gewoon ondergaan

De voorbije dagen zijn er toch een aantal zaken voorbijgekomen die ik onder de categorie “tricky business” kan plaatsen.  Zoals:

  • met een extreme loopneus, onstopbaar door zakdoek noch tissue, een huilende baby uit een Maxi-Cosi tillen zonder hem onder te snotteren.
  • een belegd broodje eten.  Er moet altijd wel ergens iets uitspetsen, ik moet dertig keer de saus van mijn mond vegen of het is totaal niet toonbaar.  Wie hier de ultieme broodjes-eten-zonder-morsen-tip kan posten die krijgt er ééntje van mij.
  • deze extreme pampertaart herbergenwpid-img_20151005_085706.jpg
  • een date met vriendinnen plannen en nu pas beseffen dat je de dag na de date een assessment krijgt op het werkwpid-img_20151002_102748.jpg
  • spreken voor een eivolle zaal met 540 man.  They sat and stared.  Althans, zo leek het toch.
  • 500 cava-glazen vervoeren in je auto, bij elke bump in de weg horen hoe de hele boel klingelt en kluttert in de kofferwpid-img_20151002_114247.jpg
  • twee wenende kinderen troosten, met je hoofd vol snot en je verstand ergens rond het vriespunt omdat je het teveel hebt gebruikt de vorige twee dagen.  (Volgens mij krijg je maar een voldoende aantal verstand per week, je moet het goed doseren, als je het teveel gebruikt op één dag moet je een dag compenseren door als een zieke koe op de trein te kijken, of is het als een hond op een zieke koe kijken? Ik weet het niet, ik zit in mijn compensatiedag vandaag)

Al die dingen, die gebeuren, en die gaan weer voorbij.  Het moment zelf denk je “o-oh”, en twee minuten later is het gedaan.  Stress en okselvijvers verdwijnen, er is niets gebroken, ik struikelde niet op het podium, mijn zoon werd net niet ondergesnotterd en de pampertaart blijft hier staan totdat ik een box vind om al die pampers in te steken.

 

 

22 gedachtes over “gewoon ondergaan

  1. Van mij krijg je een 10 hoor!
    Toen ik nog bij Salons Saint-Germain werkte, reed ik ook soms eens met de camionnette richting Diksmuide. Ik ken dus het gevoel van klingelende glazen, schuivende borden en kletterend bestek. En ‘k was altijd content als een kiennie met een ballon als bleek dat alle serviesjes het overleefd hadden. 🙂

  2. Een smos heet niet voor niets een smos, hè. (Smossen = morsen)
    Al eens geprobeerd met mes en vork?

  3. ’t Broodje in ’t zakje laten en het er beetje bij beetje uitduwen en opletten dat je de zak niet mee op eet, maar ach wat geeft nu dat beetje papier? Dan mors je alle fikfak in de zak? Nee? Jaaa? Krijg ik nu een broodje?? 😉

  4. Dom zenne 🙂 wij hebben nog heel wat flessen in de kelder liggen van Spanje, maar hebben besloten om alleen nog in het weekend te drinken 🙂 pfff… 🙂

  5. we organiseerden een toneel (niet met bewoners wi) in Het Perron tvv mijn leefgroep! Twas uitverkocht!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s