Page 96 of 104

squeeze his little face off!

Eerder deze week tijdens het badmomentje:

“Ilja, zondag is het moederdag en dan ga je ‘mama’ zeggen hé”                 Ilja (met een smile tot achter zijn oren) :”Papa !”

Voor het eerst weet ik maar al te goed wanneer moederdag valt.  Ik had er altijd wel een idee van en op het werk moesten we er ook altijd rekening mee houden dus vergeten deed ik het niet, maar hoera, eindelijk is het mijn beurt om moeder te zijn!  Op moederdag vind ik het eigenlijk vooral moeilijk voor de mensen die hun moeder verloren of die er door omstandigheden een slecht of geen contact mee hebben.  Het is altijd hard maar zo’n dagen duwen nog eens extra diep in de wonde.

“Dag oma, dag opa, hier zijn we ermee”                                                        Ilja:”Opa opa opa!!”

Door zelf moeder te worden begrijp ik eindelijk wat men wou zeggen met “dat kun je niet beschrijven”.  Zoals een leeuwin voor haar welpen springt, zo bescherm ik mijn zoon.  Hij komt eerst, altijd.   Een oerliefde, soms zou ik hem willen platshnugglen.  De liefde komt al een paar maanden echt uit twee richtingen, als hij me terugziet na een dag werken stampt hij met zijn benen en kraait hij van blijheid.  Wie doet dit nog voor je?

Deze morgen 7u15 vanuit de kinderkamer                                              “Mama! Mama!”

At last!  En van timing gesproken zeg!

 

hoe vlug 11 maanden passeren….

wij zijn marie en louis!

Sommige reclames zijn zo catchy dat je ze meezingt zonder dat je het beseft.  “Zelfbouwmarkt, bouwen aan je thuis!”  Ondertussen is Pearle ook veranderd van reclame terwijl ze eigenlijk een steengoed liedje hadden: “Je ziet veel beter wat je doet…met een pearle-bril op je snoet”.  Wie kent dat nu niet, of vonden ze niemand meer om het vreselijke woord “pearle-bril” uit te zingen?  Vorig jaar veranderde AFAS software hun reclame omdat die als irritant werd bevonden door de luisteraars.  Dat bleek een beter plan want zelf kon ik het gemekker over de CRM en HRM niet aanhoren.  Dit jaar zijn ze er alsnog in geslaagd om weer een verloren gelopen schaap te vinden dat hun product mag aanprijzen.  De dame in kwestie verslikt zich net niet in de brabantse “R” als ze over dingen memt waar een normale IT-leek nog nooit van gehoord heeft.  Jammergenoeg is het niet alleen de reclame die erin slaagt om vreselijke radiostemmen te vinden, ook de radiozenders zelf.  Hoe goed ik Kurt Rogiers ook vind als acteur (I know, iedereen heeft zijn zwaktes, ook ik), zo slecht vind ik zijn stem op de radio.  Over de inhoud van de boodschap spreek ik me niet uit want ik luister enkel tijdens het zappen naar muziek naar die Q-music-ochtendshowdingen, veel te happy happy joy joy voor mijn nuchter hart.  Nee Kurt Rogiers, die moet van de radio wegblijven….en vooral veel op TV komen (uiteraard met de haren mooi kort geknipt en in een net pak….) toempiedoem….

