Page 84 of 118

before every night comes a day

IMG_6407

Vroeg opstaan loont.  Al is het maar om zo’n zonsopgang te kunnen spotten!  Woensdag getrokken aan mijn voordeur om 5u55 denk ik.  De camera stond nog ingesteld op “portret”.  In de fabriek links waren ze al druk bezig blijkbaar.

IMG_6410

Dezelfde foto, iets later en de camera ingesteld op “landschap”.  Ze waren nog steeds enorm doendig in de fabriek, even later was ik al druk doendig op mijn eigen werk, al kwam ik door deze bezighouderij bijna te laat.

De rest van dag speelde “Happiness” van Sam Sparrow & The Magician in mijn achterhoofd.

 

 

 

Anyway the wind blows

Ik was er een jaar niet goed van.  Het moederschap shook me to the core.  Ik was er wel klaar voor en ik was voorbereid, maar toch kun je het pas ervaren hoe het echt is als je dat kleine monstertje ’s nachts een flesje geeft en hij na gulzig slurpen en burpen weer pardoes in slaap valt.  Gelukkig deed hij dat ook altijd bij ons.  We mogen niet klagen, we hadden een droombaby.  Toch heeft het een jaar geduurd eer ik weer volledig mezelf was.  Mezelf met extra capaciteiten weliswaar.  Moederschapscapaciteiten.  Als moeder ben ik onlosmakelijk met mijn kind verbonden.  Er is altijd een zorg.  Als het niet rechtstreeks is terwijl hij wordt gewassen, bemoederd en je er consequent mee aan het peuterpuberen bent, het is in je achterhoofd.  Is hij wel ok?  Wat zou hij aan het doen zijn?  Is hij braaf?  Zal hij moe zijn?  Zal ik hem nog zien?  Wat gaan we dit weekend eens doen? Mijn lief en ik nemen het er wel eens van en brengen hem naar oma om te slapen.  Beiden partijen vinden dit leuk en we kunnen eens gaan en staan waar we willen.  Maar toch, je mag aan het andere eind van de wereld zitten, er wordt toch nog steeds over hem gepraat, aan hem gedacht.  Alsof hij telkens met ons mee gaat.  Je kunt je van je kind niet losschudden.  Ik voel me iedere Moederdag meer en meer een mama.  Toch blijf ik als mama ook vooral mezelf.  Ik hoef tijdens een vriendinnendate niet altijd over Ilja te praten, maar ik zou het wel kunnen moest ik dat willen.  Het is gezond om ook naast je kind een eigen leven met eigen hobby’s te hebben, bezige mama’s zijn gelukkige mama’s?  Ik kan alvast één ding zeggen: deze mama is gelukkig, met of zonder moederdagcadeau’s.  Al ben ik ondertussen wel razend benieuwd naar wat hij op school heeft gemaakt voor me…

Whiskasboy

Zijn glijbaan.  De nieuwste waw-factor in het leven van mijn bijna 3-jarige zoon.  Ik ben blij in zijn plaats, hoe hij zwaait naar mij als hij bovenstaat, zijn gezichtje als hij beneden komt, het is elke euro die het ons gekost heeft waard.  Deze week was de zon dan nog eens voorradig wat het buitenspelen alleen maar leuker maakte.  Ik was aan het roefelen in huis terwijl hij buiten trappelde.  Ineens zag ik hem niet meer.  Het was verdacht stil.  Het is nooit goed als het stil is.  Niet dat hij ergens naar de straat kan, maar mijn hart staat altijd een beetje stil op zo’n moment.  Een vluchtige blik later gebeurde er dit: de munchkin zit op zijn knieën bij Marbels etensbakje.  Ik zie hem een kattenkorrel nemen en in zijn mond stoppen.  En je moet weten, hij neemt dan nog geen korrel van het verse voer, neen, hij neemt er één die naast de bak lag op de grond.  Zo’n verlept stukje dat al in de regen heeft gelegen.  Ieuw!  Tegelijkertijd merkt hij dat ik hem zie.  Ik zie die hersentjes werken:”o-ow!”  Ik doe de deur rustig open, hij schiet in paniek, graait nog vlug enkele verse kattenkorrels en vlucht de hoek om naar de zijkant van het huis.  Tegen dat ik bij hem ben zie ik hem nog net de meegegraaide kattenkorrels in zijn mond proppen.  En knabbelen dat hij deed.  Ik kon het horen kraken tot twee meter verder.  De moeilijkste opdracht op dat moment was zeker mijn lach inhouden, en al evenzeer toen ik even later zijn gezicht observeerde.  Van heerlijk uitlachend knabbelen ging het over naar een paniekerige grimas en ineens riep hij “is niet lekker! is niet lekker!”  Ik nam hem mee naar de kattenbak en zei “Ilja, dat is poesjeseten, je hebt Marbels eten opgegeten, dat mag niet hé?” De schuldige blik in zijn ogen en het feit dat hij net niet begon te kokhalzen zal al een les op zich geweest zijn.  Beetje water hebben?

