Heb je hier iets nodig, je haalt dat naar de Stock.  Streekgenoten zullen direct weten over welke Stock ik het heb.  Die Stock waar je, 11 jaar na de invoering van de euro, nog steeds de prijs in belgische frank op uw oranje prijsstickertje en kasticket ziet staan.  Voor 8999 frank kun je er een set rotanmeubelen, inclusief kussens met 80’s print kopen!  Liefhebbers?  ’t Is een batje!  Het is die Stock waar je koperwax niet tussen de verf en andere giftige producten vindt, neen, je vindt dat bij de schoonmaakproducten.  Die staan helemaal aan de andere kant van het gebouw, nabij het speelgoed.  Je vindt daar alles.  Bretellen, cassettespelers, huisnummers, thermisch ondergoed. . .één plek.  De medewerkers van de Stock zijn ook altijd druk doendig.  Zo druk, als je iets vraagt kijken ze nauwelijks op van hun werk, ze wijzen je de weg van op de plaats waar ze zich bevinden.  Zo probeerden Pieter en ik jaren geleden eens informatie te verkrijgen over tuinmeubelen.  We werden doorverwezen naar een andere noeste werkbij die vanuit de verte werd aangeroepen “Kun je eens mensen gaan helpen bij de tuinmeubelen?”, we stonden reeds bij de ontvanger van de boodschap die zonder op te kijken van haar werk (as I said) volle bak en weinig genuanceerd terugriep “Ze gaan moeten wachten hoor, ik ben bezig!”.  Haar gezicht was goud waard toen we net niet in haar oor konden fluisteren “Het is voor ons hoor”.  Ineens werden we als koningen met grote gouden kronen bediend, tuinmeubelen werden in en uit het magazijn gesleurd, verschillen werden aangetoond, prijzen besproken. . . zonder effect.  We kochten niets.  Maar dat compenseerde voor al de andere keren dat we daar wel al geld achterlieten.  Tjah, ’t is de Stock, dat gaat daar zo.  Je neemt dat zoals het is, en je blijft gaan, voor dat éne vijsje dat je nergens vindt. . . .

Alles moet dezer dagen bevestigd worden met een hashtag.  De hashtag is tegenwoordig de koning van de leestekens.  En dat terwijl het vraagteken zo’n prachtige vorm heeft?  Ik wil juist een koningske typen om er zo’n quote voor te zetten en dat dan in een thema’tje te gieten, maar ik vind hem zelfs niet op mijn toetsenbord.  Ah toch, bij de 3.  #  Samen met ALT GR dus.  #computernitwit much?  En ik ben niet cool want ik heb al maanden niet meer op mijn twitteraccount gekeken omdat ik twitter namelijk moeilijk vind en omdat ik het woord “cool” nog altijd gebruik.  Dat laat me tegelijkertijd onder de # oud wijf vallen.  Als we verhuizen stappen we ook over op de papieren gazet, ik hou steeds minder van een computerscherm bij het opstaan, welke, dat staat nog ter discussie.  En we eten chocolade-boeken. . .

De papieren versie staat trouwens op de longlist voor de Gouden Uil!  Did I mention dat mijn broer dit geschreven heeft?  Èn dat het supergoed is daar nog een keer bovenop!? Ah neen hé, niemand wist dat! #zisdaarweerwidestoefege.  Ik maak alvast een t-shirt met “da’s mijn broer!” en zo’n grote wijzende vinger.  Dan moet ik zeker zorgen dat ik niet naast andere schrijvers ga staan, subiet vragen ze mij of Brusselmans als klein kind ook al zo grofgebekt was.  Weet ik het!