De vicieuze cirkel rond maken.

Al enkele weken ervaar ik stress om mijn studie te combineren met de rest van mijn leven. Door een samenloop van omstandigheden zijn mijn studie-uren serieus wat minder dan vorig jaar waardoor ik nogal in tijdsnood zit om rond te komen voor mijn aanstaande examens. Momenteel speelt dat een grote rol in het feit dat ik nu al enkele weken zit te tobben over het al dan niet verder zetten van mijn opleiding. Ik heb bij aanvang van mijn studie voor mezelf enkele regeltjes uitgezet rond de uren die ik voor school werk:

  • niet tijdens het weekend, dan maak ik tijd voor mijn gezin
  • niet als de kinderen bij mij zijn tijdens de week, dan kan ik me toch niet focussen
  • niet ’s avonds, ik ben een ochtendmens, tegen de avond is mijn hersenpan veranderd in een roze mousse.

Ik weet dat deze regels beperkend zijn maar ik ken mezelf voldoende om te weten dat ze gegrond zijn. Doordat ik flexibele uren werk ben ik regelmatig in de voor- of in de namiddag thuis of een volle dag. Deze uren zet ik in als studiemomenten. Niettemin merk ik de laatste weken een boosheid tegenover mijn cursussen. Alsof het de schuld is van mijn opleiding dat ik andere dingen niet kan doen. Je zou denken dat een vrije voormiddag lang is, maar dat is het in feite niet. Om te illustreren:

een gewone werkdag met een avonddienst kan er bij mij als volgt uitzien:

  • 6u30: opstaan en koffie, douche, koffie, koffie
  • 7u15: kinderen staan op, ze maken zich klaar, ik doe voorbereidingen voor de dag (soms sta ik om 7u30 patatten te schillen….)
  • 8u30: kinderen wegbrengen naar school
  • 9u-12u: Via de pomodorotechniek sterk gefocust studeren in blokjes van 25 minuten – 5 minuten. Tijdens mijn 5-minuten- pauze ga ik naar beneden en steek ik een wasje in of laat ik een droogkast draaien. Ik doe kleine huishoudelijke taakjes zoals opruimen, het wasrek leeghalen en (zo min mogelijk) klaarleggen voor de strijk. Of ik scroll door Instagram, daar moet ik niet flauw over doen al is mijn Instagram-gebruik drastisch verminderd sinds ik Digitaal Minimalisme las van Cal Newport.
  • 12u tot 13u: middagmaal afwerken/ middagpauze nemen terwijl ik wat plannen maak voor de rest van de week (cfr: boodschappenlijstjes, opvang regelen voor de kinderen, doktersafspraken, tandartsafspraken trachten te maken, mijn mailbox verwerken, etc, allemaal kleine pruts-taakjes).
  • 13u: vertrekken naar het werk.
  • 13u15-13u45: namiddagwandeling doen met een podcast bij mooi weer.
  • 14u tot 20u of 22u (afhankelijk van het uurrooster): werken

een gewone werkdag met een vroegdienst kan er zo uitzien:

  • 5u15 opstaan, koffie, koffie, koffie, kattewasje, vertrekken naar het werk
  • 6u15-12u (afhankelijk van het uurrooster): werken
  • 12u-13u: boodschappen doen, middagmaal, wat rusten indien te moe
  • 13u30 – 15u40: gefocust studeren met pomodorotechniek
  • 16u-19u30: schoolpoort en bezig met avondrituelen/kinderen etc etc
  • tegen 21u: in slaap donderen in de zetel

Het is pas sinds ik verder studeer dat ik besef hoe kostbaar en hoe kort mijn dag is. Ik sta op vrije (namid)-dagen altijd om 16u aan de schoolpoort. omdat ik niet wil dat mijn kinderen naar de naschoolse opvang gaan als ik niet moet werken. Als ik ook nog eens een kappersbezoek of pedicure moet plannen of eventueel wat wil sporten verlies ik gemakkelijk twee uur. De rest van het huishouden probeer ik wat anders te plannen zodat mijn uren overdag vrij kunnen blijven. But it ain’t pretty. Wij staan regelmatig na het werk om 20u nog was te plooien of boodschappenlijstjes te maken, ook op dagen dat ik heel de dag thuis was. Met een goed weekmenu kook ik vaak voor enkele dagen zodat ik dat niet allemaal meer overdag moet doen. Maar al die efforts wegen wel door, dat valt niet te ontkennen. Mijn echtgenoot werkt fulltime, heeft een bijberoep en studeert ook verder. Dan heb ik het nog geluk dat ik nog niet zoveel ziektevervangingen heb moeten doen dit najaar op het werk. Mijn poetsvrouw is momenteel ook al een langere tijd afwezig en er is geen zicht op een vervanging waardoor ik mijn kas soms opfret als ik stofnetten zie rondvliegen of als de kruimels zich lijken te vermenigvuldigen terwijl ik mij eventjes omdraai. Kortom: het draait wat vierkant allemaal en ik ondervind veel moeite om mijn cirkels rond te maken.

