Jummy in the tummy

Veel mensen weten het al, sommigen misschien nog niet: ik kan enorm veel eten.  Als ik ooit in hongersnood kom dan pas heb ik een probleem.  Neen, dan heb jij een probleem als je dan met mij moet omgaan!  Je zal me dan ook zelden betrappen op het maken van te weinig eten.  Eten ga je!  Mijn diepvries vult zichzelf ook regelmatig met overschotjes, meestal heb ik een volledige maaltijd teveel gemaakt, soms is dat heel bewust ook.  De voorbije dagen hadden we een lang weekendje “verlof” gepakt.  Het originele plan om mijn broer op te zoeken in Amsterdam werd afgevoerd, laat ons zeggen door een samenloop van omstandigheden: slechte communicatie, foute timing en tekort aan tijd om iets te regelen.

We namen wel twee losse dagen verlof op om samen erop uit te trekken terwijl Ilja en Linus op school/de crèche waren.  Van mijn vriendin (die dringend moet beginnen bloggen, btw) kreeg ik voor de geboorte van Linus een bongobon “Lunch voor twee”.  Mijn lief eet geen vis en door de korte tijdspanne moesten we in West-Vlaanderen blijven (ik wou graag om 15u aan de schoolpoort staan) dus de keuze was vlug gemaakt op een brasserie in Kortrijk.  Daar kregen we (in de prijs van de bongo) een cava, een witloofsoep die overheerlijk smaakte, hesperolletjes (’t was witloofdag geloof ik) en een koffie.  De koffie werd gespiked: een mellowcake, een koekje en een boterbiscuit.  Het zijn de details die het hem doen vind ik, maar zo’n speciallekes bij de koffie zorgen ervoor dat ik terugkeer naar een plekje.  We deden nog een paar winkels, zalig, zo eens zonder kleuter die vanalles vraagt en zonder wandelwagen die overal aan blijft haperen.  Trouwens, mijn echtgenoot gaat graag winkelen, althans, als hij iets voor zichzelf kan vinden, dat maakt het wachten aan mijn pashokje iets draaglijker.

img_20151130_143543.jpg

neen, dit is geen zwart-wit-foto…we hadden het niet zo goed getroffen met het weer vandaag

Vandaag stelde ik mijn grote maag weer tevreden in Gent deze keer.  Bij “De Kastart” at ik de overheerlijke spaghetti van het huis.  Ik koos voor een medium, met het idee van: heb ik te weinig, dan eet ik nog een dessert (mmm *speekseloverschot* dessertje).  Maar hell, mijn maag -die al serieus aan het grommen was na een relaxerende sauna/hamman – was ploempvol.  Je moet er wel niet gaan voor de gezelligheid, mijn lief en ik zaten zowat op elkaar om te eten en we waren binnen en buiten in 25 minuten, maar dat er extreem gesmuld werd, dat mag je wel geloven.

img_20151130_114010.jpg

deze lonkten extreem daar in de sauna en de jacuzzi , maar ik heb ze wijselijk niet aangeraakt

Ohja, ik flanste ook kraamkost in elkaar het voorbije weekend.  Vriendjes kregen een baby, dat verdient wat verwennerij.  Toch gezellig, zo ergens toekomen, samen eten en dan weer alles netjes achterlaten.

img_20151129_180951.jpg

dit eindigde als vegetarische lasagne

en: ik ben eindelijk, als laatste van alle bloggers op aarde, aan de slag gegaan om zelf granola te maken.  Ik at het voor het eerst in Bar Bidon tijdens de Danone blogbrunch en sindsdien wou ik het gewoon blijven eten, maar het kwam er maar niet van.  En eigenlijk, het is te simpel voor woorden.  Ik pikte het hier.   I’m so hipster now, granola maken en door Gent tjoolen en al.  Nu nog een manbun op mijn lief zijn achterhoofd en 5 euro betalen voor een pinterest-schuim-hartjes-koffie en we zijn way too cool!

img_20151130_181251.jpg

en verdikke zeg: in één keer gelukt!

 

36 gedachtes over “Jummy in the tummy

  1. Ik kan van mezelf nog steeds niet geloven dat ik als ex-restauranthoudster nu zo’n gezondheidsgoeroe ben geworden, het is nooit te laten om zelf granola’s te maken! 😉

  2. Stop! Foto’s posten van lekker eten als je honger hebt, daar zou een straf op moeten staan. Ik ben ook zo’n vreetmonster dat ambetant en vies loopt als het geen eten krijgt. En nee, je bent niet de laatste blogger die zelf granola maakt. Ik heb weer last van uitstelgedrag… 😉

  3. Oei, als we allebei honger hebben, moeten we elkaar vermijden. Ik word nogal … euhm … ambetant 😉
    Ik heb nog nooit granola gemaakt. Ik weet zelfs niet meer of ik het gegeten heb op de blogbrunch. Erg hé…

  4. ‘Hangry’ is my middle name 😊. Ben blij dat ik ondertussen ontdekt heb dat veel mensen dat hebben. Ik ben echt niet om aan te spreken als ik veel honger heb. En ik heb ook zelf nog geen granola gemaakt. Die van de Blogbrunch vond ik fantastisch lekker en die bleef ook niet op mijn maag liggen. Daarna heb ik die van Floom eens in huis gehaald en daar kreeg ik maagzuur van. Aangezien ik met een maagprobleem zit en dus wel meer het zuur heb, is het dan zoeken wat de reden is. Ondertussen heb ik ondervonden dat ik dat algemeen met havermout heb, wat in de meeste granola’s zit. Blijft nog een raadsel waarom ik het met die van de Blogbrunch niet had. Mss was het omdat ik toen een kleine hoeveelheid at, omdat ik nog veel andere dingen wilden eten, geen idee!

  5. Oh, je bent zeker niet de laatste blogger die nog nooit granola maakte hoor 🙂 En verder klinken je uitstapjes very hipster indeed! Toon gerust wat foto’s van zodra die manbun zich aandient 😉

  6. Sorry voor het filmpje! Toen ik een paar weken geleden informatie zocht voor mijn les, kwam ik deze tegen..en moest ik hier meteen aan denken. 🙂

  7. Ik ben als een baby, heb ik honger, dan maak ik lawaai 🙂
    Mijn humeur kan echt immens kelderen als ik honger heb. Volgens mij heeft dat alles te zien met mijn suikerspiegel die dan niet zo goed staat.
    Ik eet ook heel graag, maar kan wel geen grote porties aan.

  8. ik verlies mijn focus en als het echt te lang duurt zou ik hoofdpijn krijgen, dusja, ik word wel een beetje cranky 🙂

  9. Door dat dieet dat ik nu volg is honger een vreemd gevoel voor mij. Vijf keer eten op een dag is veel, hoor! En tussendoor water drinken. Wat die granola betreft: ik heb dat ook nog nooit gemaakt zulle. Eerst is proeven. 🙂

  10. Honger heb ik niet veel. Ik anticipeer 😉 weet je nog toen we gingen eten met ladies. Die lasagne kregen en men zei: ‘ ga je dat op krijgen?’ waarop we keken naar elkaar en in een lach schoten. Zegt genoeg 😉

  11. Ik heb het volledige bericht gelezen, maar op een of andere manier zijn vooral die hesperolletjes blijven hangen. Man, dat is zooo lang geleden en nu heb ik daar echt keiveel goesting in!

  12. […] met prei en puree (ofte: hoe bloggen een mens zijn dagelijks leven beïnvloedt. Na het lezen van dit bericht van Liese had ik namelijk zo enorm veel goesting in hespenrolletjes dat ze een paar dagen later ook op mijn […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s