Strange entity

Mijn echtgenoot verklaarde mij net niet zot toen ik zei dat ik de eerste dag van de solden naar Gent ging.  Hij dacht het misschien wel bij zichzelf en terecht, want de regen viel met bakken uit de lucht, gelukkig beschik ik over een goeie winterjas die nog dicht kan vooraan.  Om 10u25 begonnen we eraan.  Vreemd genoeg: geen rijen aan de kassa’s, er moest niet op koppen worden gelopen, er was geen file om op de ondergrondse parkeergarage te staan, we moesten zelfs niet slalommen tussen het volk.  Het was verdacht kalm voor een zaterdag in de winkelstraat.  We speelden slim (zonder dat we het doorhadden, maar soms zijn wij gewoon slim van onszelf, hah!) en gingen om 11u40 al een tafeltje gaan bezetten in een bistro vlakbij de handelsbeurs.  Als enige in het plekje zagen we na een kwartier de hele eetzaal vollopen.  Een biobroodje later (we so healthy….nee het klonk gewoon lekker op de kaart) was het tijd om verder te shoppen.  Voor mijn compagnons was het net iets aangenamer shoppen, zwangerschapskledij is echter niet zo hip en blijkbaar niet zo vlot te vinden in de Veldstraat.  In de H&M zelfs geen te vinden (“Daarvoor moet u in ons filiaal in Lochristi zijn mevrouw” ahja, verban mij maar van de winkelstraat, ik ben niet hip genoeg!)  De volgende soldenperiode doe ik weer lustig mee met het passen en twijfelen.  Mijn buit is echter niet zo spectaculair maar ik ben toch heel tevreden:

wpid-20150104_0808562.jpg.jpeg

Bovenaan van links naar rechts: een pyjama voor de stamper, twee truitjes voor de pratelaar (het andere heeft hij al aan)

Onderaan: Boxershorts en onderlijfjes van Petit Bateau, een jeansbroek voor de miniman van het failliete doch degelijke Mexx.  De cd van Oscar And The Wolf kocht ik vrijdag al maar of 15 euro nu bepaald solden zijn, ik denk het niet.

Ik was toch enorm tevreden van mijn shoppingspree, vooral de Petit Bateau’s vind ik geweldig, ook al omdat ik weet dat ze na Ilja nog een tweede leventje gaan kunnen verrijken.  Merken koop ik altijd in de solden, ik kan er anders geen geld aan geven.  Je kan er niet onderuit: er is een kwaliteitsverschil bij merken.

Bij thuiskomst vielen mijn ogen net niet toe maar dat deden ze twee uur later wel in de zetel.  Ik besloot alleen naar boven te gaan terwijl mijn lief naar schieten en poefen keek (Band of Brothers).  Na een kwartiertje lezen (“Vergeef ons” van A.M. Homes) ging ik in een geweldig diepe soldenslaap om er anderhalf uur later weer uit gekatapulteerd te worden.  Bijna letterlijk al had ik dat toen nog niet door.  “Iets” was gevallen maar ik wist niet wat.  Mijn echtgenoot riep aan de trap beneden “ben jij dat?” Ik had het dus niet gedroomd.  Neeneen, ik was het niet, hier is niets aan de hand, het is misschien in de kamers in opbouw?  Was er een lamp gevallen of misschien een gyprocplaat naar beneden gedonderd?  Het klonk alleszins als zoiets.  Een volledige zaklampcheckup later waren we nog niets wijzer. Het had geklonken alsof iets zichzelf had ontmanteld zonder dat we het ergens konden zien.  Lag er iets op ons dak?  Was er een dakgoot afgebroken (kon goed zijn want dat is onze volgende geldopslorpproject).  Uiteindelijk vonden we niet wat mij uit mijn slaap had gerukt en mijn lief uit de zetel had doen springen van het verschot.  Totdat ik de matras ophefte.  “Lag die middenplank al op de grond?”  Bleek dat ons bed was ingevallen.  Er zijn slechts twee opmerkingen bij dit gebeuren:

1) Ik ben zo dik geworden dat ons bed inzakt

2) Ik slaap zo diep dat ik niet eens merk dat zoiets gebeurt

Om beide feiten kan ik alleen maar eens glimlachen.

 

13 gedachtes over “Strange entity

  1. De eerste soldendag was uitgeregend en lokte pakken minder volk dan andere jaren. Enfin, dat las ik ergens op het www; ik moest het gelukkig niet proefondervindelijk vaststellen. De horror!

    Blij te zien dat ook jij nog tastbare cd’s koopt. Er is nog hoop.

  2. Ik bedank ook vriendelijk voor die soldengekte… Als ik iets in de solden koop, dan is het online…
    Hier zijn we vorige week ook wakker geschrokken ’s nachts van een verschrikkelijk lawaai. Omdat het toen zo aan het waaien was, trok manlief met z’n ‘pillucht’ en in z’n sleppen de tuin in: niks gevonden… Tot we ’s morgens zagen dat Tristan z’n badspeeltje dat met zuignappen aan de tegels hangt, naar beneden was gedonderd in bad.
    Wat zwangerschapskledij betreft: ik had eigenlijk de ijdele hoop dat dit sinds ik 5 jaar geleden zelf zwanger was, al pakken verbeterd was… Niet dus!

  3. Ik ben eigenlijk te lui om cd’s te downloaden. Plus ik zou ze nog moeten branden ook want ik weet niet hoe ik mijn iPod op mijn autoradio moet aansluiten! Wreed hé

  4. neen, het is nog even erg. Tenten, lelijk gekareerde toestanden met allerlei lintjes die nergens bij behoren. Ik ga er eens een hele blogpost over schrijven denk ik,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s