Whiskasboy

Zijn glijbaan.  De nieuwste waw-factor in het leven van mijn bijna 3-jarige zoon.  Ik ben blij in zijn plaats, hoe hij zwaait naar mij als hij bovenstaat, zijn gezichtje als hij beneden komt, het is elke euro die het ons gekost heeft waard.  Deze week was de zon dan nog eens voorradig wat het buitenspelen alleen maar leuker maakte.  Ik was aan het roefelen in huis terwijl hij buiten trappelde.  Ineens zag ik hem niet meer.  Het was verdacht stil.  Het is nooit goed als het stil is.  Niet dat hij ergens naar de straat kan, maar mijn hart staat altijd een beetje stil op zo’n moment.  Een vluchtige blik later gebeurde er dit: de munchkin zit op zijn knieën bij Marbels etensbakje.  Ik zie hem een kattenkorrel nemen en in zijn mond stoppen.  En je moet weten, hij neemt dan nog geen korrel van het verse voer, neen, hij neemt er één die naast de bak lag op de grond.  Zo’n verlept stukje dat al in de regen heeft gelegen.  Ieuw!  Tegelijkertijd merkt hij dat ik hem zie.  Ik zie die hersentjes werken:”o-ow!”  Ik doe de deur rustig open, hij schiet in paniek, graait nog vlug enkele verse kattenkorrels en vlucht de hoek om naar de zijkant van het huis.  Tegen dat ik bij hem ben zie ik hem nog net de meegegraaide kattenkorrels in zijn mond proppen.  En knabbelen dat hij deed.  Ik kon het horen kraken tot twee meter verder.  De moeilijkste opdracht op dat moment was zeker mijn lach inhouden, en al evenzeer toen ik even later zijn gezicht observeerde.  Van heerlijk uitlachend knabbelen ging het over naar een paniekerige grimas en ineens riep hij “is niet lekker! is niet lekker!”  Ik nam hem mee naar de kattenbak en zei “Ilja, dat is poesjeseten, je hebt Marbels eten opgegeten, dat mag niet hé?” De schuldige blik in zijn ogen en het feit dat hij net niet begon te kokhalzen zal al een les op zich geweest zijn.  Beetje water hebben?

Ik vraag me af hoeveel keer ik het volgende zal moeten horen deze week: “Mamaaaaa, poesjeseten, dat is niet lekker hé” “Nee jongen, dat is niet lekker”.

11 gedachtes over “Whiskasboy

  1. Haha, zo leren ze uiteraard het best hé, eigen ervaring!En geloof me, zo schadelijk is het niet hoor, ( maar dat het niet lekker is, is andere paté! ) Veel plezier met je opgroeiende kleuter!

  2. ja ik weet het, anders liet ik hem niet rustig doorknabbelen, ondertussen ben ik zelf wel een tikkeltje nieuwsgierig naar de smaak 🙂

  3. Geef dat kind es eten hé zeg 😉
    Hier gelukkig geen Royal Caninboy… Dat onze hond een grote schrokop is, heeft daar vermoedelijk wel iets mee te maken…

  4. Als ze zo klein zijn, is alles in hun wereld en omgeving een avontuur. En een plezier (in de meeste gevallen toch) voor de ouders. Probeer je lach dan maar eens in te houden..

  5. ons eten blijft soms te lang staan zodat ook andere katten hier uit de buurt komen meesmullen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s