Twee weken oud en al op avontuur

De dingen die al eens voorvallen als je je baby aan het voeden of aan het verschonen bent en dus – uiteraard – gene weg kan:

* De kleuter van bijna 4 die -onder toezicht- zelf zijn boterham met choco mag smeren maar daarbij de chocopot gevaarlijk op de boord van de tafel laat balanceren.  Terwijl hij dit netjes probeert terug te plaatsen hapert hij uiteraard aan zijn glas melk waarbij het net niet omvalt. -oef-

* De kleuter van bijna 4 die hetzelfde choco-mes aflikt, gekartelde rand uiteraard tegen de tong.  -no harm done – oef² –

* Uw wasrek dat ineens een eigen leven gaat leiden op uw terras.  De enige niet-zwangerschapsbroek waar je in kan gaat zo propertjes tegen dek in het gras. – geen grasplekken op te zien – oef ³ –

* Na het boertje even het wasrek gaan terugzetten.  Om het tijdens het verversen weer te horen omvallen. -shit-

* De baby van 2,5 weken oud die zijn broekje volmaakt.  In zijn verse pamper uiteraard. -shit²-

* De buurman die dringend komt kloppen op het raam terwijl je een bomvolle mosterdgele pamper verschoont.  Halfweg hem toch binnenlaten, met een baby met blote kont slingerend aan je arm.  Horen dat je helemaal niets elektrisch mag aansteken…er blijkt een gasleiding geraakt bij de wegenwerken voor uw deur. -fuck –

* De brandweer – volledig in hun verpakking en al – die u dringend verzoekt uw woning te verlaten.  Niet langs de voordeur, daar is het te gevaarlijk.-fuck²-

* Ik die -lichtjes in paniek- stamelend vraag of ik het kind zijn broek nog mag terug aandoen.  Gelukkig, dat mocht nog. -oef-

* Een evacuatie zonder erg, geen huizen de lucht ingevlogen, iedereen ongedeerd.-oef²-

* Even slikken en weer doorgaan. -slik-

* Gelukkig ’s avonds alweer kunnen genieten van een ontspannend warm badje.-aaaaahhh-

#boostyourpositivity: Meer dan gelukt hier!

De verhuis naar de slaapkamer boven is bijna een feit voor de munchkin.  Hij moest wachten van mij om naar boven te komen alvorens de kamer volledig af is.  Als je ziet hoe het er vroeger uitzag:

wpid-img_20141217_091621.jpg

Ik wou het kind niet nodeloos ongerust maken door te zeggen dat het bovenstaande zijn kamer zou worden.  Weet hij veel hoe het er achteraf zou uitzien.  We kijken nu al uit naar zijn totje vrijdagavond als het moment daar is.

Enkele details:

IMG_7232

IMG_7235

IMG_7239

Ondertussen bereid ik mezelf meer en meer voor op de komst van het tweede monstertje.  Met nog 6 weken op de afteller is enige voorbereiding misschien toch aangeraden.  Er worden hier duchtige lakentjes vernieuwd en gewassen.  Er wordt uiteraard ook veel gerecycleerd:

IMG_7233

IMG_7234

Ik hield vroeger al enorm van rood en dat is niet veranderd.  Het is dan ook een unisekskleur.  Na vier jaar ben ik nog steeds gek op de kuikentjes van Plum Plum.

Ook in de tuin verwachten we vanalles:

IMG_7242

En nu hopen op een mooi paasbloemenoogst!

Ik bekom ook nog steeds een beetje van de blogbrunch vorige zondag.  Een gezellige middag met veel gekakel, gesmoefel en het leren kennen van hele lieve mensen met dezelfde hobby als mezelf.  Leuk om zien dat al die schrijvers gewone mensen zijn net als jij en ik!

