een bende echte moaten en een graduaat orthopedagogie

Dat kind blijft er wel nog twee dagen langer inzitten, een kind wordt nooit geboren op de dag dat hij uitgerekend is.  Dat hoor ik mezelf vorig jaar nog zeggen.  Ilja besloot er anders over.  Moeder, jij doet je eindwerkverdediging vrijdag?  Ik ga pushen om er de donderdag uit te komen.  And so he did.  Gelukkig zat ik in een heel meegaande school en mocht ik mijn eindwerk alsnog in een lege school op een bloedhete zomerdag gaan verdedigen.  Vier juryleden draafden voor mij alleen op wat de druk alleen verhoogde.  Daar zat ik, zes weken eerder bevallen, nog vlug een deftig kleed gaan zoeken waar ik me ingewrongen had.  Het was om 10u ’s morgens al loeiend heet en de zenuwen zorgden voor nog enkele extra vapeurs.  Mijn lief lief had een dag verlof genomen om me te backupen, want ik hield niet meer samen in de auto van de zenuwen.  Dit moest gewoon goed gaan.  Ik moest die dag afstuderen.  Veel te hard gewerkt om er te geraken en op dat moment echt geen tijd om een nieuw eindwerk te gaan schrijven.  Ineens rijdt er op de lege binnenkoer van de school een bekende wagen op en zie ik het gezicht van mijn klasvriendin blinken “ik kom je steunen!”  Miljaar zeg, ik was een beetje van de kaart.  De verdediging op zich bleek minder erg dan de terror die ik in mijn gedachten had.  Ik werd niet neergesabeld met een japans zwaard, ik voelde de grond niet onder mijn voeten zakken als iemand zei:”ik heb nog een opmerking”.  Het viel al bij al goed mee.  De grootste horror was naar beneden gaan en daar zitten te wachten tot ze gedelibereerd hadden.  Ik kom beneden op de koer, naast mijn echtgenoot zie ik bijna de hele bende klasvriendinnen zitten “heeyyyyy, we zijn hier voor jou!”  Zalig toch!  Toen de leerkracht me even later riep en hij de woorden “proficiat” uitsprak werd het instant zomer.

Gisteren was de klasvriendinnenbbq weer geweldig leuk.  Een goeie portie wijvenpraat, met een glas cava en kaarsjes.  Meer moet dat toch niet zijn?  Heb ik ooit bedankt gezegd voor die afstudeerdag vorige zomer?  Nee?  Merci wi zeg gastjes!

Een gedachte over “een bende echte moaten en een graduaat orthopedagogie

  1. […] niet meer spreken.  We waren zelfs geen meisjes meer toen we elkaar leerden kennen, toch blijf ik dat groepje consequent: “de meisjes” noemen.  Toen ik rond me keek in de bistro waar we -met de […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s