Liese

Page 61 of 117

juni 12, 2016

Vaderdag

Onze ouders doen veel voor ons. Heel veel zelfs. Zonder hen zou één van ons zijn job moeten opgeven, punt uit. Met het flexibele uurrooster is het steeds puzzelen om mijn kinderopvang rond te krijgen en onze ouders springen daar heel vaak in bij. Mijn vader is een geweldige opa voor onze twee zonen. Opa has got it covered. Meestal komen ze samen op de kinderen passen maar als mijn mama een vergadering heeft of als ze instaat voor haar eigen moeder komt mijn vader alleen. Je kunt zonder twijfel zeggen dat pa een geruste ziel is. Op het gemak maar standvastig. Rustig, praktisch ingesteld en doordacht. Zo beschrijf ik hem -volgens mij- het best. Ik denk dat ik het meeste van zijn karakter heb overgenomen. Ik word ook regelmatig als “rustig” omschreven en ik vind dat ik zelf ook wel op een bepaalde manier gemakkelijk structuur kan brengen in chaos, net als hij. Ik moet altijd aan hem denken als we de koffer inladen om op reis te gaan. Of als ik een gigantische berg collect en go moet stockeren in mijn wagen. Hij zou zich daarmee amuseren. Hij zoekt graag uit hoe hij zoveel mogelijk dingen in één ruimte kan zetten zonder veel plaats te verliezen. Ik vind het niet altijd evident om een geschikt cadeau te vinden voor Vaderdag of zijn verjaardag of als ik zijn naampje trek voor kerst. Voor zijn hobby’s: snookeren en naar Club Brugge gaan koopt hij zelf wat hij nodig heeft. Geen blauw-zwart meer nodig denk ik. Hij drinkt graag een lekker biertje of een aperitief en is een sucker voor Mars, taart en ijsjes. Dus hou ik het dit jaar simpel met een pakketje van dat alles, al zal hij dat straks wel zien. Ik weet niet hoe ik hen beiden voldoende kan bedanken voor alles wat ze voor ons gezin doen. Pa, Opa, een geweldige Vaderdag, je bent hier heel graag gezien door iedereen!

Met Pasen organiseert hij een paaszoektocht door het huis. Inclusief hoogst persoonlijke brief van De Paashaas Himself.

juni 2, 2016

Confessions of a paperholic

Misschien is het een verslaving te noemen, er mag zelfs van een lichte obsessie gesproken worden. Ik beken: ik word opgewekt van notitieboeken. Lichtjes euforisch zelfs. Ze doen mijn bloed sneller stromen, ik wed dat ook mijn pupillen verwijden als ik een prachtexemplaar spot. Ik zoek ze op, ik voel eraan en ik smelt bij schrijfboeken met hardcovers en relief erop. Het is zalig om ze stiekem in winkels te strelen, om er door te bladeren en de structuur van het papier te voelen, de geur op te snuiven.

Mijn favorieten hebben lijntjespapier of blanco bladen. Er was een periode waarin ik ze kocht met een reden: om mijn uitgaven in te noteren, om mijn weekmenu’s op te schrijven, een ideeënboekje….maar nu zijn er meer boekjes dan redenen. Nu wordt het tandenbijten. Tandenbijten en smachtend voorbij struinen vooral. Hema is voor mijn een gigantische uitdaging. Maar ook Action kan me helemaal schrijfboekjesgek drijven.

Vandaag ontdekte ik in Roeselare (making Renilde proud!) “Flying Tiger“. Holy sh*t als je van je geld houdt, ga daar niet binnen! Niet alleen verkopen ze er notitieboekjes maar ook allerlei fietjefatjerie, zo mooi maar zo onnodig!

Ik zeg maar: een volledige wand met matching feestjesgerief, van kaarsen tot servieten (halleluja, nog zoiets!) en tafelgerief. Flamingopatronen, wenskaarten en serveerschalen, you name it, they have it! En voor geen geld. Laat ons zeggen: Ikea meets Action. Ik ben buiten geraakt op de mantra “ik heb dat niet nodig, ik heb dat niet nodig, ik heb dat niet nodig” en met de idee dat ik er altijd kan terugkeren als ik wel eens iets nodig heb. Zoals een notitieboekje misschien?

