Een kast vol troost

Als het op mijn koffie aankomt heb ik verschillende voorkeuren.  Liefst niet te superstraf, een zachte smaak en uiteraard voldoende aroma om de hele buurt uit hun nest te krijgen.  Toch hou ik er ook wel van om ’s morgens vroeg op te staan en mijn koffietje te drinken in alle rust.  Gedurende de laatste jaren heb ik een redelijk arsenaal aan koffietassen aangelegd.  Er is één tas die ik niet gebruik en dat is de smurfentas van Linus maar anders beschik ik over een Greenday-tas, een “eerst een teusje kaffie”-tas, douwe egberts-tassen, een alpaca-tas (momenteel mijn favorietje) kortom: aan tassen geen gebrek hier.  Ook op het werk probeer ik altijd uit een hoge tas te drinken.  Het heeft iets te maken met stevigheid en een betere greep.  Sinds jaar en dag mag je mij “moosjer” noemen, West-Vlaams voor: “iemand die het moeilijk heeft om niet te morsen”.    En als het op mijn koffietas aankomt dan ben ik net als Moto Moto uit Madagaskar: “I like ‘em big, I like ‘em chunky”.

Marit van de webshop “Yoursurprise” contacteerde me enige tijd geleden om een eventuele samenwerking op pootjes te zetten.  Ze zijn gespecialiseerd in gepersonaliseerde cadeaus en er werd gevraagd of ik zin had om hun webshop te testen.  Mijn eerste idee was simpel: “Nee”.  Mijn kasten puilen uit met materiaal.  Ook al hou ik enorm van gigantische koffietassen, ik ben redelijk zuinig als het op samenwerkingen aankomt. Maar dan werden de uurroosters voor het eindejaar opgemaakt en terwijl ik daarmee bezig was besefte ik: er zijn weer een aantal mensen bij ons die nergens naartoe gaan om te feesten.  Ik sprak met Marit af dat ik voor onze bewoners op het werk een gepersonaliseerde tas kon bestellen.  Het vervangt het familiebezoek niet, onder geen voorwaarde.  Als je constant met tien mensen moet samenleven in een internaat, met dagelijks een andere begeleider die er ook nog eens zijn eigen stijl op nahoudt, dan is het wel fijn om iets te hebben dat volledig van jou is.  Dus een gepersonaliseerde tas leek me wel een tof cadeautje.

Het bestellen ging supersnel.  In no time had ik 12 tassen met hun naam erop besteld.  Het hielp dat ik net een fotoshoot had gedaan voor de muurkaders op het werk en de foto’s gewoon ter beschikking had.  Ik koos voor “tas met foto” want sommige bewoners kunnen niet lezen, dan is het extra duidelijk welke tas van hen is als ze de tafel dekken.  Twee dagen later werd alles netjes geleverd, perfect verpakt in bubbeltjespapier (er waren er hier twee content, en stiekem heb ik uiteraard ook zitten ploffen aan die dingen).

cadeautje!

Er was wat verwarring ontstaan tussen de Nederlandse Marit en uw West-Vlaamse blogschrijfster (ik denk dat ze ook vreemd zal opkijken als ze zal lezen over “moosjer“).  Zo sprak ik in mijn mailverkeer over “tas” terwijl zij het over “mok” had.  Maar een tas is bij ons om koffie uit te drinken, volgens Marit was dat iets waar je je boodschappen in stopt.  Dat noemen wij in De Westhoek dan weer een “meuzel” of een “kabas”.  Soit. Gouden hartjes en bedankt aan Marit en Yoursurprise voor deze samenwerking.  Er worden binnenkort 12 mensen gelukkig gemaakt met een eigen tas op mijn werk.  yoursuprise2

Ga zeker eens kijken op Yoursurprise , ze hebben er ook heel wat andere items die je kan personaliseren, altijd een tof geschenk met de feestdagen!

 

Deze post kwam online in samenwerking met Yoursurprise.nl.  De tekst en de mening is echter van mezelf en onbevooroordeeld.  

 

 

Een warm nest.

