Huppakee! Is het dan nu al tijd om de kerstboom af te breken? Niet dat ik ooit iemand om toestemming zou vragen hiervoor maar alléé.

Toen het oude jaar in het nieuwe stroomde is er in principe niets veranderd, behalve dat we de komende week de hele tijd het laatste cijfer van 2022 gaan doorkrabbelen voor een drietje. Geen wilde voornemens hier, ik ga niet ineens excessief beginnen sporten, diëten of detoxen. Geen blog- of leeschallenges….gewoon doordoen.

Ik vind het zelfs een beetje bizar dat de kinderen nu nog altijd niet terug op school zijn, één week was meer dan voldoende geweest. Gelukkig kunnen ze nog wat furtjes kwijt op een sportkampje.

Voor het eerst in weken heb ik deze nacht doorgeslapen en het voelt alsof er een mist rond me is opgetrokken. Om de één of andere reden werd ik de laatste weken telkens wakker tussen 02u en 02u30 met het gevoel dat ik met mijn dag kon starten. Er werden vele nachtelijke leesuurtjes ingelast met dank aan mijn e-reader. Misschien ben ik onbewust toch met iets bezig, dat zal de tijd wel uitwijzen. Pingpongbrein is mij niet ongekend, ik weet dat zo’n periodes voorbij gaan en ik probeer er mij niet druk in te maken.

Deze blog glijdt ook netjes verder het jaar in. Ik moet toegeven dat ik de laatste tijd wat schrijfdroogte ervaar. Niet zozeer het tokkelen op zich vind ik moeilijk maar inhoudelijk content brengen die interessant genoeg blijkt om tot op het einde te lezen. Er zijn altijd wel wat twijfelmomentjes als je dingen creëert. Dan denk ik soms “voor wie zijn heiligen doe ik dit eigenlijk?” maar direct daarna besef ik dat ik het zuiver en alleen voor mezelf doe en zolang dat goed voelt blijf ik doordoen, al dan niet met interessante inhoud. Het is best bevrijdend om te kunnen maken waar je zin in hebt. Vorig jaar kreeg ik van Kelly ook een gedichtenuitdaging voorgeschoteld rond het thema “zorgouderschap” en het jaar daarvoor won ik met “Tandwiel” de wedstrijd voor het trouwboekje in mijn gemeente. Misschien moet er wel een nieuwe gedichten-challenge komen….wie tips heeft mag ze mij doorsturen, ik denk er graag over na.

Wie las tot op het einde wens ik het 2023 toe dat ze zelf willen. Of het fantastisch, magisch of gewoon gezapig is, het feit dat je het zelf kan invullen is de grootste luxe die er bestaat.

9 reacties

  1. “Het feit dat je dit zelf kan invullen is de grootste luxe die er bestaat.” Dat is mooi en wijs gezegd ! Dankjewel om wat je het voorbije jaar deelde, ik geniet er telkens van en lees je graag verder in 2023 !

  2. Hier soms dezelfde gedachten ivm het schrijven: voor wie doe ik het eigenlijk, maar jij geeft me bevestiging met jouw antwoord dat ook ik het in eerste instantie voor mezelf doe en blijf doen al dan niet met interessante inhoud (al is het natuurlijk altijd wel leuker wanneer andere die ook graag lezen, dat geef ik grif toe). Dus blijf ik ook in 2023 verder schrijven en verder lezen bij anderen, zoals hier 🙂

  3. Hier ook eentje die vooral voor zichzelf schrijft en blogt. De interactie met anderen is natuurlijk een grote meerwaarde, maar het schrijven is toch echt wel voor mezelf een boost telkens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s