Allee kijk nu, dat met die oranje bollen, zou je er nu niet meteen willen in beginnen schrijven als je het ziet?

mei 27, 2016

Lang zal ze leven

Mijn broer is 37 geworden vandaag. Ik heb er maar één, in tegenstelling tot mijn echtgenoot die twee zussen en twee broers heeft. Het is altijd ideaal geweest vind ik, één broer. We maakten nooit veel ruzie, misschien zijn onze karakters toch redelijk gelijklopend en zijn we beiden eerder loners. Er werd wel eens een gezelschapsspel gespeeld maar ik kan me geen lange zondagen van spelletjes herinneren. Catch met de Playmobil-ventjes, dat wel. Het ene Playmobil manneke dat in feite een cowboy voorstelde noemden we “big daddy”, hij sprong van de hoekpaal van de geïmproviseerde boksring en gooide zich op het zwarte Playmobil manneke dat eigenlijk een piraat van oorsprong was. Hij hield zich al vlug bezig met urenlang schrijven en lezen in een hoekje. Het is er nooit meer uitgeraakt die gewoonte, het is zelfs zijn job geworden. We zien elkaar bitter weinig. Het leven staat ons eventjes in de weg. Zijn pad liep tot in de hotspot Amsterdam, het mijne raakte bezaaid met oudercontacten, pistolets beleggen in de auto voor de schoolreis en crècheregelingen treffen. Het raast en raast rond ons. Toch blijft hij mijn topbroer, een beetje ver weg, maar altijd dichtbij indien nodig.

Fout

Deze video bestaat niet

Ok, nonkel Roderik, er is nog een beetje werk daar met de “hij” en “zij” maar we’re working on it!

mei 24, 2016

Detail op dinsdag

Mijn echtgenoot verbleef het voorbije weekend in Polen om er Auschwitz te bezoeken. Op de luchthaven kocht hij nog een kleine attentie voor zijn oudste oogappel. Met de Lego Batman en Catwoman scoorde hij uiteraard bigtime bij de kleuter. Iedereen was blij dat hij terug was. Niet alleen omdat drie dagen alleen moederen nu niet bepaald iets voor mij is. Het is toch aangenaam om er in het weekend met twee voor te staan. Zeker nu 13-maander Linus in een frutstratieperiode zit. Maar hey, we hebben het overleefd. Ik heb nog meer respect nu voor alleenstaande moeders of vaders!

Mijn iPad-hoesje kocht ik ergens online, geen idee meer op welke site. Ik weet alleen dat door de keuze van het hoesje “onze” iPad ineens “mijn” iPad werd. Niet dat de echtgenoot er zich iets van aantrekt, hij tokkelt er ook regelmatig op, roze bloemen of niet. Zoveel gebruik ik hem eigenlijk niet. Ik vind het leuk om er mee te surfen maar reageren op artikels is verre van aangenaam met zo’n touchscreen vind ik. Ik blijf een laptoplover.

Het naveltje van het versgewassen beertje van Linus. Ongelofelijk maar de knuffel is meer vuil dan proper. Aangezien hij geen tutje wil sabbelt hij op dit beertje. ’s Morgens betrap ik hem zelfs op babbelen tegen zijn bedvriendje. Het is voornamelijk duivenpraat denk ik.

De oogjes van het beertje geven licht in het donker, dat was vooral freaky de eerste keer dat ik dat opmerkte. What the hell ligt er daar in zijn bed??? Nu heeft het vooral voordelen: het is gemakkelijk terug te vinden als er eens een occasioneel huilbuitje is ’s nachts.

mei 21, 2016

over blogdaten en patatjes eten

Open en toe. Zo bewegen de meeste weken hier. Het gaat zo snel dat ik soms vergeet dat we al bijna eind mei zijn! Eind mei?? When did that happen?

Vorige week vrijdag had ik een date. Niet met mijn echtgenoot, maar met 6 flashy ladies waar je ook kan gaan meelezen indien je dat wenst.

Valerie (rechts op de foto), Kelly, Josie (links op de foto) Sylvie, Tiny en Renilde (gelukkig zijn we nog met twee die niet op een ie of y eindigen, of we konden een team oprichten) vergezelden me naar Mr. Spaghetti in Roeselare. Voor mij was er teveel keuze aan spaghetti. Firstworldproblems, I know. Maar desalniettemin was het er enorm lekker. En wat een geweldig mooi interieur. Als afsluiter een koffie met M&M’s. Als we dan toch voor de calorieën gaan, gaan we er meteen goed voor!