IMG_7244

Zondagavond was ik deadbeat van al dat getater.

wpid-img_20150308_181222.jpg

Moe maar content.  De walletjes nam ik er graag bij achteraf!

en dat allemaal voor een hoop uit de context gerukte krantenkoppen

Het is zalig, een huis met een oprit.  We moeten niet puzzelen om onze auto’s ergens in de straat te parkeren, er komt niemand voor je garagepoort staan of voor je ramen waar je je licht binnentrekt.  De postbode vond het echter een minder leuk idee om dagelijks het stukje oprit bij te wandelen op zijn toer en liet enkele keren te verstaan dat onze brievenbus niet aan onze gevel mocht, maar vooraan de oprit moest komen.  Ik vond het nochtans een goeie plek, zo naast onze voordeur.  Deur open, sleutel in brievenbus en hup je hebt de inhoud.  ’s Morgens is de krant bij de koffie hier wel een begeerd goed.  Ik lees ze niet volledig maar het gevoel van de krantenkoppen vast te houden kan niet op tegenover het geswipe op een tablet vind ik.  (Hoe straf ik ook uitkijk naar de langverwachte iPad).  Het is echter elke dag een struggle om de krant uit de bus te krijgen.  Hoeveel ik hou van mijn krant, zoveel hou ik ook van mijn peignoir.  Ik wil hem het liefst nog even aanhouden tijdens mijn koffie, maar dat impliceert dat ik in nachtoutfit de straat op moet.  Want geef toe, zo een krant lezen om wakker te worden, dat is toch wel redelijk chill.  Het begint al bij de voordeur,bij het openen luister ik of er geen auto’s afkomen op straat.  Negen van tien is het rustig.  Het moment dat ik mijn eerste stap buitenzet, dan zijn ze daar.  Als het geen auto is, het is een vrachtwagen.  Ik denk dat ze het aanvoelen, altijd net op het moment dat ik aan die brievenbus sta!  De geniepigste zijn de fietsers, die kan ik niet horen van bij de voordeur.  Deze ochtend kon één van hen me wederom aanschouwen in mijn lief zijn knalrode peignoir.  Het is dan ook de enige kamerjas die groot genoeg is om mijn buik in te herbergen.  De slechtste dagen zijn de slaapkleeddagen, daar komen nog eens blote benen bij.  En zo begint mijn dag, met mijn firstworldproblems en mijn chille gazet ’s morgens.  Toch eens uitkijken voor een camouflageset in het kleur oprit en gevelsteen.

Door-de-week-weetjes

Het is ongelofelijk maar Bardi: het lijstje dat ik vooropstelde om af te werken in mijn zwangerschapsverlof is al enorm gekrompen.  Of toch…er zijn al heel wat puntjes aangeraakt, de afwerking laat nog even op zich wachten.

* Boven zijn we goed op dreef om de kamers af te werken.  Ik vermoed dat de babykamer pas in tweede instantie klaar zal zijn, maar Ilja’s kamer krijgt echt al vorm.

wpid-20150215_0811432.jpg.jpeg

wpid-20150215_0811522.jpg.jpeg

 

 

 

 

 

 

 

Enduiren en sjambrangs schilderen: mijn werkje.  Behangpapier kiezen en de verbouwingsrommel opruimen kan ik ook nog.  Maar plafonds schilderen en van die dingen dat laat ik over aan de mannen.  Ik vermoed dat -eens de laminaat er zal liggen- we al veel meer een echt kamergevoel gaan krijgen.

* Kinderen doen alles op hun eigen tempo.  Soms helpt een handje of een Sint-Maarten, zoals bij het afschaffen van nachttuutjes of bij het nog steeds volharden in de middagdutjes die hij zo hard nodig heeft.  Maar het droog worden ’s nachts, ik had gedacht dat ik daar meer effort ging moeten in steken.  Nu blijkt hij uit zichzelf aan te geven dat hij daar klaar voor is.  Misschien is 3,5 jaar eerder lang om nog met een pamper te slapen (hij was overdag droog toen hij 2 jaar en 3 maand was), maar het gebrek aan een eigen kamer (het kind slaapt ocharme in onze voorplaats) op een ander verdiep als de onze, hield me tegen om hem te stimuleren om zonder pamper te slapen.  Wat als hij ’s nachts dringend moet plassen?  Ik zag mij al, slaapdronken met mijn dikke buik, de trap afstormen.  Ik had er nog geen werk van gemaakt om hem dat aan te leren.  Nu blijkt hij al een kleine week ’s morgens gewoon vanzelf droog te zijn.  Dan geraak ik misschien toch nog volledig uit de pampers alvorens er weer voor enkele jaren in te springen!

