Days of our lockdown light life.

Hoewel er momenteel bitter weinig gebeurt in ons leven is deze periode zo speciaal dat ik ze niet meer wil vergeten. Dat het niet is van “Ahja die keer dat we niet buiten mochten, dat was een paar weken denk ik”. Vorige week nog vertelde ik aan Ilja dat dit ook voor ons iets is dat we nooit eerder hebben meegemaakt en hoewel ik doodmoe ben van alle veranderingen koester ik deze dagen. Het klinkt tegenstrijdig en dat is het ergens ook. Het is best lastig om alles te combineren, neen, het is f*cking lastig om alles te combineren, maar toch….dit komt nooit meer terug….denken we? Hopen we? Een verslag van een random vrije dag in een lockdown-week: woensdag 1 april 2020…

6:59

Ik probeer nog altijd om op te staan voor de kinderen. Al is het maar om even van dit te genieten. Mijn living bij zonsopgang.

7:10

Mijn broer en zijn vriendin Melissa blijven niet bij de pakken zitten. Samen met enkele andere schrijvers zetten ze een online literair magazine op poten. “Een digitaal literair magazine in tijden van quarantaine”. Ik scrol door de teksten en lees uiteraard eerst die van hen. (Je kunt het magazine trouwens hier kopen voor de luttele prijs van 3,33 euro)

7:25

Ik hoor trappellende voetjes om 7u15, de wekker is gegaan en de stuiterbal van het gezin komt me vergezellen. “Gaan we samen onder het dekentje mama?” Wie kan daar ooit neen tegen zeggen? De andere teksten in het magazine hou ik voor de volgende keer. Cuddles go first!

10:31

Met deze tas breekt ook even mijn gemoed. Ik schrijf het wrange gevoel ’s middags uit mijn lijf in een blogpost die waarschijnlijk wat wenkbrauwen doet fronsen. Wat ik schrijf is kwetsbaar maar ik kies er liever voor om open te zijn dan om hier happy happy quarantaine joy te roepen.

13:59

In één hoekje op mijn koer is het windstil. Ik parkeer er mijn stoel en leg mijn voeten op de bank terwijl ik naar de opname van de Facebooklive van Werk en Leven luister. Als ik even later recht sta schrik ik dat Frankie onder mijn stoel zat. Ook Quiro de buurhond had dit blijkbaar opgemerkt, er wordt een minutenlange staringcontest georganiseerd tot Frankie het opgeeft en loom naar onze garage slentert zonder op of neer te kijken.

15:22

Onze dagelijkse wandeling. Het beeld dat ik veelal voor me zie en hoor: Linus kwetterend aan de hand van zijn papa. We variëren door verschillende routes te kiezen in de buurt van ons huis. Ongelooflijk maar Bardi, ik merk nog dagelijks nieuwe dingen op.

Ilja kiest er meestal voor om te dwalen. Hij slentert wat achter ons en is meestal compleet in gedachten verzonken. Samen met enkele armbewegingen grimast hij zijn gedachten weg. Soms komt hij naast me wandelen en vertelt een volledige aflevering van Oggy en De Kakkerlakken na. Soms voel ik hem naast me mijmeren en slaan de gelijkenissen met mezelf me keihard in het gezicht.

18:04

“De kracht van kwetsbaarheid” van Brené Brown. Ik ben een voorvechter van imperfectie en dit boek is alleen maar een bevestiging van dit gedachtegoed.

18:45

Als Linus in bed zit prepareer ik een schooltaakje voor Ilja. Hij is de herhalingsbundel van school een beetje beu en lezen staat sowieso op de planning. Uit het fantastische “Lampje” stel ik over enkele hoofdstukken een tiental vragen waardoor zijn begrijpend lezen wat gestimuleerd wordt. Over het feit dat ik het dan ook zelf moet herlezen kan ik enkel Cruijffs-gewijs zeggen: Elk nadeel heb zijn voordeel.

20:00

Met enkele Shitty Dinner-genoten organiseren we een Zoomsessie. Een uurtje pratelen is best wel ontspannend en ik het doet deugd om iedereen terug te zien. Misschien herken je zelf ook Tiny, Bert, Renilde en Kelly?

22:59

Ik ga veel te laat slapen, de verse lakens ruiken naar zomerlucht en in no time soes ik weg. Tot ik besef dat ik de chauffage liet opstaan. Geen echtgenoot om uit bed te duwen om het voor mij te doen aangezien die aan het werk was….gelukkig slaap ik al bijna tegen dat mijn hoofd voor de tweede keer het kussen raakt.

6 gedachten over “Days of our lockdown light life.

  1. Mooi! Ik probeer ook vroeg op te staan, om al in rust wat te werken en te ontbijten (en tussendoor jouw blog te lezen dus ;-)).
    Die kleine dingen kunnen deugd doen, hé, ze zijn ook echt wel nodig nu.
    Het valt me op dat hoe meer je Ilja beschrijft, hoe meer gelijkenissen ik tussen hem en jou zie.
    Ik vond het shitty dinner heel ontspanned: de situatie nu kwam aan bod, ja, maar het was heerlijk om even over volledig andere dingen te praten. Ja, die zijn er nog, vooral in de vorm van Joe Exotic dan. 😉
    Viralen staat hier op het lijstje om straks te kopen! Ben benieuwd!

  2. Die behoefte aan een moment alleen is zo herkenbaar. Zelfs als ik alleen ben ben ik toch met anderen bezig in huis of familie of vrienden. Ik gun mezelf nu vaker om met een boek in bad te liggen. En dan is het hier allemaal met volwassenen in huis. Toitoi daar met de kinderen. Je doet het super.

  3. Was het wel de bedoeling dat je Renilde vernoemde? (Er staat een gele streep door haar naam op het scherm. 😉 )
    Tof, zo’n Zoomsessie. Dat zou ik ook wel ’s willen doen. (Doch daar ben ik nog net iets teveel een digibeet voor, vrees ik.)
    Weet je wat tof zou zijn? Een gigantische blogmeeting na de Lockdown!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s