Creepy hoe klein mijn pupillen zijn op deze foto!

Er verdween een stuk haar deze week. En mijn grijsjes werden weer bedekt. Serieus, ik moet om de 7 à 8 weken naar de kapper. Nu kreeg ik te horen dat ze 6 weken in ziekteverlof gaat. Ik durfde de reden niet te vragen, misschien wou ze dat ook wel niet vertellen. Ik kon niet meteen een afspraak vastleggen voor haar terugkeer omdat mijn uurrooster voor de zomervakantie nog niet klaar is. Ik ga dus mijn haar voor de eerste keer zelf moeten kleuren. Mijn kapster was er niet gerust in, ik heb nogal lang gelaagd haar en ze raadde me aan om zeker niet te donker te pakken. Als ik deze zomer ineens van de radar verdwijn (ok, bad choice of words misschien), ’t is omdat mijn haar ineens paars uitslaat!

Het gebeurt dat ik een loper tegenkom als ik ’s morgens om 6u naar mijn werk saffel om de vroegen te doen. Ik denk dan dikwijls bij mezelf: “Ik loop graag, maar dat zou ik nu toch niet doen hoor!” maar deze week kon ik niet meer slapen om 5u30. Klaarwakker zocht ik mijn loopkleren, het was een zalige ochtend, ideale temperatuur om te lopen, geen zuchtje wind. Die 9 km deden mij echt deugd.

Er was deze week ook niet veel werk met mijn weekmenu. Er werden heerlijke nieuwe patatjes gescoord bij de groenteboer. De aardappel links resulteerde in een maaltijd voor 3 personen. Gigantisch! Weinig werk voor een heerlijk resultaat. Pascale Naessens is er misschien niet voor, maar zo’n nieuw patatje in de pan gebakken, dat is toch op en top lentegevoel vind ik!

En vanmorgen vond ik de prachtige Annelore terug in de bijlage van de weekendkrant! Zou jij durven denken dat ze zo’n stoere tattoo heeft op haar rug? Ferm!

mei 17, 2016mei 17, 2016

West-Vlams voe behunners hesjteg 1

“Hashtag”, het zou zo een mooi West-Vlaams woordje kunnen zijn. Zoals er zoveel zijn, geloof mij. Toen ik vorig weekend op mijn instagram-account een reactie kreeg van Julie en Coeur over het woord “savatten” dacht ik: hmmm, daar zit een blogpostje in. Blijkbaar is “savatten” toch geen algemeen gekend woord? Dat is soms een beetje een probleem als West-Vlaming, sommige woorden komen voort uit het Frans, anderen uit het Engels, sommige woorden bestaan in andere dialecten, sommigen bestaan zelfs niet eens in het dorp hier verderop. Ik geef met trots toe dat ik plat West-Vlaams spreek. Wie mij daarvoor graag uitlacht moet maar deftig verder lachen, ik trek mij daar in feite niks van aan. Ik verdedig mijn West-Vlaams ook niet tot in den treure, waarom zou ik, allemaal verloren energie. Het is een mooi dialect en ik kan soms echt blij worden als ik nieuwe West-Vlaamse uitdrukkingen ontdek zoals deze:

“ ’t Is in de schauwte en ut de wind daj de mjeeste leegoards vindt”

ofwel: In de schaduw en uit de wind vind je de meeste leeghangers.

Iets meer bekend bij ons: “Leegoardzweet zit zere greed“ zingt Thof Van Commerce

ofwel: Een leeghanger is rap bezweet van het werken. Ofzoiets. Sommige dingen kun je gewoon niet treffelijk vertalen.

Zo zijn er nog enkele mooie woordjes die zeker ook noemenswaardig zijn:

“De kositsen” of “koshitsesteen’n“: de kasseien
“e trunte“: iemand die vlug jammert
“e slunse“: een vuile vod. Ook wel gebruikt op verschillende manieren:

–> “kzin hele slunse“: Ik voel me eerder slapjes

–> “hele in slunsen“: Helemaal kapot, ook wel “hele in tuutn” of “hele na de wuppe”

–> ” ’t is e vuile slunse“: Het is een dame die het niet zo nauw neemt de hygiëne

