Sjakosjen, battles picken en tijd voor ons twee.

Een dagdienst stond er gisteren op mijn uurrooster: nine to five.  Als ik zo’n dag naar het werk vertrek ziet mijn achterbank er zo uit:

img_20160310_100913.jpg

Ik sleep op woensdag soms als eens iets extra mee naar het werk voor een activiteit, Linus had extra pampers nodig in de crèche.  Mijn werkhandtas zit gelukkig niet te supervol of ik sleur mij een accident tegen dat ik goed en wel ben vertrokken.

Na het werk had ik een poweruur.  Om 17u trok ik de deur dicht.  Ok, ik bleef helemaal niet hangen om te tateren of om nog vlug iets af te werken, neen, ik was van plan om “mul te geven”.  Meestal ben ik op dat uur redelijk opgejaagd in het verkeer, ik ben het namelijk niet gewoon om op een standaard-uur te stoppen met werken.  Het verkeer loopt dan wel eens strop, al kan ik daar in De Rustige Westhoek echt niet over klagen denk ik.  Of ik me nu opjaag of niet, ik geraak er even snel, dus ik koos om rustig aan te schuiven.  Tegelijkertijd gaf ik mezelf een speekselmedaille voor het besluit om toch nog op het werk naar toilet te gaan.  Ook toen iemand het leuk vond om nog eens supertraag door het groen te rijden waardoor ik nog langer mocht wachten nam ik mezelf voor om niet te zitten stressen.  Dus reed ik 20 minuten over 9 km.  Om 17u25 zat Linus in de auto, om 17u35 vertrok ik op de parking van de tweede kinderopvang.  Ik onderhandelde onderweg over hoe we de rest van de veel te korte avond gingen vullen.  Bij het thuiskomen ging Ilja zoals afgesproken meteen naar de badkamer voor het bad.  Ik kleedde Linus uit en zette ze samen in het water.  Om 18u was de kleinste reeds gewassen en in zijn pyjama.  De oudste badderde nog wat verder.  Daarna werd hij geholpen met de pyjama, ook al kan hij dat zelfstandig, soms kies ik de gemakkelijke, discussieloze weg.  Pick your battles!  Om 18u20 kwam Pieter thuis, ik was Linus’ nachtvoeding aan het geven.  Toch wel, dat kind gaat om 18u30 gaan slapen en trekt dat tot de dag erop.  En ja, ik besef dat dat een zegen is!  Ilja at ondertussen een boterham en ging dan na zijn televisiemomentje om 19u naar boven: high five, low five, fist, elbow, shoulder, knuffel en kus later kon ik tegen Pieter babbelen.  En ineens waren er twee uren voorbij.  En dan vragen we ons af waar de tijd naartoe vliegt eigenlijk?

De vorige maandag had ik avonddienst, Ilja had pedagogische studiedag.  Ik werd gestraft, hij wou het spel: “De wolf en de 7 geitjes” spelen.  Only the most boring game ever!  Het is een spel dat is meegekomen van toen wij kind waren.  Echt, wie dit spel ontworpen heeft, die zouden ze op staande voet moeten ontslaan.  (Of een hele middag “De wolf en de 7 geitjes” laten spelen!)

Die kinderen op die foto op de doos zien er echt ge-entertaind uit, ik vraag me af hoeveel snoep ze hebben gekregen om tijdens dat spel zo geamuseerd te poseren.  Gelukkig kon Ilja zich vinden in mijn theorie over het saaiste spel ever en konden we vlug overgaan naar Memory waarbij ik genadeloos werd afgekuist.

