Page 71 of 117

#Linuslove

We hadden het nooit zo durven dromen.  De combinatie van de twee broertjes blijkt wonderwel enorm goed mee te vallen.  Waar we vreesden voor jaloezie, negativiteit naar de baby toe of zich buitengesloten voelen, blijkt dat momenteel nog steeds totaal afwezig bij Ilja.  Hij is sinds dag één grote broer van Linus en nu 10 weken later voelt hij zich meer en meer verwant.  In het begin bekeek hij het vanop een afstand, hij kwam wel eens kijken maar de interesse bleek niet zo geweldig groot.  Hij sprak over “de baby”.  Nu beseft hij meer en meer dat Linus een echt persoontje begint te worden, ééntje met een karaktertje.  Maar hij maakt deel uit van zijn team, en “de baby” heeft een naam!  Als we ergens naartoe gaan: “Linus moet ook mee” of als Linus er niet bij is:”Waar is Linus?” Bij het opstaan zegt hij mooi goeiemorgen en bij het slapengaan krijgt ook kleine broer een kusje.  Ligt het aan het leeftijdsverschil van vier jaar?  Ilja beseft ook al heel goed dat het kleine monstertje nog niet veel kan en dat hij moet wachten tot hij groter is om met hem te spelen.  De ruzies zullen dan ook wel niet uitblijven vermoed ik, maar voorlopig geniet ik van mijn twee zonen.  Elke leeftijd met zijn charmes.

wpid-wp-1435907465702.jpeg

“En Linus zal dan tandjes krijgen van jou hé mama?”

YNTC – You Need To Chill

Naar het schijnt zijn boterhammen vreselijk ongezond.  Ik las ook al ergens dat melk het vettigste drankje ooit is.  Laat ik mij daar nu eens geen meter van aantrekken.  We zijn allemaal opgekweekt met boterhammen en melk, sommigen van ons werden iets dikker, anderen kregen een geweldig mooi lichaam.  Ik ken niemand van mijn leeftijd die als kind geen boterhammetjes at, dus eet ik nog altijd boterhammen, en ik geef die ook aan mijn kleuter, met een groot glas melk.  De koffiekoekboterhammen die ik hem soms serveer zijn dan weer minder gezond, maar hey, choco is ook ongezond.

wpid-wp-1435815881588.jpeg

Boterhammen met speculoosjes, een grote hit hier momenteel.

wpid-wp-1435815964139.jpeg

Ik deed het dan toch: de inschrijving voor de KBC Ieper Trail op 18 oktober.  Mijn echtgenoot vernam via één van de organisatoren dat de plaatsen heel vlug ingepalmd worden, dat was het laatste duwtje om mij over de streep te trekken, live a little, het is maar een loopwedstrijd.

wpid-wp-1435816097015.jpeg

Ondertussen ben ik goed bezig met het opbouwen van mijn loopschema al is dat met deze hitte niet zo simpel.  Gisteren vertrok ik om 7u30, ik vermoed dat het toen toch al 22 graden was, net niet te warm maar ik zweette me alsnog te pletter.  Onderweg maakte ik een lijstje van de kleine loopfrustraties die hun comeback maken sinds ik weer herbegonnen ben.  Zoals het feit dat ik regelmatig domweg mijn eigen oortjes uit mijn oren sla, ik schrik mij altijd rot als dat gebeurt, daarna word ik boos op mezelf omdat ik mezelf doe verschieten.  Of een schoenlint die de hele tijd zit te kriebelen tegen je benen omdat het niet mooi werd weggestopt.  De laatste keren had ik ook last van haartjes die telkens in mijn ogen kwamen te plakken omdat ik onvoldoende speldjes gebruik.  Maar verder is het fijn hoor.  Gisteren kwam ik ook dit tegen:

wpid-wp-1435816019787.jpeg

een veld-waterkanon…zou dat veel kosten?

wpid-wp-1435816167151.jpeg

Mijn klein ventje lijkt de hitte goed te doorstaan.  Dinsdag en gisteren ging ik niet buiten met hem in de namiddag, dinsdagavond kon hij wel bij ons op het terras in zijn pop-up-tentje.  Gisterenavond was dit zelfs ’s avonds niet te doen voor hem.  Hij houdt ook van zijn ritueeltjes.  Zo slaapt hij altijd in een slaapzak.  Met een slaapplaats waar het waarschijnlijk 30 graden is dacht ik hem gewoon onder een lakentje te leggen maar dit was niet naar zijn zin.  Hij stopte pas met pruttelen toen ik hem terug in de warme slaapzak stak.  Toen hij tien minuten later in dromenland lag ging ik hem stiekem bloot gaan leggen.  Ondertussen (11 uur later) ligt hij nog steeds te ronken met zijn kikkerbilletjes bloot.