–>” rondloop’n in slunsen“: rondlopen in minder hippe, oudere kledij

“e ruskabus“: iemand die zich van niemand veel aantrekt. Ik gebruik het woord vooral voor mensen die er altijd wild en volle bak voor gaan zonder veel aan de eventuele gevolgen te denken. Ik gebruik het ook om mijn jongste zoon te typeren, altijd volle bak rechtdoor.
“de zulle“: “Up de zulle up me gat“ zingt wederom ’t Hof Van Commerce. De zulle is de dorpel. Onze Gentse vriendin noemt dat “ne preutekoeler”. Je ziet, alles heeft zijn charmes. Mijn echtgenoot is afkomstig uit Roeselare wat dan ook weer andere dialectwoordjes met zich meebrengt. Zo eet hij vanavond “pret” en ik “parret“. Voor alletwee is echter prei, ik maak geen verschillende schotels klaar.

Welke typische woordjes uit jullie dialect vinden jullie zo mooi?

mei 10, 2016

Delicious bbq-weekend!

Woensdag was een hectische dag, Linus bleek ’s morgens ziek te zijn, ik ging haastjevlug naar de dokter met hem omdat ik niet wou wachten tot het feestdag was. Onze kinderen hebben er anders wel een handje van weg om ziek te worden op zon- of feestdagen. Oma werd opgebeld, de crèche verwittigen, rondrijden om medicatie, kortom: voldoende om te vergeten dat hij ook nog eens pipi op mijn t-shirt had gedaan terwijl ik hem ververste. Ik kon de grootste straal ontwijken, de rest belandde in het bakje met zijn verzorgingsproducten. Het besef rond de pipi-t-shirt kwam pas toen ik een uur later op het werk een vorming kreeg rond coaching. Hopelijk heeft niemand het gemerkt, en anders: sorry collega’s. Gezien ik ’s morgens nogal vlug moest schobbelen om op tijd bij de dokter en op het werk te geraken werd de boel de boel gelaten thuis. ’s Avonds bij thuiskomst zag mijn keuken er zo uit:

Oh yes. Gezellig. Een zieke baby eten geven, een vermoeide kleuter aanmanen om zijn pyjama aan te doen en dan nog het idee van het opruimen van huis, ik werd er een beetje mistroostig van. Bij het worstelen met de pyjama van Linus kwam de echtgenoot thuis. Ik had zin om hem een taakje te geven maar toen zag ik wat hij in zijn handen had: barbecue-vlees! Instant goed gevoel! Een effort later was de keuken opgeruimd, waren de kolen verwarmd en konden we genieten van het zonnetje in onze tuin.

Ik dronk een pintje op de belabberde woensdag, at wat restjes groenten erbij en alles was ineens vergeten. Ok, inderdaad, er was maar één strook gras afgereden. Dat is een ander verhaal.

Donderdag was het de eerste communie van mijn metekindje. Het gaat allemaal zo vlug, ik herinner me nog goed zijn doop zelfs. Uiteraard was er een springkasteel op het feest. Mijn ruskabuusjes vonden het natuurlijk de max.

Vrijdag was het werkendag, maar door het zonnetje voelde het geen minuut als werken.

Zaterdag werd er vooral veel rondgereden en familie bezocht. En ja, er werd weer vers barbecue-vlees gekocht, ik denk dat ik voldoende vlees gegeten heb voor het komende trimester. ’s Avonds werden we bij vrienden uitgenodigd om ons (alléé, Pieter eigenlijk, ik heb niets gedaan) te bedanken voor de hulp bij hun verbouwingen. Het werd al vlug 01u tegen dat we in ons nest belandden.

Zondag ging de wekker aka de kinderen genadeloos om 7u af. Moederdag werd door niemand vergeten:

De oudste zei met veel intonatie zijn gedichtje op, hij had het zo lang voor mij moeten verzwijgen. Hij had me ook verschillende keren laten weten “dat hij zijn cadeautje in de kast had verstopt” en “dat ik het niet mocht weten waar het lag”. Het parfum werd gekocht samen met papa, en damn, ze hebben goeie smaak die mannen van mij. Een zomerversie van Be Delicious DKNY. Ik ben er helemaal weg van.

’s Middags was er dan de Wings For Life run. Ik moet het aan niemand duidelijk maken dat het snikheet was. Ik vermoed dat het zo’n 27 graden was. Sommige stukken van het parcours waren volledig in de vlakke zon.