neen, het is niet naar jou

De mensen denken waarschijnlijk dat ik gek ben als ze mij toevallig op dat moment tegenkomen.  De toeterende botenhater is daar weer.  Maar is dat nu mijn gedacht of zijn de vogels effectief stouter geworden de laatste jaren?  Ze vliegen soms rakelings voor mijn auto of ze blijven op hun gemak op de baan zitten als ik eraan kom aan 90 per uur.  “Oeh, nog vlug een wormpje pikken, ze gaat toch toeteren als ze naderbij komt” en dat doe ze dan ook effectief.  Ik ben de toeterende vogelwegjager.  Dan heb je ook nog een ander type ambetanteriken.  Ik wed dat ze in groepjes naast de weg staan en tegen elkaar kwetteren “je durft niet, je durft niet!” en als de weddingschap is afgesloten vliegen ze gewoon vanaf de graskant op om dan volle petrol via je voorbumper de andere kant van de straat te bereiken.  Ik denk dat ik ze altijd “Kamikaze!!!!” hoor roepen als ze dat doen.  Dus ik toeter naar de vogels om hun leven te redden…en om mijn voorbumper schoon te houden, dat ook (een klein beetje eigenbelang maar).

 

And all the animals come out at night…

* X-files-tune aan * Niemand gelooft mij als ik over de boten praat.  Ze kijken me aan en knikken ‘ja’ alsof ze weten waar ik het over heb, maar in zichzelf denken ze “Fruitcup! Waar ben je in godsnaam over bezig?” Kan je hen ongelijk geven?  Wie vertelt nu dat ze de ibbie jibbies krijgt van ingepakte boten.  Ik kom ze veel te vaak tegen op weg naar mijn werk.  Het begint met de dreiging van de “convoi exceptionelle”, oranje autootjes of bij het betere werk rood-witte camionettes met knipperlichten.  Soms zelfs twee voorop en twee erachteraan.  En tussenin: !! Het Gedrocht !!  Een vrachtwagen met daarop een in-witte-plastic-verpakte boot.  Zo freaky!  Allerlei vragen komen bij mij omhoog, met op kop: waarom verpakken ze dat ding in godsnaam?  En vanwaar komen al die boten?  Want ik zie er toch minstens één per maand passeren, waar zit die stoute botenfabriek?  En derde vraag: wie koopt er zoveel boten??  Eén per maand, en bij slechte maanden zeker twee.  Om het verkeer niet op te hopen rijden ze enkel ’s avonds, waardoor niemand kan bevestigen dat er zoveel passeren maar they’re out there…de boten…je ziet ze enkel niet….beware!

en dat ik zondag iets gewonnen heb! een braadworst namelijk

Soms vind ik dingen eigenaardig…

  •  Een “gezins”-facebookaccount  –> wij en “de kids”  *rilling*
  • Mensen die voor elke uitstap die ze op een dag doen telkens weer opnieuw de courage vinden om de garagepoort open en dicht te doen en de auto terug binnen te zetten.  En dat terwijl ze eigenlijk gewoon parking voor de deur hebben…
  • Minder benzine/diesel verrijden dan vroeger en toch meer moeten betalen.
  • Niezen door de zon…en niets saaier dan moeten niezen en iemand die je daarbij stoort zodat het niet lukt.
  • Al zeker 5 jaar een liedje niet meer gehoord hebben en het toch direct kunnen meezingen van begin tot eind! ‘stay away from Mary-Lou!’
  • Jaloers zijn op de “slaapstand”- mogelijkheid van de kinderstoel in de auto.
  • Vrouwen die nagels kunnen lakken zonder smossen.
  • Vrouwen die nagels kunnen lakken tout court
  • Dat er blijkbaar veel meer mensen zijn die hier meelezen dan ik dacht!  Ja jij daar, het gaat over jou!
  • Dat ik allerhande mooi speelgoed heb voor mijn zoon maar dat kloppen-op-de-uitgewassen-bakboterpot en probeer-eens-een toiletzak-in-je-mond-te-proppen de favoriete spelletjes zijn.
  • De ‘sms’-taal die ik soms online lees, vooral “sgatj” en “gd”…win je zoveel tijd door letters weg te laten? kr prbrn zkr?
  • Dat mijn tandvlees al de hele dag jeukt en dat ik mij hierbij afvraag of dat eigenlijk wel normaal is, jeukend tandvlees
  • Dat ik in slaap val tijdens Dexter en dat terwijl er zoveel bloed te zien is en moorden en kapotte armen….

