Tijd en boterhammen

Dan kijk ik naar die twee pagadders, elk op hun stoel.  De ene met een grote boterham, de andere enkele stukjes in zijn mondje mikkend.  En dan komt het besef: die zijn van mij.  Die twee.  Dat zijn mijn kinderen.  De tijd raast voorbij en ze vragen bakken tijd en energie, maar soms sta ik stil en besef ik het: ik ben de moeder van die twee jongens, elk op hun stoel.  Voor altijd hun mama.  We zullen nog jaren doorbrengen samen, we zullen nog vloeken op elkaar en lachen om domme dingen.  Grote problemen en kleine zorgen delen.  En dan moet ik glimlachen.  Ik heb het maar mooi voor elkaar.  Met die twee boterhametertjes van me.

18 gedachtes over “Tijd en boterhammen

  1. Ik heb echt een gelijkaardig postje in mijn concepten staan. Dat besef dat je mama bent, het overvalt je soms hé! Maar jij verwoordt het natuurlijk weer zo prachtig! Iets om in te kaderen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s