Al bij al was het wel een geweldige ervaring, veel lopers duwden een rolwagen vooruit. Respect! Ik werd na 7 km gecatched, maar ik was er helemaal niet rouwig om, het was echt een beetje doodgaan met die hitte. Toen ik even later in mijn auto stapte om mijn vriendin op te pikken zag ik de graden op de teller! (ok, het stof zag ik niet, dat zag ik pas achteraf op de foto). Mijn vriendin zat 4km verder op mij te wachten maar door de drukte in de stad moest ik een omweg van 15km nemen via de autostrade om haar te kunnen halen. Bij thuiskomst was er uiteraard: barbecue. Hoe kon het ook anders.

Het verlengde weekend was er ééntje om in te kaderen.

mei 7, 2016

Wings for Life World Run

Morgen deze tijd loop ik mee met Wings For Life in Ieper. De wedstrijd waarbij de eindstreep jou inhaalt. De fameuze catcher car vertrekt een half uur na de lopers. Gezien ik een heel trage loper ben hoop ik dat ik niet de eerste ben die gecatched wordt, al moet er iemand de eerste zijn hé.

Het lopen staat de laatste maanden sowieso op een laag pitje. Als ik één keer per week weggeraak is het een goeie week geweest. Ik hoop het aantal loopsessies op te drijven eens Linus naar school gaat (nog anderhalf jaar geduld dus) want ik loop het liefst ’s morgens. Toen het nog alleen Ilja was liep ik gemiddeld drie keer per week.

Nochtans is lopen echt een supergoeie uitlaatklep. Niet alleen voel ik me op het moment zelf goed, achteraf heb ik er nog de hele dag voldoening van. Het is ook het ideale moment om muziek te luisteren. Momenteel gebruik ik weer veel mijn iPod, ik luisterde lange tijd gewoon naar de radio. Ik hou er echter niet van als er veel gebabbeld wordt en ik heb nog steeds geen favoriete radiozender (net zoals ik geen favoriet tijdschrift heb). Er zijn verschillende genres op te vinden maar mijn favoriete nummers zijn toch die van Green Day van de CD 21st century breakdown en Rise Against Siren Song Of The Counter Culture

Eerder luidruchtig maar het helpt als het even lastiger wordt. Ook Rihanna en Justin Timberlake zijn erop te vinden, ze zorgen voor de meer up-tempo-nummers. En ook dit mag niet ontbreken:

Ik laad mijn iPod alvast op voor morgen en hopelijk kan ik toch enkele kilometers lopen alvorens ik afgevoerd word met de shuttlebus!

mei 2, 2016

Vandaag…

Kocht ik teveel servietten. Waarom ik ineens vier pakken van 50 mini-servietten nodig had, geen mens die het weet, ik dacht -dat komt wel nog van pas- maar nu sta ik daar met al mijn servietten. En ’t is niet dat ik er nog gene had (zie foto rechts). Degene die mij de ultieme serviette-opberg-tip kan geven, die mag een pakje komen kiezen. En met een goeie tip bedoel ik niet “leg ze op elkaar”. Want dat doe ik en dan slieren die uit hun plastic verpakking en dan beginnen die hoekjes over te plooien en voor je het weet zijn 6 van je 12 gekleurde serviettes gekreukt en kun je niet eens meer een tafel van 8 dekken met het pakje dat je nog had.
Staarde ik vol ongeloof naar mijn Roomba. Wat een zalig ding is dat eigenlijk? En hoeveel stof kan een mens vergaren in zijn huis? Ik klopte zijn bakje eergisteren al mooi leeg en nu was hij alweer heel de tijd stukjes aan het happen. Ik heb nog geen naam gevonden voor mijn nieuwe aanwinst. Eén ding is zeker: het moet een mannennaam zijn. Hij straalt iets mannelijks uit met zijn ruige borstel en zijn groene lampje.(en kijk: hij is net aan mijn serviettenkast –> zie je hoe de kast niet helemaal mooi dicht is? Allemaal de schuld van teveel servietten)
Gebruikte ik deze ochtend voor het eerst dit jaar after sun. Het is eindelijk zover: het verbrand-seizoen is van start gegaan. Toen ik de kindjes ging oppikken bij oma deze ochtend kon ik nog net deze carfie trekken. Een volledige zondag gaf mij dan toch een rode neusbrug. Ok, en een fuzzy hoofd en een stem die volledig weg is. Ohja, en een selfie met een sterrenchef. Uiteraard moet ik deze hier posten want ik ken helemaal geen enkele andere sterrenchefs behalve deze sympathieke kerel.