kmoest het op mijn blog zetten van dreete

Dan heb je je zondag gespendeerd met pintjes, picons en teveel mensen die trakteren en dan word je de maandagochtend wakker met maar één iets dat je ambeteert: twee vreselijke spinnenbeten! (en ziehier ook mijn fantastische rode pantoffels die ik meteen weer aandoe als ik straks terug thuis ben:)

Het bovenste is een beetje gelogen, ik word ook wel door een vreselijk fuzzy gevoel gestoord.  Een beetje doof door de ruis die nog in mijn oren klinkt, een beetje ongemakkelijk doordat….wat ging ik nu ook alweer typen?

It’s times like these you learn you’re no longer 21….and thank god for that, want het wordt precies elk jaar leuker en leuker.  Wat zal dat dan zijn op de scary age van 36?

of doet hij ’s nachts zijn partybotjes aan om te gaan shaken?

-Loeiende sirene aan- : babypraat alert!  (Deze melding is vooral voor mezelf eigenlijk).  De kans dat ik nooit een dochter zal hebben is bestaande en als teken van echte moederliefde heeft hij hier goed op ingespeeld (good busy jongen, een leuk moederdagcadeau…steek jij het nog eens door aan je vader dat het 13 mei is?  Je mag ook gewoon ‘de tweede zondag van mei’ zeggen anders).  Deze week heeft hij voor een schoondochtertje gezorgd voor me.  Hij was het waarschijnlijk beu om alleen te slapen, na 10 maanden vrijgezellenbestaan is hij vorige week blijven slapen bij een meisje.  Ja goed, hij heeft me niet verwittigd en ik zag het niet afkomen maar ik vermoed dat zoiets een volgende stap in loslaten heet?  Ik begrijp ook dat bij zijn moeder slapen ineens niet meer hip genoeg is, en mama niet meer de enige vrouw in zijn leven is….Hij wou haar naam nog niet noemen maar het is ook nog een beetje te vroeg, misschien was het maar een one-time-thing…je kent dat misschien…Toch vond hij haar mooi genoeg om deze week zichzelf los te wrikken uit zijn slaapzak en over zijn bedje te klauteren om bij haar te gaan liggen.  Ik weet nog steeds niet wat mij het meest verontrust: het feit dat hij bij haar is gaan slapen of het feit dat hij over zijn bed kan klauteren….anyway…”je kind is altijd voor en het kan altijd meer dan je zelf denkt dat het kan” was toch wel een understatement in deze context.  Loopt hij al stiekem rond misschien zonder dat we het zien?  Zoals Andy uit Little Britain uit zijn rolwagen kruipt achter de rug van Lou, haalt hij dan stiekem de brievenbus leeg terwijl ik mijn patatjes aan het schillen ben?  Gaat hij achter mijn rug gewoon in de planten gaan plassen als hij die irritante pamper weer beu is.  Het valt wel eens uit te testen zo’n stiekem kind….als ik nu eens een volle wasmand bij hem zou zetten, zou de was dan geplooid zijn als een kwartier niet kijk?  Of als ik een aantal euro laat rondslingeren, gaat hij het dan voor me beleggen (of uitgeven in het slechtste geval)?

en anders?

 

Het is nog maar eens bewezen dat straffen en belonen (in mijn geval: doodsbedreigingen) wel degelijk een pedagogische kunst is:

 

Goed zo kippetjes, goed gedaan, bravo!  Een “vind ik leuk” op junder snavelbook! (en ja: ik ga dat ei nog afkuisen voor ik het in de frigo leg!)