Er zijn dan ook een aantal zaken erbij ingeschoten. Zoals joggen. Vorig jaar ging ik met gemak drie keer per week 5 tot 7 km lopen ’s morgens. De laatste keer dat ik dat deed was tijdens het zomerverlof. Hoewel ik er nog steeds grote fan van ben liggen mijn Bullet Journal en mijn YNAB stof te vergaren. Nu we een bankoverstap gedaan hebben is het eens het ideale moment om mijn YNAB weer op orde te stellen en er weer eens echt mijn werk van te maken om alles netjes in te geven want het systeem WERKT echt, alleen maak ik er nu geen tijd voor. En dat ligt uiteraard aan mezelf en aan mezelf alleen. Ook mijn vrijwilligerswerk bij Gezinsbond lijdt eronder al heb ik voor mezelf mentaal een hiërarchie van “mate van belangrijkheid” opgemaakt, ik heb me ervoor geëngageerd dus wil ik ook daar iets betekenen, al is het maar iets klein. Voor mijn blog maak ik nog regelmatig tijd al typ ik deze momenteel ook terwijl de kinderen bij me zijn.

Maar ik ervaar moeite om me te ontspannen. De opleiding volg ik voor mezelf, omdat ze mij mateloos interesseert èn omdat ik een tweede diploma wil. Ik heb ook het gevoel dat ik die opleiding goed aankan qua niveau. Aan de andere kant spelen er regelmatig gedachten door me heen in de trend van: “Wil ik wel blijven werken in de sociale sector tot ik 65+ ben?” Ik doe het nu heel graag maar misschien zal ik binnen tien jaar een andere wending willen in het leven. De studie toegepaste psychologie zal me hierbij weinig nieuwe kansen bieden omdat ze eerder aanvullend is aan mijn diploma orthopedagogie. Het blijft een richting waarbij je er moet zijn voor andere mensen. Misschien heb ik wel andere talenten die ik nu moet trachten te ontplooien? Misschien moet ik me wel meer focussen op mijn andere interesses? Wat zijn mijn andere interesses eigenlijk? Moet ik nu tijd nemen om dat te ontdekken? De twijfels schieten door mijn hersenpan momenteel en mijn motivatie zit wat onder het vriespunt.

En ben ik niet gewoon veel te perfectionistisch op het gebied van mijn studie? Hmja, misschien wel, maar ik wil het gewoon ook kennen, ik wil alles gelezen hebben, ik doe die studie om iets bij te leren. Niet om me er vanaf te maken door te gokken op het examen of elke pagina diagonaal te lezen. Zo werkt het niet voor mij. Ik wil het doen, maar ik wil het ook gewoon goed doen.

Kortom: stof tot nadenken.

En er ligt hier al zoveel stof.

9 gedachtes over “De vicieuze cirkel rond maken.

  1. Je kunt ook téveel willen plannen en téveel hooi op je vork willen nemen, hé, L.!
    Die drukke periode is bij ons voorbij (ons oudste ‘kindje’ is 38). Destijds hebben wij soms het stof en de vuiligheid gelaten voor wat het was en ons complexloos de zaterdagavond in de zetel genesteld met een glaasje en een hapje. Als je de lichten dimt zie je het toch niet. Moet kunnen… Wie commentaar had mocht altijd zelf de boel helpen opkuisen.

  2. Ronduit indrukwekkend ! Je aanpak, de hoeveelheid van alles. Ik ben denk ik deftig veel jaren verder en deed deftig veel minder. Dus sta me toe even mijn petje af te nemen en een soort van buiging voor je moed en doorzettingsvermogen te maken.
    Persoonlijk denk ik dat je die studie best wel net iets minder goed mag doen. Je kunt op de interessante stukken in dipete nog altijd terug komen na het behalen van dat diploma. Want hoe vreemd het ook mag klinken, het halen van een extra diploma gecombineerd met werken is op zich al een realisatie om U tegen te zeggen. Verder doen Liese, het mag net iets minder perfectionistisch.
    En niemand weet wat hij 15 jaar evrder eventueel zal willen doen. Enkel naar nu en morgen kijken, laat overmorgen maar zijn voor wat het is.
    Toi toi, keep going !

  3. Slik. Ik heb twee kinderen die even oud zijn als de jouwe en ik moet slikken als ik jouw schema zie. Ik zou het niet gecombineerd krijgen allemaal. Petje af hoor, ook als je zou beslissen te stoppen.

    En hihi, grappige laatste zin 🙂

  4. […] schaarse vrije tijd op te offeren aan mijn studie”. Het gaat met ups en downs en ik zou er (NOG) een volledige blogpost over kunnen schrijven maar daar ga ik niemand mee vervelen. Laat ons zeggen […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s