Ga ik nog eens verder nadenken over een serviette-opbergsysteem. Want dat is zowat het enige denkwerk dat er vanavond nog bij kan vrees ik.

april 26, 2016

7 willekeurige weekendbeelden

Via Lies haar facebookpagina vond ik enkele pareltjes aan jongenskledij voor een appel en een ei. Het groene hemdje gaat volgende week al goed dienst doen op de eerste communie van mijn metekindje!

Hoewel deze rakker wel altijd zijn batman-t-shirt zou willen dragen; hopelijk niet altijd met een klodder afgekuiste yoghurt op!

Ik ben een planner van nature. Als ik een feestje hou dan probeer ik zoveel mogelijk op voorhand te doen. De tafels de dag ervoor klaarzetten is altijd een goed idee. Ik spendeerde toch vlug een uurtje om alles uit te zoeken en om de fouten die ik maakte bij het tellen van het aantal genodigden weer recht te zetten. Wat er met mij aan de hand was, wie zal het zeggen maar ik maakte twee keer een fout in het aantal nodige borden.

Misschien was het glas cava dat ik dronk met Mr. en Mrs Brubeck wel de schuldige? Jawel, dit fantastische bloggerskoppel kwam op bezoek en we sleurden hen willens nillens een stukje door De Westhoek. Ons West-Vlaams werd een klein beetje opgeborgen al zullen ze na hun weekendje Ieper hopelijk wel enkele woordjes opgepikt hebben?

En ja, er staat iRobot genoteerd in mijn google agenda op zaterdagochtend. Vente Exclusive deed een actie op deze stofmonstertjes en ik kocht er één voor ons. Een dure aankoop die zichzelf zal lonen hoop ik. Als ik nu al zie dat ik met een smoefelende baby en een kruimelende kleuter dagelijks 2 tot 3 keer veeg of stofzuig hoop ik toch dat hierin wat verbetering zal komen.

Via WalkieTalkie mocht ik een playmobil setje laten testen. Het paste perfect bij de boerderij die Linus kreeg van zijn peter voor zijn verjaardag. Alsof ze het wisten….Op het playmobilsetje staat “1,5 jaar”, hij speelt er nog niet echt mee maar het materiaal kan wel tegen een serieus stootje en met een ruuskabuusje zoals Linus is dat echt wel nodig! Dat er niet teveel prutsjes aanzitten is ook wel heel positief, alles wordt hier heel minutieus afgeproefd, elke dag.

Tot slot werd de werkweek maandag in ware Liese-stijl gestart! Aan de kassa van Den Aldi gleed een pot tomatensaus uit mijn handen. Uiteraard -hoe kon het ook anders- moest die kassa net bomvol staan en moest het passen dat ik WITTE schoenen droeg. Tomatensaus spetterde wild in het rond en daar stond ik vloekend en verbouwereerd. Iedereen was aan het staren. Het ging misschien minder schaamtelijk geweest zijn moest die volledige rij mij uitlachen, nu was gewoon awkward. Ik mocht alles gewoon laten liggen volgens de kassierster “ga maar hoor, wij kuisen het wel op”. Dat maakte het nog meer bescheten want dan moest ik gewoon vertrekken en die pot daar laten liggen, de scherven lachten mij nog uit toen ik met rode spetters op mijn schoenen door de schuifdeuren liep. In de auto probeerde ik nog met papieren zakdoekjes zoveel mogelijk saus af te kuisen maar ik was toch redelijk pissig toen ik thuiskwam. Pieter was nog even aan het thuiswerken toen hij me zag binnenstormen. Gelukkig vond hij in zijn schoenpoetsdoos “whitener” , daarmee kreeg ik veel vuil af en nu zie je bijna niets meer van de vlekken. De vlekken op mijn ziel daarentegen 😉 Bij het maken van de spaghettisaus even later kleurde die niet rood genoeg naar mijn gedacht, ahja, ik had niet meer om een nieuwe pot tomatensaus durven gaan na heel het spetterincident.

Even later stootte Linus zijn hoofd op één of andere mysterieuze Linus-manier tegen de grond en had hij een bloedlip. Het koste heel wat bloed, snot en tranen om hem te kalmeren. ’s Avonds brak mijn molenmesje in twee toen ik een gezonde appel probeerde klaar te maken. Best dat het weekend heel leuk was geweest!