There is a crack in everything, that’s how the light gets in

We hebben kanjers van ramen, iets waar ik enorm gelukkig om ben, ons huis baadt letterlijk in het licht.  Bij de plaatsing van het voorste en daarmee ook grootste raam moest men een extra mankracht oproepen, het woog 170kg.  Met de hulp van een geweldig gordijnendametje kon ik de drie ramen waar het nodig was (twee voorste en het zijraam) afschermen met een witte stof waar ik vlotjes kan blijven doorkijken maar waar er omgekeerd weinig door te zien is.  De rest van mijn ramen is open vieuwe.  Het is een helse karwei om ze allemaal te wassen en ik maak hierbij gretig gebruik van het woord procrastinatie of uitsteldrang.  Het is niet de eerste keer dat ik over mijn uitsteldrang een log schrijf, daadkracht op het gebied van mijn huishouden blijft een zwak punt.  But then again, ik kan niet volledig perfect zijn hé.  De gigantische ramen zijn echter vuil.  Er staat een afdruk van een volledige vogel op ons keukenraam.  Poor sucker.  De vogel zelf was nooit ergens te vinden dus ik vermoed dat hij ergens spastisch is weggestrompeld.  Er staat ook “een kaka van een vogel” ( zoals Ilja het zo mooi kan verwoorden) op onze porte-fenêtre.  “Dat mag niet, de vogels moeten op het toiletje gaan hé mama”.  ’t Is allemaal waar wat je zegt mijn kind.  ’t Is allemaal waar.  Alleen jammer dat ze het toiletje waarnaar ze worden verwezen verwarren met mijn auto.  De ramen kraken ook enorm.  Ik ken geen enkel huis waar dat gebeurt.  Ondertussen ben ik het gewend.  Toen we ze vorig jaar pas geplaatst hadden dachten we dat het “het zich zetten” was.  Maar ze blijven het doen, vooral als de zon erop zit.  Soms kraken ze zo luid dat je zou denken dat je een minuut later -bedekt in een miljoen stukjes glas- verdwaasd zit te roepen “zie je wel dat het ooit zou gebeuren!”.  Tot nu toe zijn er nog geen ramen gesprongen of gebarsten, laat ons hopen dat het zo blijft.  En als het dan toch gebeurt, het liefst voordat ik ze gewassen heb!

wpid-dsc_1118.jpg

 

13 gedachtes over “There is a crack in everything, that’s how the light gets in

  1. Ja ramen lappen , ook niet mijn leukste bezigheidstherapie! Lichamelijk moet ik al super in vorm zijn om het te kunnen, en die goeie dag is al een tijdje niet meer gekomen! O en wat hebben wij hier een ongelooflijk vogltoilet op onze oprit die vol bomen staat, mooi ja, dat wel, maar de vogelscheten , heel wat minder.

  2. Heerlijk hé dat licht! Ons oude huisje (ik schrijf er ooit nog es een logje over met bijhorende foto’s) was donker en de eerste zin die de architect van me te horen kreeg was: ‘Ik wil veel licht! Liefst een achtergevel die volledig in glas is!’
    En ook in m’n bureau heb ik vensters tot op de grond. Heerlijk!
    En dan heb je van die party poopers die hier voor de eerste keer binnenkomen en dan zeggen: ‘Amai, gie goat ier ook weetn wuk doen met al die ramen!’
    Ja vaneigst dak ga weten wat doen met een hond die graag z’n natte snuit en een kleuter die graag met z’n vettige pollen hun sporen nalaten op m’n ramen. Maar in een huis LEEF je. En een natte neus en kleine vingertjes op je raam hebben ook z’n charme 😉
    Gelukkig kan je hier in België vaak het excuus: ”t Zal regenen!’ gebruiken om je ramen niet te moeten poetsen :p

  3. en die doen dat precies altijd op superzichtbare plekken vind ik alsof ze een statement willen maken tgo elkaar “kijk eens hoe groot de mijne is!” en dan de andere “haha, in die van mij zit er wel groenigheid!”

  4. jaja, het is een hele “techniek” om tijdig de rolluiken neer te laten om niet in een sauna te belanden, gelukkig draait de zon rond ons hele huis en hebben we pitje zomer wel altijd ergens schaduw ook! 🙂

  5. wij woonden vroeger ook in een donker huis, het was er wel steeds koel. Als ik bedenk dat ik dan dacht dat ramen wassen een heel werk was: hahaha. Ik ben er trouwens gisterenavond nog aan begonnen, had ineens courage nadat ik erover geblogd had. Vreemd hé.

  6. Met die warme dagen die we al gehad hebben, hebben we gelukkig al gemerkt dat het in huis koel blijft. De grootste ramen zitten vanachter en daar hebben we pas tegen de avond de zon. Ons terras ligt dus altijd in de schaduw, een parasol zullen we niet nodig hebben.
    Trouwens: tussen die gordijnenmakers zitten echte schurken! Ben op 3 verschillende plaatsen prijs gaan vragen en ’t scheelde 600 euro tussen de duurste en de goedkoopste! En die duurste kwam zelf niks opmeten of installeren terwijl de goedkoopste dat wel deed.
    Trouwens: met een duivenmelker als overbuur heb ik ook ervaring met de cadeautjes die de beesten achterlaten, al zegt Tristan het iets platter: ‘Veugelkak!’

  7. Gordijnen dat is zo helemaal niet mijn ding, maar grote ramen wel. Al onze vensters op dat van de keuken en de berging na zijn tot op de grond op het gelijkvloers. Zalig vind ik dat. Maar het koel houden in de zomer is natuurlijk geen sinecure.

  8. hmja, aangegaapt worden door elke fietser die passeert terwijl je in de zetel zit, dat was geen optie voor mij 🙂 (ik ben genoeg begluurd geweest tijdens de verbouwingen/gordijnenvrije tijd )

  9. zwijgt mij van ramen kuisen, is ook mijn taak want het lief “kan dat niet”, bovendien zien de Veluxen 1 week na het kuisen alweer even vuil, echt waar de passerende vogels mikken daar echt op volgens mij, dus veel motivatie om ze te kuisen vind ik niet tenzij ik hoor dat er familie komt, haha.

  10. Dat kraken, dat zijn uw aluminium-profielen die zich zetten door de warmte (en bij het afkoelen), bij ons is dat ook zo.
    Wij kuisen onze (grootste) ramen samen, of laten een ruitenwasser komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s