* Met de nobele en enigszins educatieve gedachte om ons kind de waarde van geld bij te brengen kochten we voor hem een spaarpotje genaamd “The Capitalist Pig”.

wpid-20150215_0822412.jpg.jpeg

Wekelijks krijgt hij een euro om erin te laten klingelen.  Soms laten we hem ook iets betalen in de winkel zodat hij beseft dat je niets voor niets krijgt.  Bij de teruggave van 40,05 euro in Boekenvoordeel gisteren riep hij gedecideerd tegen de winkeldame: “Ik ga dat in mijn spaarpot steken!”  We gingen er maar een kleine beetje in mee door hem de 0,05 cent te geven.  Maar het was goed geprobeerd uiteraard.

* De geboorteattenties en het geboortekaartje zijn ook in een eerst fase van ontwerp.  Ik tekende het kaartje van Ilja indertijd zelf, de grafische vormgever deed de rest.  Ook deze keer zal het niet anders zijn.  De vorige keer knutselde ik zelfs eigenhandig alle geboorteattenties.  Maar deze keer doe ik het iets rustiger aan, niet alleen omdat ik eigenlijk al binnen 9 weken zou moeten bevallen, ook omdat ik zelf besef dat geboorteattenties eigenlijk maar een bijkomend item zijn.  Wat doet een mens daarmee als hij thuiskomt?  In ons geval is het snoep of de boontjes die erin zitten al geroofd in de rit naar huis (“Eilaba!  Je moet ze niet allemaal alleen opeten hé, kom, delen!”) en de verpakking ervan wentelt nog even op een kast of ergens op de keukentafel tot ik het ergens in een doos steek.  Sorry als je je hierdoor geaffronteerd voelt, ik denk echter dat ik niet de enige ben die er zo mee omgaat.

* We pasten ons abonnement voor de krant aan en krijgen hierdoor binnenkort een gratis iPad.  In feite is dat te zot voor woorden.  Bij ons vorige krantenabonnement kregen we een gratis fiets naar keuze.  Wat ze allemaal niet rond je oren gooien.  Mijn smartphone kreeg ik voor een prijsje bij een verlenging van mijn huidig abonnement.  Ik zou voor zo’n dingen echter nooit de volle pot (600 euro voor de iPad…wuk?) betalen, maar als ze hem mij gratis aanbieden zeg ik geen neen!

 

en voor mij uitstaren met een leuk muziekje op de achtergrond….zeker niet te vergeten!

Nog een week en een dag werken en dan start mijn zwangerschapsverlof.  Heih?  Nu al?  Ja, in de sociale sector (afhankelijk van de voorziening waar je werkt) stoppen opvoedsters over het algemeen enkele maanden op voorhand met werken.  In mijn geval, op mijn 6 maanden zwangerschap.  Er liggen dus 3 maanden thuiszitten voor mij.  Uiteraard gaan die voorbij vliegen al denk ik soms wel eens “wat ga ik allemaal doen in die tijd?”.  En dan denk ik: ik ga er eens over nadenken als ik tijd heb.  Maar hier en daar sijpelen er toch al ideeën binnen.  En niet te vergeten, er is ook nog een eerstekleuterklasser die dagelijks van en naar school moet gebracht worden.  LJ zou het wel weten denk ik, die had waarschijnlijk al maanden op voorhand allerlei te-bereiken-lijstjes opgesteld, het praktisch brein van blogland!