Linus vond het dan weer geweldig dat zijn held thuis was.  Zo kon hij weer over brandweerwagens klauteren en duplo-politiekantoren afsabbelen.  Dat gaf mij meer ruimte om iets te doen in het huis zoals verder schrijven aan the neverendingstory met als titel: “de was”.  De voortdurende instroom aan vuile was proper krijgen en weer in de kasten deponeren.  Gelukkig vind ik dat nog een redelijk leuk werkje.  Er zijn andere taken waar ik liever een aapje voor zou inschakelen.   Iedereen kent dat wel zeker?

img_20160310_092540.jpg

Ik verschiet soms van Linus’ maat.  Hij moet nog 11 maanden worden.  De kleertjes van Hema vind ik de max.  Deze trui kocht ik nieuw toen Ilja baby was en werd al door 6 jongetjes gedragen.  Er is in mijn al- dan-niet-zo-kieskeurige-ogen niets aan te merken.  Kwijl, spuug en snot, dat gaat hier dagelijks terug in de wasmand dus best dat ik wat voorraad heb.

Komend weekend nemen we als koppel wat tijd voor onszelf om er daarna weer volle bak tegenaan te gaan met de kinderen.  Op naar de lente, echt wel!

17 gedachtes over “Sjakosjen, battles picken en tijd voor ons twee.

  1. Oooow! Den onze is 2j1m en draagt een 86 vanboven en een 80 vanonder (die we vaak zelfs nog moeten omplooien). Gelukkig dat ze niet allemaal hetzelfde evolueren. 😉
    Verder klinkt het toch als een productieve dag, chapeau!

  2. Haha… Die kleedjes van de hema 🙂 Ben er nu al aan het kopen voor ons ongeboren kleinkind!
    Geniet van jullie weekend… En voor je het weet kan je dat elk weekend… ze zijn zo groot… let op hoor! 🙂

  3. Ik geniet van deze blog, vooral omdat wij die periode lang achter ons hebben gelaten. Nu is het vaak enkel afspreken met de thuisblijvers als we weer een avond erop uit trekken: “vergeet de hond niet eten te geven”.. 🙂

  4. soms mijmer ik daar wel eens over, zo ongestoord een hotel boeken en gewoon zeggen “wij zijn er niet dit weekend”. Het klinkt ècht nog veraf! 🙂

  5. ja ewel, zoals ik bij uw madame zei….ik verlang daar wel naar soms….maar uiteraard vind ik het nu ook geweldig maf met die kleinde pagadders

  6. Geniet er zeker van, want hoewel we een fijne tijd hebben nu, denk ik ook dikwijls aan de periode dat ze klein waren (en merk ik dat ik al veel vergeten ben)

  7. Tijd voor jullie zelf = duusd keer meer waard dan extra vitamines !
    En mocht je al denken dat al die tassen op de achterbank nog verminderen, ik vertrek nog soms zo met een dochter van 20 die naar haar kot gaat met boekentas, valies, viool, handtas, …

  8. Ik blijf ook met tassen sleuren 🙂 en kleertjes van de Hema, zalig die worden nu ingeruild voor die van de Primark :-), en tijd voor de relatie is nodig, gelukkig krijgen wij die meer nu de kids wat groter zijn,…..vaak zitten we hier in de zetel alleen terwijl de kids in hun kamer zitten 🙂 en alleen eruit komen om te drinken :-),…maar het wasverhaal dat blijft en wordt nog erger :-),…..

  9. Haha, benieuwd naar dat spel :-). Het is toch een gehaast en een gedoe, ze noemen dat niet voor niks ook thuis ‘de avondspits’. Oskar is iets jonger als Linus, maar hij gaat pas slapen tussen 20u30 en 21u. Het voordeel is dat het ’s avonds allemaal niet zo snel moet (hij doet vaak ook nog een dut tussen 18 en 19 uur) en we nog met hem kunnen spelen (mijn man is nooit thuis voor 18u30 dus in jouw situatie zou hij hem niet eens zien), het ‘nadeel’ is dat tegen dat ik in de zetel op mijn gemak zit en alles hier wat opgeruimd is het meestal al 21u30 is (nu klink ik echt als Siska Schoeters). Ik ga eerlijk gezegd toch ook content zijn als hij er ’s avonds iets rapper in ligt hoor, dat we ’s avonds iets meer us-time hebben ;-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s