Dust in the wind

Soms zijn er momenten, waarop ik denk: “verdikke zeg, waarom ben ik niet iets meer een neat freak?” Komt niet zoveel voor, toegegeven, maar het valt wel op dat het altijd is als ik mijn auto uitmest.

Enige nuance is hier wel aan de orde….

  • Mijn wagen (= onze gezinswagen, want mijn echtgenoot rijdt met een bedrijfswagen die automatisch “de zijne” is) wordt gebruikt voor “de vuile uitstappen”.  De Palingbeek  waar zich een gigantische zandbak bevindt, afhalen van frietjes met de vieze geurtjes achteraf, naar het bos met de stinkende verdorde bladeren aan de laarzen….of gewoon…de kinderen tijdens hun dagdagelijkse bestaan.  Stokjes van lolly’s, koekenmul, opengescheurde Vitaminis-kaartjes, kleine speelgoedjes die tussen de zetels geraken.  You name it, it’s there!
  • Ik ben van nature niet de grootste kuisfreak.  Nooit geweest en zal ik ook nooit worden
  • Auto’s zeggen mij niet veel, ze zorgen dat ik van punt A naar punt B geraak zonder nat te worden of mij teveel moet vermoeien.

Maar dat neemt niet weg dat hij gelijk heeft.  De echtgenoot that is.  Ik ben “een vuile kouse” als het over mijn wagen gaat.  Als je de koffer dichtslaat zijn je vingers altijd een beetje grijs en je kunt tot maanden terug traceren waar ik overal geparkeerd heb als je de vele parkeerticketjes samenlegt.  Vandaag spande de kroon.  Gezien ik volgende week naar de keuring ga besloot ik om hem te stofzuigen.  Inderdaad, er moet een reden voor zijn.  Komt daarbij dat ik -ja zelfs ik- vond dat het aantal papiertjes en afvalletjes nu net iets erover was.  Wat ik vandaag echter geleerd heb is het volgende: je hebt mensen die stof in hun auto hebben, da’s normaal, iedereen heeft wel een beetje stof in zijn auto?  Toch?  Dan heb je mensen die veel stof in hun auto hebben, ik zou mezelf al daarbij durven rekenen, ik moet ook altijd zoeken waar die gele stofdoek zich ergens bevindt, ik vermoed in dat vak aan de achterkant van mijn zetel.  Maar wat ik vandaag uit mijn tapijten heb geklopt.  Dat is niet meer van de categorie “veel stof hebben”.  Dat is: “bel de brandweer, er kunnen hier zandzakjes worden gemaakt”.  Ik klopte de matten uit tegen de elektriciteitspaal voor onze deur…ik was beschaamd dat mijn overburen thuis waren om getuige te zijn van de zandstorm die ik veroorzaakte.  Heelder walmen stof en zand vlogen over mijn oprit.  Echt, de volgende keer wacht ik tot het donker is om dit te doen want ik vermoed dat ze hoofdschuddend tegen elkaar ge-“tssss”-t hebben.  En terecht want het was ongezien.  Misschien moet ik echt wel eens meer mijn auto stofzuigen.

Of gewoon nieuwe automatten kopen.

12 gedachtes over “Dust in the wind

  1. Zo herkenbaar :-). Ik deel een auto met mijn zus en ze klaagt constant over alle ticketjes van parkeerautomaten die rondslingeren, om over het stof nog maar te zwijgen. De buitenkant van een auto kuisen doe ik alleen als het echt moet, meestal als er smurrie onder de ruitenwisser kruipt of nadat het gesneeuwd heeft en iedereen me waarschuwt dat strooizout ‘fret’. Ik deel je opvatting over auto’s, qua uiterlijk zegt me dat allemaal niets.

  2. Herkenbaar. De auto gaat hier minimum (en soms maximum) 1 keer per jaar naar de car wash en dat is wanneer ie naar de keuring moet. Dan wordt hij ook gestofzuigd en neem ik de automatten onder handen. Daar stopt het dan, tot het volgende jaar. Er ligt dus veel stof op mijn dashboard, ik weet dat. Wel geen parkeerticketjes en dergelijke, vooral stof gewoon. Stof, veel stof. 🙂

  3. Ach, het interieur van mijn camionette wordt wel eens de Sahara genoemd. Niet omwille van de kamelen, doch wel door het vele zand dat zich daar in de loop van de jaren heeft opgehoopt. Waarom zou ik dat ding ook uitmesten als het elke dag opnieuw van dattem is?

  4. Met groenafval naar de container moeten zorgt hier nogal vaak voor een grote kuis. Ik vervoer immers mensen naar klinieken. Die zouden allicht niet gediend zijn met resten gras e.d. om nog maar te zwijgen van kruipend ongedierte.
    Vandaag was een kotontruimdag en een groenafvaldag. Mijn karretje is dus proper. En tot het dak toe vol ook vermits er morgen een nieuw kot moet ingericht worden.

  5. Ai… zo herkenbaar!! Momenteel probeer ik de auto zo proper mogelijk te houden door niet te eten en te drinken in de auto… en ik vind dat het werkt 😉

  6. Haha, zo herkenbaar! Onze auto heeft standaard een groot karton in de koffer liggen voor alle vuile spullen die erin komen te liggen. Buggy na een wandeling in het bos, zakken hop (yup!), volle en lege biervaten, tapinstallaties, natte paraplu’s … 🙂 Koen zijn zussen hadden “Just Married” bovenaan op onze voorruit geschreven in de nacht van ons huwelijk. Vorige week heb ik de restanten daarvan toch zelf eens afgewassen 🙂 🙂

  7. Oh mannekes ik had afgelopen weekend net hetzelfde voor. Shame shame shame….
    Ik probeer dan te denken dat een ” beetje” stof en zand goed is voor de allergieën en ons immuunsysteem enzo…. al denk ik dat ik door mijn mat-uitklop-beurt heel de straat met een stoflong opgezadeld heb. Uch Uch….
    Sorry mannekes, sorry echt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s