Ondertussen wacht ik weer vol spanning op Rodriguez de postbode.  Je zou denken dat dat een Spanjaard is of een Mexicaan…maar hij ziet er eigenlijk gewoon als een gewone postbode uit.  Hij zegt ook geen “Ola” als je de deur opent, hij zegt gewoon “Pakketje!”  Dat moet toch een leuke job zijn, zo pakketjes aan de deur leveren.  Het is toch altijd geestig om een pakje te krijgen via de post en ik vermoed dat veel mensen glimlachen en “oeeeh” zeggen als ze het in hun handen krijgen.   Als ik al op voorhand weet wat erin zit is de meeste fun al eraf.  Maar als dat niet het geval is vind ik het toch wel een blij moment.  Eerst de afzender bekijken…en als ik nog niet kan raden wat er dan inzit begint de spanning helemaal op te lopen.  Snak snak snak aan de verpakking.  Meestal zitten er dan nog van die spanlintjes rond die steeds zo vreselijk irritant rondspringen als je ze in de vuilbak wil proppen.  In dit geval weet ik al wat ik morgen ga krijgen: Of Monsters And Men.  Toch kijk ik er naar uit.  Geluk zit in een klein pakje.

Verder wil ik juichen voor radijsjes!  Twee busseltjes van deze rode lekkernijen moesten er deze voormiddag aan geloven.  Dat mijn tong zowat in brand stond kon me niet deren, op moesten ze, op!  Cheerio voor radijzen!  En voor Rodriguez met zijn pakjes!

rollercoaster of love

 

 

“Ben je zaterdag vrij?  Ik kom je oppikken om samen iets te doen.”  Ik wist even niet wat gezegd, had hij nu net mijn agenda bepaald?  Vreemd genoeg kon ik alleen “ok” zeggen want ik had net beseft dat hij best wel ok wàs die kerel die ik net voor de eerste keer zag.  Geen domme spelletjes, rechtdoor en rechtuit, het was vernieuwend en het werkte.  Drie dagen later kon de coldplaysingle Major Minus reeds geschreven worden “I’ve got one eye on the road and one on you!” het resulteerde in een-bijna-aanrijding met de wagen die voor hem reed, maar het is goed gekomen.  Reeds “verschoeperd” van de warme voorjaarszon sprak hij de woorden “kom, ik heb goesting om u van een duin te smijten” Super, met duinsmijterij kun je mij zeker verleiden.  Ondertussen zijn we 6 jaar, drie opleidingen, drie verhuizingen, een huwelijk en een kind verder en nog steeds leren we elkaar kennen en aanvoelen.  Het blijft een avontuur met jou Pieter. We roepen al eens, we gieren van het lachen, we vallen soms eens zonder adem, maar het is steeds de max, als een rollercoaster met rustpunten en ups en downs.  En je weet hoeveel ik van rollercoasters hou…!

 

 

of liever kip aan’t spit misschien?

Ok, Geoffrey, Peggy en Scofield, is dat nu zo moeilijk?  Je gaat dat kotje binnen, je zet u in dat bakje en je duwt een paar keer.  Vorig jaar deden jullie niet anders, om ter meest eieren leggen.  Ze lagen over het hele kippenplein.  Dit jaar hebben jullie één week een efforke gedaan en nu is het telkens een ontgoocheling als ik jullie hokje hoopvol open doe.  Gastjes, voor wat hoort wat hé.  Ik kom elke dag lekker graan geven, er is altijd vers water en regelmatig mogen jullie delen in de restjes van de tafel.  Gisteren zelfs extra gekookte aardappeltjes en dan nog een kluts gekookte spaghetti erbij ook.  Op de koop toe gooit de buurman nog regelmatig sla en andere gezonde groentjes over en nog is er geen resultaat te bemerken.  Die mens verwacht ook regelmatig een eitje hoor.  En komt daar nog eens bij dat ik een nieuw kookboek heb met allerlei lekkere bakgerechtjes, maar je gaat me toch niet zeggen dat ik mijn eieren ga moeten gaan kopen hé??  Dus, kom, doe jullie huiswerk en een beetje rap.  Of geen chicken run deze avond op TV.