no hair day

Mijn haar valt uit. Ieder jaar zeg ik hetzelfde tegen mijn man:”ik ga helemaal kaal worden!” Zo erg is het dus. Doe ik twee stappen vooruit dan vliegen er haren uit mijn kruin. Haal ik een borstel over mijn hoofd dan moet ik een halve pruik uit het ding prutsen als ik klaar ben. Laatst deed ik de pamper van ons kleintje open en zelfs daar was een haar van mij te vinden. Mijn liefje vertelde dat hij op het werk zelfs haar van mij vindt, hij sleept ze gewoon mee naar ginder. Overlaatst zag ik op Man Bijt Hond een reportage over vrouwen die door chemo hun haar verloren. Ze vertelden dat de stukken haar gewoon op hun kussen terug te vinden waren. Dat moet verschrikkelijk zijn! Naast de ziekte heb je nog eens een pruik van doen. Ik zou denken dat zoiets zo onnatuurlijk moet aanvoelen op je hoofd toch?

Ondertussen groeien er nieuwe stukjes haar op de plaatsen waar het even minder bedekt was, wat resulteert in een mini-frou-froutje van nieuw haar. Zouden mensen met kanker hun nieuwe haar ook zien als een nieuw begin?

Een gedachte over “no hair day

  1. […] normaal om postnataal haar te verliezen en enkele maanden na mijn eerste bevalling schreef ik al een gelijkaardige post, maar hell zeg.  Ik geloof niet in vitaminekuren maar nadat ik zowat dagelijks drie tot […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s