–> Dingen voor de baby

  • Geboortekaartje ontwerpen
  • Lijst maken van wie er ééntje zal ontvangen en daarbij genadeloos schrappen en liefdevol toevoegen indien nodig!
  • Die suikertest gaan doen!
  • Kraamgeld aanvragen
  • Nadenken over geboorteattenties (ik noem ze niet graag doopsuikers, want van dopen ben ik geen fan)
  • Kleertjes van de zolder halen en eens goed bekijken wat ik ga gebruiken en wat niet
  • Babymateriaal overal rond gaan terugsprokkelen, er is al een deel uitgeleend materiaal teruggekeerd, maar ik heb nog niet alles.
  • Beslissen of we nu een babyborreltoestand gaan organiseren of niet en al dan niet regelingen daarvoor treffen.
  • Bevallingsgyneacoloog kiezen (een heel verhaal, later misschien eens, of ook niet…)

–> Dingen in huis

  •  Boven en in “het achterkot” de deuren en sjambrangs ontvetten – afschuren – primeren – schilderen, daarbij hopen dat ik nog in mijn schilderkleren pas.
  •  “Enduiren” in de nieuwe kamers
  • De kamers inrichten, daarbij sleep- en sleurwerk uit handen delegeren
  • De garage uitmesten, idem in verband met sleep- en sleurwerk

–> Sociale gebeurtenissen

  • Naar de kapper: dringend!  Grey-alert!  Neen Dr. McDreamy heeft er niets mee te maken jammergenoeg.
  • Naar de pedicure en mijn wenkbrauwen laten trekken.
  • Afspreken met enkele vrienden die ik nog wil zien voor de bevalling.  Stuk of vijf dates te plannen dus, als je je aangesproken voelt: mail even vlug!

–> Try-outs doen waar ik anders geen tijd voor maak

  • Verse eclairs maken (recepten zijn welkom!)
  • De recepten in mijn receptenmap proberen

–> Tijdrovende activiteiten inplannen

  • Puzzelen
  • Mij door mijn stapel Knacks en Focus Knacks worstelen
  • Onze trouwfoto’s verder inplakken (we zijn vijf jaar getrouwd dit jaar….het wordt wel eens tijd hé)

–> Dagelijkse activiteiten

  • Met Ilja bezig zijn
  • Middagdutje doen
  • Lezen
  • Eten maken voor mijn mènage
  • Opruimen?  Poetsen? Ramen wassen?
  • Winkelen
  • Blogs lezen
  • Blogs schrijven
  • Rusten (want daar dient zwangerschapsverlof toch voor in de eerste plaats)

Voila, ik voel me al een stuk lichter nu ik een deel van die dingen heb neergetypt, de helft van het werk is al gedaan, nu kan ik weer een week niksen alvorens in gank te schieten!

Met tijd, boterhammen en een beetje geld…

Oranje snot.  Gecombineerd met onflatterende “vuile” kleren (lees: te groot, in verfplekken en meestal van één of ander verschoten sportmerk) en je hebt de perfecte mix voor een weekje verbouwen.  In het voorjaar van 2013 was dit vijf maanden aan een stuk onze outfit van de dag, na twee jaar doen we nu verder met “den boven”.  De zolderruimte wordt omgebouwd van “stoffige dumpplaats voor alles wat elders geen plaats heeft” tot twee slaapkamers inclusief ingebouwde kasten.  In tegenstelling tot de vorige keer kan ik deze keer niet zo heel veel meehelpen.  Zo vijf maanden zwanger, dat lijkt met niet meer zo ideaal om nog met gyproc, emmers chape of afgebroken kasten te zeulen, maar ik help waar ik kan.

wpid-20141217_0952462.jpg.jpeg

Yey!  Stofzuigen!  De volledige vloer was tot voor deze morgen bedekt met oranje baksteenstof.  Gelukkig kan ik zoiets wel doen want er kruipt toch wel serieus veel tijd in zo’n prutswerk.

wpid-img_20141217_091621.jpg

We kozen er twee jaar geleden al voor om de ramen te vernieuwen, vorig jaar om te isoleren.  Vorige maand kwamen de veluxen er nog eens bij, elektriciteit en verwarming werden klaargelegd en zaterdag gaan ze “chappen”.  Ik kan me er nog geen concreet beeld van vormen maar ik ben wel heel blij dat Ilja niet meer in onze “voorplekke” zal moeten slapen en dat we daar eindelijk speelgoed/bureau/kasten gaan kunnen zetten.  Ooit komt het hier allemaal nog goed….beetje met een keer.