Ik vraag me af hoeveel keer ik het volgende zal moeten horen deze week: “Mamaaaaa, poesjeseten, dat is niet lekker hé” “Nee jongen, dat is niet lekker”.

Meer moet dat niet zijn #2

P1050823

P1050820

P1050817

P1050815

P1050810

P1050802

P1050790

P1050787

P1050781

P1050779

P1050776

P1050757

P1050756

P1050750

Relaxen – Smoefelen tot de 6e macht – Babbelen – Petanquen – Kubs leren kennen – Wandelen – Schapen met frou-frou’s uitlachen – Achter de kinderen aanzitten – Geroosterd brood herontdekken – Bij het schommelen merken dat je kont net tussen de koorden past – Bijna uit de hangmat wentelen – Blij zijn met de zon – Eindeloze gele velden – Jezeken in al zijn glorie – Het jezelf beklagen dat je maar het kleine toestel meenam – Soit –

I’ve got your back!

Mijn toenmalige collega vond dat ik maar eens moest afspreken met hem “want we zouden goed bij elkaar passen”.  Oh beuhhh, ik had er geen zin in en probeerde hem met zijn gestook af te wimpelen.  Wentelen in gemakzucht noem ik het nog steeds want ik had geen goesting om weer een effort te doen en weer iemand te leren kennen.  Uiteindelijk gaven een paar smsjes, een paar msn-gesprekken (waar is de tijd van msn?) en Myspace (het was het pre-facebook-tijdperk) de doorslag.  Ik probeerde het feit, dat ik hem op de foto’s niet zo knap vond, achter mij te laten en ging voor de date, ook al had ik er nog steeds niet veel verwachtingen van.  Er werd een beetje weinig moeite gedaan, ik slofte naar de deur op mijn teenslippers en daar kwam hij de traphal in gewandeld: Mr Gorgeous.  Sharp, afgetraind en goodlooking as hell!  Fuck!  En nu?  Deze man deed meteen mijn maag flippen, het bleek dan nog eens geweldig goed te klikken tussen ons en een aantal blikjes cola later stelde hij een tweede afspraak voor, redelijk resoluut.  Ik kon niet vlug genoeg mijn agenda erbij pakken.  Dat was 8 jaar geleden.  Onze openingsdans deed ik 4 jaar geleden op dezelfde teenslippers.  Hey, het was 35 graden, dan mag dat!  (en ik had ze al een paar keer gewassen ter info).  Soms moet je de liefde een duwtje in de rug geven.  En soms moet je iemand laten duwen, want alleen is maar alleen.  Is het ook niet zoveel fijner om dingen met iemand te kunnen delen, ook is het alleen maar iets kleins, zoals “schart een keer aan mijn rug” “een beetje meer naar links, neen, nog een beetje: ja daar!” “Zalig, doe maar!”?  Wie doet dat nu voor je?

