Het is een aandoening als een ander…

Naar het schijnt heb ik Bitchy Resting Face. Neen, niet naar het schijnt, ik heb het echt. Wie mij tegenkomt in gedachten verzonken achter het stuur…sorry op voorhand. Mijn broer heeft het ook: Asshole Resting Face hebben we het genoemd. We weten allen beter, het is gewoon de stand van ons gezicht. We zijn niet boos. We zijn niet streng. We hebben gewoon Bitchy Resting Face. Ik schreef er zelfs in 2013 al een stukje over. (en man die foto daar bewijst het echt, maar ik herken mezelf er bijna niet op). Lach ik dan niet veel? Toch wel, regelmatig. Er zijn veel dingen die mij aan het glimlachen brengen:

  • Op een onbewaakt moment “The Less I Know The Better” van Tame Impala op de radio horen.
  • Elke aflevering van De Wereld Rond Met 80-jarigen. Maar onderstaand fragment heeft ervoor gezorgd dat ik de hele reeks aan het bingewatchen ben op VTM.be. Het wordt hilarisch vanaf 1:20…
  • De zaalshow “Quarter-Life Crisis” van Xander De Rycke. Sinds hij op Instagram postte dat deze te downloaden is via Spotify kun je mij regelmatig zien wandelen terwijl ik luidop aan het bulderlachen ben.
  • De observaties die mijn kleuter maakt als hij in de wagen zit. Zijn kwebbel staat nooit toe en toen ik hem op een bendeke schapen wees langs de straatkant wist hij me te zeggen “dat het erop leek dat ze zakdoekje leggen aan het spelen waren” “want ze zaten zo mooi in een kringetje”. Mijn fantasie slaat meteen op hol bij zo’n opmerkingen. Die hebben alleszins al genoeg met twee paar afgewerkte schoenen.
  • Folieballonnen. Ja sla mij maar. Die zijn absoluut niet milieuvriendelijk. Ik besef dat. Ik koop die ook niet maar ik vind ze zo mooi om naar te kijken en ze brengen toch instant vrolijkheid met zo’n dansend koordje daaraan. In dezelfde categorie: snoeptaarten. Stukken isomo met zure spekken op, daar klaart mijn Bitchy Resting Face direct van op.
  • De whatsapp-groep waarin ik met mijn ortho-vriendinnen de voorbereidingen tref voor ons uitje naar Wenduine volgende week. Met als voornaamste topic: “Wat gaan we daar allemaal eten?”

Wat doet jou glimlachen dezer dagen? Ook last van Bitchy Resting Face zoals ik?

17 gedachtes over “Het is een aandoening als een ander…

    • inderdaad, ik denk ook altijd dat we iets tekort gaan komen als ik op weekend ga. Dus zes flessen cava voor één avond bleek ook wat veel te zijn 😀

  1. Herkenbaar, dat van die bitchy resting face. Op foto’s lach ik dan ook altijd maar geposeerd, want anders kijk ik altijd boos. En ‘Wat gaan we eten’ is sowieso een van de belangrijkste vragen voor zo’n weekend. Veel plezier alvast!

  2. Jep, ook lid van het bitchy resting face clubje. Die oudjes zijn inderdaad hilarisch. En waar ik mee plat lig, zijn de observaties over onze kinderen die Koen en ik samen maken. Humor ten koste van onze kroost, ze moesten het weten! 😂

  3. Ja, ook ik ben bedeeld met een Bitchy Resting Face. Mensen benaderen me niet snel, dat zegt al genoeg. En dat terwijl ik zo’n lieve, goedlachse jongen ben, zeg.

    Xander De Rycke: o gruwel, o afschuw, o non-humor.

  4. Ik ben er alleszins nog nooit op aangesproken geweest. Dus of ik heb er geen last van, of het is zo extreem dat de mensen er niets van durven zeggen. Potteritis heb ik dan weer wel. Maar ja, iedereen heeft wel ergens last van hé.

  5. Wie streamed nu niet direct naar “The Less I Know The Better” na deze blog? 😀
    Bitch resting face, i’m in. Strafste was dat ik die had op m’n trouw, net voor de mis, puur van de stress (er was zo al ’t één en ’t ander misgelopen), de foto’s tot het JA-woord: horror

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s