Ik aanschouw mezelf niet als een influencer (brr het woord alleen al).  Mijn blogje is totaal niet professioneel, ik gebruik teveel West-Vlaamse slang en ik kan niet verkopen.  Sinds ik mijn contactpagina heb aangemaakt krijg ik toch wel al eens een voorstel van PR-bureau’s.  Het eerste voorstel was iets rond kuisproducten.  “Misschien past dit wel bij jouw blog?” euhh….ik denk dat ik in mijn vorige instagram-profiel zelfs letterlijk geschreven heb dat ik the worst housewife ever was.  Dus ik paste.  In het begin van de maand werd ik gecontacteerd door Eline die de marketing verzorgt voor Bedsupply.  Iedereen kan beddengoed gebruiken denk ik.  Jij kan het gebruiken, ik kan het gebruiken, mijn kinderen al zeker.  (Hey, het is niet omdat ik geen geweldige huisvrouw ben dat ik mijn bedden niet ververs).  Per half jaar hebben we hier ook wel een kotsmarathon waarbij een extra set lakens goed van pas komt!

Diezelfde week had ik twee laatavonddiensten.  De bewoner die de week daarvoor bij ons werd opgenomen tukte ik in onder de dekens.  Hij moest het stellen met dekens van de voorziening.  Een steriel wit laken en een gewoon bruin deken.  Misschien moest ik maar eens ergens een kleurig fleecedeken voor hem meebrengen dacht ik nog,  want dat er weinig budgettaire mogelijkheden waren werd ons al vlug duidelijk gemaakt bij zijn opname.  Bij het woelen en keren diezelfde week waarbij gedachten alle richtingen uitschoten bedacht ik me dat mijn kinderen en wijzelf helemaal niets tekort komen, als ik een laken wil kan ik het gewoon gaan kopen.  Ik mailde terug naar Eline van Bedsupply dat ik in eerste instantie niet op hun voorstel ging ingaan maar dat ik het wel wou doen als ik lakens mocht schenken aan de bewoner op mijn werk.  Ze mailde mij redelijk snel en enthousiast terug.  Mijn collega had nog een donsdeken en een overtrek op overschot en met de hulp van Etrias (de Bedsupply webshop) kon ik nog twee kleurrijke lakens kiezen voor onze nieuwe bewoner op het werk.  Zo kan hij voor een heel eind weg en is zijn kamer al heel wat opgefleurd.

Een warm nest creëren in een internaat is niet altijd evident maar nu zijn we toch al een klein stapje vooruit.  Eline en Bedsupply, bedankt om hierbij te helpen!

’t Zijn schoontjes hé?!

 

 

 

7 willekeurige weekendbeelden

img_20160426_104148.jpg

Via Lies haar facebookpagina vond ik enkele pareltjes aan jongenskledij voor een appel en een ei.  Het groene hemdje gaat volgende week al goed dienst doen op de eerste communie van mijn metekindje!

IMG_8538

Hoewel deze rakker wel altijd zijn batman-t-shirt zou willen dragen; hopelijk niet altijd met een klodder afgekuiste yoghurt op!

IMG_8518

Ik ben een planner van nature.  Als ik een feestje hou dan probeer ik zoveel mogelijk op voorhand te doen.  De tafels de dag ervoor klaarzetten is altijd een goed idee.  Ik spendeerde toch vlug een uurtje om alles uit te zoeken en om de fouten die ik maakte bij het tellen van het aantal genodigden weer recht te zetten.  Wat er met mij aan de hand was, wie zal het zeggen maar ik maakte twee keer een fout in het aantal nodige borden.

img_20160426_091850.jpg

Misschien was het glas cava dat ik dronk met Mr. en Mrs Brubeck wel de schuldige?  Jawel, dit fantastische bloggerskoppel kwam op bezoek en we sleurden hen willens nillens een stukje door De Westhoek.  Ons West-Vlaams werd een klein beetje opgeborgen al zullen ze na hun weekendje Ieper hopelijk wel enkele woordjes opgepikt hebben?

