De boeken van 2019

Het was een slow start in 2019. Aan het tempo waarin werd gelezen dacht ik dat ik aan het slechtste leesjaar ooit ging komen. Vooral het feit dat ik ’s avonds veel vlugger in slaap val dan anders heeft daar wel wat mee te maken. Veelal probeer ik ’s avonds een half uurtje te lezen voor ik mijn lichtje dichtknip maar de laatste maanden voel ik al na een kwartier dat de tekst begint te dansen.

Toch heb ik er dit jaar mijn werk van gemaakt om eens meer een e-book te lezen via de Kobo-app. Ik ben er altijd wat weerbarstig over geweest maar ik merk wel dat ik veel meer kan lezen als ik altijd een e-book in mijn sjakosj heb.

Een top drie maken is dit jaar dan ook extra moeilijk omdat ik wat moeite heb om te beslissen of ik de roman van mijn broer er al dan niet in zal verwerken. Telt een boek waar een beetje bloed door stroomt mee? Misschien best niet want mijn mening daarover is toch vertroebeld hé. Voor mij is het sowieso al het beste boek van 2019.

Ok. Laat ik dit jaar misschien een top maken van de boeken die mij het meest zijn bijgebleven, daarom niet persé de beste boeken.

  1. “Gesprekken met vrienden” van Sally Rooney was het boek dat voor mij de grootste pageturner was. Ik had enorm veel moeite om dit boek aan de kant te leggen.
  2. “#nietaankindengezinverklappen” is me bijgebleven omdat het mij het meest heeft ontgoocheld. Niet dat ik het boek op zich slecht vond maar ik had er gewoon iets anders (meer?) van verwacht denk ik.
  3. “Notities uit de jungle” daar heb ik het langste over gedaan. Het lijkt alsof het hele voorjaar in dit boek is verdwenen.
  4. “Sterke meisjes huilen niet” heb ik in één namiddag uitgelezen nadat ik erover had gehoord tijdens een opleiding rond kinderen met gedrags- en emotionele problemen.

Zo, dit was 2019 in boeken. Ik ben ook nog altijd bezig in “Go Run” van Josefien De Bock, “De jongen die opgroeide als hond” van Bruce Perry en “Of Hoe Waarom” van Hanna Bervoets dus deze boeken worden waarschijnlijk de eerste van 2020.

Nog boekentips voor 2020?

7 gedachten over “De boeken van 2019

  1. Normale mensen van Sally vond ik prachtig! Gesprekken met vrienden heb ik hier ook staan maar daar moet ik nog aan beginnen. Wat vond je van Stoner? Ben er ooit in begonnen maar heb ‘m niet uitgelezen en zit nu te twijfelen of ik er nog eens aan begin of niet.

    1. Is “normale mensen” dan geen vervolg op “gesprekken met vrienden”? Ik moet hem nu ook zeker in 2020 lezen!
      Stoner vond ik goed, maar niet zo geweldig als iedereen beweert…. 🙂 (maar dat had ik indertijd met “een klein leven” ook )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s