I go dancing if you like!

wpid-img_20140426_134121.jpg

Ok, paaseieren vergeten in de wagen bij 21 graden buiten, het was één van mijn minder goeie moves de voorbije week.  Ik had ze al opgegeven, maar mijn schoonmoeder wist er wel raad mee, zoals ze met zoveel raad weet, ik kon er chocomousse mee maken.  Leek me een strak plan.  En haalbaar, want wat kan er fout lopen bij chocomousse?  Je kunt naar de winkel gaan om de andere ingrediënten: de room, de eieren en de bloemsuiker.  Je kunt thuiskomen en zien dat je enkel eieren en suiker meehebt.  Daarna kun je het hele chocomousse-idee opbergen en niets maken.  Dat kan er ongeveer fout lopen met een chocomousseplan.  Veel meer dan pretenderen dat ik chocomousse ging maken heb ik niet gedaan vandaag.  Het is tammigheid na het uitgaan van gisteren en te weinig te slapen na datzelfde uitgaan, ik voel me zelfs te miezerig om eventuele steken over “oud worden” te weerleggen, gewoon omdat het eigenlijk ook echt wel de leeftijd is.  Verloren zaterdagen noemen ze dat zeker?  Maar het was een fijne vrijdagavond, dus een dag verloren, een avond gewonnen.  Mèt een geweldig optreden van Garcia Goodbye, zeker checken deze band, ze spelen waarschijnlijk binnenkort wel eens ergens in je buurt:

 

En de zanger is Tommy, die niet wist wat een muzikaal pak was. Muziek kent hij echter wel.

En al de rest verzinkt vandaag helemaal in het niets.

wpid-dsc_1106.jpg

Het niets weegt vandaag 104 gram.

…eeuwig graag!

Lief donkerroze vanbuiten, pittig wit en scherp binnenin.  Zoveel groen en een iennieminnie staartje, er is enig werk aan deze delicatesse.  Maar een radijsje, dat is toch de meest ondergewaardeerde groente van het hele groentengamma.  Aubergine, pastinaak, aardpeer, ze worden allemaal de lucht ingeprezen, zelfs spruitjes krijgen soms een lofzang.  Het radijsje moet kin-kloppen tijdens de jubelmomenten.  Is het omdat het zo klein is?  Ziet het er gewoon te lief uit?  Of vindt men de smaak te fel?  Radijzen zijn niet alleen mooi om te zien, ze zijn ook fris, gezond en ze passen vlotjes in je mond.  Voila, dat is de enige gedachte die ik voor vandaag nog even kwijt wou.  Het voorraadje op de foto gaat nu resoluut richting maag, radijsje, ik eet je zo …

IMG_6344

Lazy Easter Blogging

Ik las bij Kristien het volgende vragenlijstje en aangezien ik van nature lui ben komt mij dat ferm goed uit.   Een tasje koffie en een paasei erbij, here we go:

1. Laat je de deuren van je kledingkast open of doe je die netjes dicht?

Ik heb geen kleerkast, het is eerder een onafgewerkte dressing en alles ligt open en bloot, wat uiteraard supergemakkelijk is want er is voldoende ruimte voor alles en meer dan voldoende overzicht.  Ik laat wel alle andere deuren open, mijn lief wordt er horendol van.  Als ik kook staat zowat elke keukenkast open en als ik in huis aan het trappelen ben kan ik door elk deurgat zonder telkens een klink te moeten gebruiken.  Ik noem dat efficiënt werken.

2. Neem je shampoo en andere spullen mee van de hotelkamer?

Neen, maar balpennen en notitieblokjes moeten er dikwijls aan geloven.  Om de één of andere reden heb ik altijd een balpen tekort en altijd notitieblaadjes nodig.  Ik wijt het aan mijn afkeer voor apps die zo’n dingen zouden moeten vervangen.

3. Slaap je met je dekbed ingestopt of hangt deze los?

Alles los man, alles los!

4. Heb je ooit een verkeersbord gestolen?
Nee. Maar wel eens kerstballen uit een kerstboom die dichtbij mijn kot stond.  Ze hangen nog steeds ieder jaar in mijn boom.