En ja, er staat iRobot genoteerd in mijn google agenda op zaterdagochtend.  Vente Exclusive deed een actie op deze stofmonstertjes en ik kocht er één voor ons.  Een dure aankoop die zichzelf zal lonen hoop ik.  Als ik nu al zie dat ik met een smoefelende baby en een kruimelende kleuter dagelijks 2 tot 3 keer veeg of stofzuig hoop ik toch dat hierin wat verbetering zal komen.

Via WalkieTalkie mocht ik een playmobil setje laten testen.  Het paste perfect bij de boerderij die Linus kreeg van zijn peter voor zijn verjaardag.  Alsof ze het wisten….Op het playmobilsetje staat “1,5 jaar”, hij speelt er nog niet echt mee maar het materiaal kan wel tegen een serieus stootje en met een ruuskabuusje zoals Linus is dat echt wel nodig!  Dat er niet teveel prutsjes aanzitten is ook wel heel positief, alles wordt hier heel minutieus afgeproefd, elke dag.

img_20160425_094043.jpg

Tot slot werd de werkweek maandag in ware Liese-stijl gestart!  Aan de kassa van Den Aldi gleed een pot tomatensaus uit mijn handen.  Uiteraard -hoe kon het ook anders- moest die kassa net bomvol staan en moest het passen dat ik WITTE schoenen droeg.  Tomatensaus spetterde wild in het rond en daar stond ik vloekend en verbouwereerd.  Iedereen was aan het staren.  Het ging misschien minder schaamtelijk geweest zijn moest die volledige rij mij uitlachen, nu was gewoon awkward.  Ik mocht alles gewoon laten liggen volgens de kassierster “ga maar hoor, wij kuisen het wel op”.  Dat maakte het nog meer bescheten want dan moest ik gewoon vertrekken en die pot daar laten liggen, de scherven lachten mij nog uit toen ik met rode spetters op mijn schoenen door de schuifdeuren liep.  In de auto probeerde ik nog met papieren zakdoekjes zoveel mogelijk saus af te kuisen maar ik was toch redelijk pissig toen ik thuiskwam.  Pieter was nog even aan het thuiswerken toen hij me zag binnenstormen.  Gelukkig vond hij in zijn schoenpoetsdoos “whitener” , daarmee kreeg ik veel vuil af en nu zie je bijna niets meer van de vlekken.  De vlekken op mijn ziel daarentegen 😉  Bij het maken van de spaghettisaus even later kleurde die niet rood genoeg naar mijn gedacht, ahja, ik had niet meer om een nieuwe pot tomatensaus durven gaan na heel het spetterincident.

Even later stootte Linus zijn hoofd op één of andere  mysterieuze Linus-manier tegen de grond en had hij een bloedlip.  Het koste heel wat bloed, snot en tranen om hem te kalmeren.  ’s Avonds brak mijn molenmesje in twee toen ik een gezonde appel probeerde klaar te maken.  Best dat het weekend heel leuk was geweest!

 

Krokusverlof in woord en beeld

Er waren koekjes naar het recept van Annelies.  De superfood-produkten die ik vorig jaar bij Josie won kwamen nog goed van pas!  Supersimpel om te maken en een echte powerboost!

img_20160214_100850.jpg

Het koekendoosje kocht ik op een homesale.

 

Er was een armbandje voor ThinkPink.  Madame Stof zette deze verkoop op poten, chapeau!

img_20160214_101041.jpg

Nee, dank U voor de organisatie!

 

Er werd gesnoozed in bed met Linus.  Niet op tijd aan de schoolpoort moeten staan heeft zo zijn voordelen.  De blauwe pinguïn op de foto heb ik al bijna 5 jaar, ik gebruik hem massa’s veel, hij biedt net voldoende licht om te zien waar je trappelt en net te weinig licht om iemand wakker te maken.  Superding!

img_20160214_102625.jpg

Ondertussen zijn mijn wenkbrauwen eindelijk weer in orde, vreselijk als ze helemaal uit de kom groeien!

