Fietsen: haat/liefde

Vorig jaar erfde ik de fiets van mijn ma, een stevig model met een schattig maar vooral handig mandje vooraan.  Doordat er enkele jaren geleden een fietstunnel werd gemaakt tussen mijn woonplaats en Ieper centrum is het een stuk aangenamer om naar het werk te fietsen.  Ik durf het zelfs “leutig” noemen.  De opkomende zon, een streepje muziek.  Nice.

IMG-5714

Ik schafte mij vorig jaar een fietshelm aan omdat ik wel merkte dat ik bij het uitdelen van de fietsbenen niet echt vooraan in de rij stond.  Mijn evenwicht houden en tegelijk op het verkeer letten, het is niet bepaald één van mijn kwaliteiten.  Ilja houdt echter enorm van fietsen, al duurde het even voor hij zich een beetje kon rechthouden.  Hij deelt het echt van mij, die onhandigheid.  Toch blijft hij regelmatig vragen om met de fiets naar school (kleine 3 km) te gaan of gewoon een tochtje te doen.  Aangezien ik zelf niet zo’n fietsheld ben is het meestal de echtgenoot die dit met hem doet na zijn werk.  Deze middag trokken we echter onze helmpjes nog eens aan en gingen samen naar het centrum van de gemeente.  Ilja op kop en de kleine kwetteraar in het stoeltje achterop bij mij.  Het was duidelijk dat het bij hem weer even geleden was, hij zwalpte nogal.  Naar school fietsen zit er zeker nog niet in, toch niet zonder dat ik een hartverzakking krijg.  Het zwalpen, de weinige ervaring op de weg, reken daarbij dat hij zijn schooltas nog op zijn rug moet dragen aangezien Linus zijn tasje in het mandje moet komen.  Het zou best wel aangenaam zijn als we allen beter zouden kunnen fietsen en ik weet wel dat oefening kunst baart.  Maar de drukte op de weg, de vele vrachtwagens bij de melkfabriek en momenteel werkzaamheden in het centrum van de gemeente zorgen ervoor dat ik het echt niet goed zie zitten.  Dubbel gevoel!

IMG-5944

Stoer wi!

 

6 gedachtes over “Fietsen: haat/liefde

  1. Ik heb 1 woord voor jou: Follow-me.
    Dat maakt dat je je kind zijn fiets kunt aanhangen, en het is super stabiel. Waar het veilig is, kan hij terug afgehaakt worden (al vereist dit wel enige handigheid).
    Ik vind het best duur, maar die gemoedsrust in het verkeer is het meer dan waard.
    Fan hier!

  2. Ik ben telkens zo geconcentreerd tijdens het fietsen om toch maar niet mijn evenwicht te verliezen, dat ik meestal straal voorbij familieleden heen fiets zonder te zien dat ze naar me aan het zwaaien zijn. Ze weten ondertussen gelukkig dat dat niet uit onbeleefdheid is maar dat ik hen gewoon niet zie omdat ik de auto’s in de gaten probeer te houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s