5. Gebruik je graag post its?  
Post its zijn toch gewoon de max?  Wie heeft er nu ooit iets tegen post its?

6. Spaar je Airmiles en zo ja, heb je ze ooit wel eens gebruikt? 
Ik weet niet hoe zoiets werkt, dus neen en neen.

7. Word je liever aangevallen door een beer of door een zwerm bijen? 
Een beer.  Echt, direct, kom maar af.  I’ve got it covered!

8. Heb je sproeten?  
Neen, maar wel rimpels.

9. Lach je als je door hebt dat iemand een foto van je maakt?
Ik moet mijn bitchy resting face in eer houden.

10. Waar kan je je kapot aan ergeren bij anderen?
Max uit mijn popup restaurant Antwerpen, zo’n attitude, die krijgt mij zo tegen het plafond van ergernis.

11. Tel je je stappen weleens als je aan het lopen bent? 

En jij?

12. Heb je wel eens in de stuiken geplast? 
Neen, ik denk het toch niet.


13. Ook wel eens gepoept dan? 
Ook niet neen.


14. Dans je wel eens zonder muziek? 
Ja hoor, maar je hoeft niet te komen kijken


15. Kauw je op je pen? 
Neen maar als het een bic is dan klik ik erop los.

16. Met hoeveel mensen ben je naar bed geweest deze week?
148…of misschien ook niet.

17. Heb je een één- of tweepersoonsbed? 
Tweepersoons. En het is nog te klein


18. Wat is je favoriete nummer van deze week? 
Rather be van Clean Bandit (zie mijn vorig log) 

19. Vind je het kunnen als mannen roze dragen? 
Ik heb daar niets op tegen, maar dat wil daarom niet zeggen dat het aan iets gelijkt.  Laat ons zeggen dat er heel weinig mannen zijn die daarmee wegkomen.

20. Kijk je vaak naar tekenfilms?
Buurman Buurman, Little People, De Gruffalo, Tom en Jerry, Liegebeest.  Ja dus, samen met de zoon in het half uurtje voor hij gaat slapen.

21. Wat is de slechtste film die je ooit gezien hebt? 

Geen idee

22. Waar zou je waardevolle bezittingen verstoppen als je ze zou hebben? 

Ik zou het alleszins niet op mijn blog zwieren waar ik ze zou verstoppen!


23. Wat drink je bij het avondeten?  
Water, cola zero.  Als het boterhammen zijn: warme of koude chocomelk.  Ik ben nog steeds een beetje kinds.

24. Welke saus eet je bij je kipnuggets? 
Ik eet dat nooit.  Euh…ketchup!?

25. Wat is je favoriete eten? 
Spaghetti, geen uitzondering!

26.  Welke films kan je eindeloos blijven kijken? 
Pulp Fiction (“Does Marsellus Wallace look like a bitch to you?!”)

27. Wie heb je als laatst gekust? 
Mijn zoon.  Kusjes, shnuggles en gekuddle.  We moeten ervan profiteren nu hij daar nog niet beschaamd voor is.

28. Heb je bij de padvinders gezeten toen je klein was? 
Haha, de padvinders, gaan die ooit op paddenzoektocht eigenlijk?  Neen, wel in de jeugdbeweging van mijn 6 jaar tot mijn 22e.

29. Zou je ooit naakt poseren in een blad? 
Neegt, echt niet.  Niemand staat te wachten op een foto van een gewone vrouw die ooit een kind heeft gebaard.  De normale dingen, dat is niet interessant. 

30. Wanneer heb je voor het laatst een brief met de hand geschreven? 
In januari, aan mijn nichtje in naam van mijn zoon weliswaar.

31. Weet je hoe je het oliepeil van je auto moet controleren? 
Ik zou ergens een stok in steken in een gat en kijken hoeveel olie eraanhangt….maar of er dan nog genoeg zou inzitten, dat zou ik niet kunnen beantwoorden.  Dus neen, maar als het rood lichtje brandt dan is het te laat.