 

De oudste zoon werd in het werk gestoken.  Als je 4 bent kun je toch al eens helpen afdrogen vind ik.  Ik herinner me nog dat ik als kind samen met mijn broer moest afwassen, daarna mochten we de kookpot van de pudding uitlepelen op het trapje tussen de keuken en de living.

img_20160212_130825.jpg

Nog iemand waarbij het haar uit de kom lijkt te groeien!  De trui is oma-made btw.

 

Ik werd verwend door Danone, die ook de geheime aanbidder bleek te zijn.  Zalig zo’n ontbijtpakket!  Bedankt Danone en WalkieTalkie!  Het smaakte dubbel zo hard op zaterdagochtend na een nachtdienst!

 

Mijn lief bracht een doggybag mee voor mij (ik ben dan ook zijn bitch!) toen hij met vrienden ging uit eten naar Pizza Hut.  Gewoon het feit dat hij me een smsje stuurde “dat hij een stukje voor mij had meegenomen” maakte heel mijn avond goed.  Superlief.

img_20160214_100455.jpg

Ja, Pizza Hut is nu niet bepaald the real pizza zoals je hem bij de Italiaan eet, maar whatever, ik vind dat lekker!

Mijn zonen gaan sinds vorige week samen in bad.  Het is een waar spetterfestijn en het eindigt wel eens met een baby die omfloept of schuim in iemands’ ogen maar fun gegarandeerd!

 

img_20160205_175315.jpg

over IQ, HeyHey en snotsnot

Heih, is het alweer donderdag?

Waar is die week naartoe?

Zo moest ik vorige week mijn wagentje binnen doen voor een herstelling en een onderhoud.  Ik kreeg een vervangwagen om naar het werk te gaan.  Een Toyota IQ.  Voor wie niet weet wat dat is: denk Blokkendoos.

thwpid-wp-1442936880781.jpeg

Met blokkendoos overdrijf ik dus geen beetje!  Achteraan was er geen plaats om als volwassene te zitten, misschien een kind wel, maar ik wil niet weten of er een Maxi-Cosi zou inpassen.  Soit, ik moet niet klagen, het was een vijvig bakje en het parkeerde vlot.

 

Ik mocht de HeyHeyApp #HeyBC testen om het spellen aan te leren.  Ik dacht – vier jaar oud – dat hij daarvoor te klein ging zijn.  Maar het ging wonderwel al goed om de juiste letters in te voegen in de benaming van de tekening die hij zag.

wpid-wp-1442936599210.jpeg

Ik ben niet echt voor overdreven tablet-gebruik bij kleuters maar nu en dan eens zo’n spelletje kan alleen maar positief zijn denk ik.  Het viel wel op, na tien minuutjes was de concentratie al een beetje aan het slabakken.  Daar merk je toch wel dat hij nog maar vier jaar is.  De HeyHey spellings-app is te koop in de appstore voor 2,99 euro.

wpid-wp-1442936770358.jpeg

Ik heb de gewoonte om op mijn hand te schrijven.  Zo mocht ik niet vergeten dat ik gisteren eerder moest beginnen werken.  (en ik heb blijkbaar rimpels op mijn handen!  ieuw!).

Er kwam ook een kaartje binnen van Kris10 en haar vriend!  Bedankt daarvoor!  Helemaal niet jaloers op haar Italië-reis.  Geen beetje.  Neen…

2015-09-24 09.30.23-1

grmblll (gezonde jaloezie hoor, ik gun het hen van harte!)

Deze jongen werd vijf maanden gisteren.  Hij vierde het met een snotfeestje en een paar hoestbuien.  ’t Is eens iets anders qua kers op de taart.

2015-09-24 10.17.50

Gelukkig mag ik hem heel erg warm houden met zijn berepakje dat -helaas- bijna te klein is, het is dan ook maat 74, voor een negen-maander dus.  Binnenkort is het te vinden op de pagina “Liese verkoopt” vermoed ik.  Het rode kuikentjesslaapzakje is deze week ook verkocht trouwens.  Een heel klein beetje afscheid nemen…laat ons hopen dat het kindje van de koper er ook zo zalig in slaapt!

Labelstudio: de winnaars!

Drummmmrollllsssssssss!

