaanse kaas dat ik staan had in de frigo de dooddoener was.  De andere ingrediënten waren vers (al is dat natuurlijk ook relatief).

En daar sta je dan: 18u30, geen macaroni, enkel een mislukt koekenbrood en een hoop diepvriesproducten.  Ik gaf de mustiekat een bordje van de vol-au-vent die ik had gemaakt voor vandaag en toen hij in bed zat deed ik even ongezond als macaroni: er werden pannenkoeken ontdooid en verwarmd.  Zo kwam de schoolverkoop toch nog van pas.

En zoals het een bad housewife betaamt at ik die op voor de televisie.  Samen met Gabriel Byrne.

Gabriel_Byrne_2010

In Treatment wordt beter en beter naargelang de serie vordert.  En ben ik nu de enige die vindt dat hij op Erik Van Looy gelijkt?

4 gedachtes over “De Koekoek en de nestdrang

  1. ‘Mens, Erik Van Looy is op korte tijd ferm verouderd!’ dacht ik… Dus neen, je bent niet de enige 😉

    Trouwens eens een 4-kazensaus gemaakt met hetzelfde wansmakelijke resultaat… Die citroensmaak alleen al: jak!

  2. Misschien zat er een slecht ei tussen, want dat kan geweldig stinken. Parmezaanse kaas mag echt wel oud worden maar die geeft dan wel een typische geur af. hopelijk heeft het platte koekebrood toch gesmaakt! Maar mooi geprobeerd toch!

  3. Aja een slecht ei. Schijnt idd dat da stinkt. Toe marchandise e die wortelcakejes! Mmmm

  4. Ik zie de gelijkenis met Van Looy niet echt maar dat komt omdat ik Gabriel Byrne een rasacteur vind, en Van Looy niet 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s