32. Ooit een verkeersboete gehad voor overtreding van de maximum snelheid? 
Jawel, ééntje, en het was er meteen een goeike….Om mijzelf te straffen heb ik vijf sjakosjen waarop ik begoest was laten hangen in de winkel.

33. Ooit zonder benzine gestaan? 
Niet met mijn eigen auto neen.  Ik schiet al helemaal in paniek als het lichtje begint te knipperen, visioenen van auto’s duwen en met bidons naft rondlopen komen dan instant in mijn hoofd op en ik tel dan al inwendig de kilometers naar de eerste benzinepomp.

34. Wat eet je het liefste op brood? 
Kaas, en als het gepermitteerd is, een stukje Chaumes.  Jammergenoeg voel ik me al schuldig als ik na het snijden mijn handen moet gaan wassen omdat die zo danig plakken van de vettigheid van die heerlijke kaas.  Kaas, de wereld zou moeten bestaan uit kaas. 


35. Wat eet je het liefst als ontbijt? 
Hotelontbijt.  Met geroerde eitjes, geroosterd brood, spek en allerlei vetzakkerij.  Alleen jammer dat je dan altijd je tas koffie onder zo’n machine moet gaan zetten en wachten tot het ding gedaan heeft met vullen.  Ik sta altijd lichtjes te panikeren dat het zal overlopen en ik daar mijn handen zal verbranden terwijl ik krampachtig van tas tracht te wisselen.

36. Hoe laat ga je meestal naar bed? 
Meestal rond 22u, als dat er teveel vanafwijkt ben ik te moe de dag erna.  Geconditioneerd?  Moi?

37. Ben je lui? 
Het feit alleen al dat ik hier zo’n vragenlijst opzwier zegt genoeg toch?  Ik ben van nature lui maar ik kan mezelf wel motiveren om enigszins in actie te schieten als dat echt nodig is.  (Onthou vooral: als het echt nodig is).

38. Wat was je favoriete outfit tijdens verkleedpartijtjes toen je klein was?
Verkleedpartijtjes deden wij nooit echt maar we speelden wel van keukentje en schooltje.  En radiopresentatriesken.
 
39. Wat is je sterrenbeeld volgens de Chinese horoscoop? 
Hond: Trouw, loyaal, open, eerlijk, ijverig, direct, opmerkzaam, zorgzaam, verdraagzaam en de kampioen van het goede doel, maar ook cynisch en pessimistisch.  Ik ga niet zeggen dat Wikipedia volledig ongelijk heeft.  Surtout niet als hij zo positief is.


40. Hoeveel talen spreek je? 
Nederlands, West-Vlaams, Engels, een beetje Frans, enig brokkelDuits.


41. Heb je een abonnement op een krant of tijdschrift? 
Ja, op Het Nieuwsblad, al zie ik nooit veel de effectieve krant aangezien mijn echtgenoot hem steeds uit de brievenbus plukt om op de trein te lezen.  Ik krijg ook Het Bondgenootje van De Gezinsbond, De KVLV-krant, voor Vrouwen Met Vaart, het tijdschrift van de VAB, Weliswaar.  Mijn papierbak ligt dus maandelijks goed vol.  En de verkiezingsflyers zijn ook nog op komst.  Olei!

42. Speelde je vroeger liever met poppen of met autootjes? 
Met My Little Pony’s, G I Joe’s en Play Mobile, poppen dus.

43. Ben je eigenwijs?
Volgens mijn echtgenoot kan ik moeilijk mijn ongelijk toegeven.  Ik heb dan ook nooit ongelijk.  Net als Wikipedia, hihi

44. Dr. Phil of Oprah? 
Je bedoelt: Jambers of Goedele?

45. Heb je ooit een soap serie gevolgd? 
Jaja, ik was heel lang een grote Thuis-fan.  Nu volg ik het sinds vorig jaar niet meer.  Waarom?  Ik weet het eigenlijk niet, ineens waren we niet meer mee en dan keken we weer een tijdje niet meer en dan waren we nog minder mee en hup, nu kijken we helemaal niet meer.