Ik ben al de hele week naampjes aan het verzamelen in mijn speciale groene potje.  Ilja kwam al verschillende keren vragen wat er daarin zat:

wpid-wp-1442491393999.jpeg

Papiertjes in dit geval, geen ingewikkelde computerprogramma’s om namen te kiezen, ik hou van simpel.  Ik hield nog even stil dat hij de winnaars ging mogen trekken, maar toen het zover was kon hij ineens wel heel goed tot vijf tellen!

wpid-wp-1442491580895.jpeg

En de winnaars zijn geworden:

wpid-wp-1442491655070.jpeg

yey! Proficiat Eilish, lecoeurmevrouw, Kim van de verloren zakdoeken, Inge en Saskaya.  Graag jullie emailadressen doorsturen naar lieseshoutyourheartout@gmail.com dan bezorg ik deze aan de lieve mensen van Labelstudio!  Bedankt aan alle anderen om deel te nemen!  En labelstrijken maar!

A sticky situation!

Miljaar, die labels blijven daar mooi aan hangen.  Mijn gedachten gaan vaak alle kanten uit als ik braindumpwerkjes doe, zoals de afwasmachine ledigen.  Aangezien ik de baas zou kunnen worden van The Lazy Housewife-club is dat een dagelijks werkje, want afwassen, dat doe ik alleen maar als er echt niets meer bij kan.  (en ja, ik ben zo’n milieuvervuiler die soms al eens haar afwasmachine laat draaien als er hier en daar nog een plekje in het rek over is…shame on me!)

20150907_080559

Ik had het dus over het labeltje op Ilja’s appeldoosje.  (Het doosje zelf, daar ben ik minder tevreden over, maar dat is een ander verhaal).  Toen ik voor alle twee mijn kinderen een rekening opende bij een niet nader genoemde bank, kreeg ik een coupon om twee setjes te bestellen bij Labelstudio.

Ilja mocht zelf het symbooltje kiezen op de website en ik kreeg verschillende opties qua lettertype, tekst en aantal tekstlijnen.  Ik dacht hem eens warm te maken voor een pinguin, maar de camion ging het zijn, en de camion werd het.

20150907_080659

Gelukkig heb ik dit jaar nog een kind geproduceerd.  Eén zonder mening.  Moeder wou een pinguïn en ze heeft er één gekregen ook!

20150907_080619

Ook voor de kinderopvang heb ik heel wat naamtekenwerk.  Het instrijken van labels in kleren en slaapzakjes is aangeraden.

wpid-wp-1441773299113.jpeg

Jawel, dit is een foto van mij….aan het strijken!  (Bewaar het voor jouw Boek Der Ongelofelijke Gebeurtenissen!) Bij instrijklabels ben ik pas tevreden als ze nog aanwezig en leesbaar zijn bij de terugkeer uit de wasmachine.  Instrijklabels vind ik ook de max als ik er geen dertig regels handleiding moet voor doorworstelen alvorens eraan te beginnen.  Deze zijn gelukkig gemakkelijk in te brengen.  Zet uw strijkijzer op “katoen”, leg die label op de plek waar je hem wil en vergeet alstublieft dat bakpapiertje er niet over te leggen of je strijkijzer is gelabeld! (trust me, dat ben ik vroeger nog tegengekomen!)  Vijf seconden over strijken en ’t is klaar.

Ik geef niet gauw complimenten, maar als ik ze geef zijn ze gemeend.  Het is een gerief, ik ben ervan content en dat liet ik hen ook weten!

En raad eens, ze leveren niet alleen kwaliteit, ze zijn ook lief bij Labelstudio want ik mag 5 voordeelpakketjes weggeven*!

Als je wil meedoen om er ééntje te winnen, ik ga er ook geen dertig regels handleiding over schrijven, laat gewoon in de commentaren een antwoord op de volgende vraag na:

Welk (al dan niet belangrijk) voorwerp ben je al verloren?  En vond je het ook terug of was het een verloren zaak (hah! i made a little woordspelingske!)?

Op vrijdag 18 september maak ik de winnaars bekend!

(* en stiekem ben ik gewoon blij dat ik eens iets mag weggeven!!)