46. Heb je hoogtevrees? 

Het is niet zo dat ik geen schrik heb op hoge hoogte, maar ik durf vb wel op de Dalton Terror of andere hoge toestanden.  Dus van een echte hoogtevrees kunnen we niet spreken denk ik.

47. Zing je in je auto? 
Ja vaneigens.  Iedereen toch?

48. Dans je onder de douche? 
Met mijn onhandigheid is dat niet aangeraden.

49. Dans je in je auto? 
Een occasionele dansmove kan er inderdaad wel eens bij te pas komen.

50. Heb je ooit een pistool gebruikt? 
Gebruikt niet, maar wel al bepoteld en er mee gericht.

 

Zaligen hoogdag hé!

 

Sacred Simplicity

Er zijn zo een aantal dingen waar ik echt niets vanaf weet.  Veel eigenlijk, maar ik ga -zoals gewoonlijk- weer overgaan tot de meest banale dingen eerst.  Zoals: hoe lang mag je een geopend flesje room in de koelkast bewaren, en belangrijker, hoe lang na opening mag je het nog in een gerecht verwerken? (mijn naar-kots-ruikende-macaroni indachtig zijnde moet ik toch echt meer aandacht krijgen voor die dingen)  Zo kan ik een tijdje iets staan hebben waarvan ik denk “ik gooi het nog niet weg” tegelijkertijd weet ik dat het binnen enkele dagen toch in het compostvat gaat belanden.  Het compostvat, nog zoiets.  Dat ding is half de grootte van het exemplaar van ons vorige huis, we hebben het in het najaar niet gebruikt omdat we niet over het gezaaide gras mochten lopen.  Sinds enkele weken gaan mijn restjes en dode bloemen weer in het vat en dat ding is al voor meer dan de helft gevuld ondertussen!  Wat als het vol zit?  Uit ervaring weet ik wel dat de inhoud steeds blijft zakken, maar toch mag het voor mijn part een beetje vlugger gaan.  Subiet loopt mijn compostvat over en is het zoals de mesthoop in The Freggles.  Kan ik er lekker goeie raad gaan vragen.  Misschien kan de mesthoop dan wel een antwoord geven over mijn roomsituatie.

Naast compostvatperikelen en roomonwetendheden vraag ik me ook soms af welke kleuren er best bij mij passen.  Van zo’n dingen heb ik geen benul.  In feite zou een kleurenanalyse voor mij wel eens een ruimere kijk kunnen bieden. (hint – kuch – Moederdag -kuch).  Ik kreeg een aantal kledijstukken cadeau van mijn collega die er zich niet meer goed in voelt.  Allen rijkelijk gekleurd of met een print op.  Ik koop bijna nooit prints.  Nu ik ze in mijn kleerkast hangen heb blijk ik ze toch echt wel leuk te vinden.  Ik speel altijd op safe met zwart of rood, occasioneel eens okergeel en fuchsia, maar altijd effen.  Vandaag had ik echter vogeltjesprint, gisteren waren het bolletjes. (we hadden ook een vogeltjesprint op onze auto deze middag, maar dat was van een ander kaliber jammergenoeg)  Pas op: binnenkort loop ik rond met een oranje scrunchie of koop ik een zebrasjakosj.  Menenpoortbritten: move over!

Ik verwonder me ook altijd over het aantal hits die een bepaalde groep al gescoord heeft. Zo kan ik er helemaal niet over hoe Elbow-onwetend ik ben.  Blijk ik er massa’s nummers van goed te vinden.  Zo’n cdtje van Elbow, dat zou nog van pas komen om rond te slingeren in mijn vogelbescheten auto (hint – 11 mei – rochel).

Om nog maar eens een (laatste) voorbeeld te geven: het volgende nummer is waarschijnlijk al weken op de radio, maar ik pik het nu pas op:

 

dat tune-tje op de achtergrond van het liedje blijft in mijn hoofd spelen.  Maf!