Gisteren was het ook een hoogdag voor mij: de start van de solden.  Terwijl iedereen murw lag in zijn ligzetel of achter zijn bureau ging ik samen met mijn lief een paar batjes doen.  Geen kat te zien in de winkels -neen, ik overdrijf- weinig katten te zien, toch niet in die waar ik naartoe ging.  Voor het eerst kocht ik enorm weinig.  Heeft Marie daar iets mee te zien misschien?  Of is de YNAB-gedachte echt aan het doordringen?  Hetgeen ik echt “nodig” had vond ik niet naar mijn gedacht: een rood truitje dat ik op mijn zwarte kleedjes kan dragen.  Er is nog tijd.  En er zijn nog solden.  Eerst even van de vakantie genieten.

zondag reclamedag

Op zondag….

wpid-wp-1435481573014.jpeg

…wordt er tot 10u in pyjama gespeeld (alléékom, 10u30)…

wpid-wp-1435481420122.jpeg

…leg ik de verse lakens op die ik kocht voor 9,99 euro in de action deze week…inclusief matrasovertrek en kussensloop….een batje noemen we dat hier…

wpid-wp-1435481473605.jpeg

…wentelen er ballonnen in onze achtertuin (althans, de tuin van de buren, ook een beetje onze achtertuin dus)…

wpid-wp-1435481597162.jpeg

…verkak ik de weekendkruiswoordpuzzel.  Uiteindelijk blijkt het verborgen woord “software” te zijn…

wpid-wp-1435481656676.jpeg

…zijn er hooooorrrrrnnnssss….

wpid-img_20150627_201737.jpg

…vind ik nog overal zandkorrels van ons lastminute-zee-uitstapje naar Nieuwpoort gisterenavond…

wpid-wp-1435482077106.jpeg

…draag ik stiekem mijn lief zijn pantoffels terwijl hij gaan mountainbiken is…

Valfolder1

…is er tijd voor reclame.  Voor het nieuwe boek van mijn broer dat in het najaar uitkomt.  Meer daarover als de tijd rijp is…(maar zet maar reeds op uw verlanglijstje…:-) )

Knallen maar!

Bij mij is het dikwijls een beetje van rap-rap-rap.  Het moet vooruitgaan.  Ik heb ook mijn luilekkermomentjes, maar als ik bezig ben doe ik altijd voort.  Ik had het gisteren in mijn hoofd gestoken dat het misschien wel interessant ging zijn om de buggyboard op de wandelwagen te installeren voordat we op reis vertrekken.  Aangezien hij voor me klaarlag in Dreambaby reed ik met Linus naar ginder gisterenochtend.  Eens thuisgekomen wou ik het ding installeren.  Ik besloot om het slim aan te pakken en de handleiding eerst te lezen.  Yes, na jaren sukkelen en prutsen word ik wijzer.  Ik mag het niet gedroomd hebben dat ik dat ding verkeerd installeer en zo een farce tegenkom onderweg met mijn twee kadetten.  Het zou anders wel typisch ik zijn.  Maar jong.  Die handleiding.  Ik begon al te zweten toen ik alle onderdeeltjes zag en de benamingen zoals “de connectoren”, ik moest mijn meetlint zoeken om de afstand van de onderkant van de wandelwagen te meten.  Van armoe moest ik in de speelgoedbak van Ilja grabbelen naar een meetlatje dat ik wist zitten in zijn pennenzak.  Het veel te kleine Cars-latje deed goed dienst.  Na lang lezen en herlezen en proberen begon het enigszins te lukken.  Achteraf bekeken was het helemaal niet moeilijk om dat ding te installeren en ging het mij zeker ook zonder handleiding en met gezond verstand gelukt zijn.  Even later werd hij getest, samen met de draagmand van de bugaboo die ik nog niet had gebruikt.

wpid-wp-1435340178993.jpeg

We gingen naar de rally kijken die hier verderop in de straat passeerde.  Mijn zonen en ik, hun vader was nog aan het werk.  Aangezien Ilja zo’n autozot is leek me dat een geweldig leuk plan.  Hij was ook enorm enthousiast, al de hele avond aan het vragen of de rallyauto’s gingen passeren.  “Nog een uurtje”, hoe maak je dat duidelijk aan een 4-jarige?

wpid-wp-1435340090322.jpeg

Een halve straat verder was het van dat.  Al bij al bleek ik toch niet zo ferm op mijn gemak, met mijn twee kinderen zo dicht op dat parcours.  Stel je voor dat één van die wagens de controle verliest en zo recht door het maisveld vliegt in onze richting.  Allerlei doemscenario’s popten in mijn hoofd en het was om zeep.  Ik begon meer en meer achteruit te gaan en ook Ilja bleek helemaal geen zo’n grote held bij die lawaaierige knalpotten.  “Gaan we naar huis?” vroeg hij na de derde wagen.  We draaiden onze kar en gingen terug.  wpid-wp-1435340400332.jpeg

Deze ster trok het zich niet al te veel aan.  De tweemaander slaapt overdag niet zo superveel, maar in de wandelwagen bleek dat wel heel vlot te gaan.  Rallyauto’s niet meegerekend uiteraard.  Reden te meer om gezellig thuis in de zetel te wentelen om het weekend in te zetten.

KBC Ieper Trail

In Ieper wordt op 18 oktober een loopwedstrijd georganiseerd dwars door de stad.  Letterlijk bijna, het gaat om een urban trail zoals ze er al in vele grote steden organiseren.  Het 8,5km-lange parcours gaat door verschillende gebouwen in Ieper en de opbrengst gaat naar een goed doel.  Ik twijfel om me in te schrijven.  Enkel en alleen om de afstand van het parcours.  Ik ben weer aan het lopen sinds drie weken, om volledig klaar te zijn voor die 8,5km tegen 18 oktober, het zal misschien nipt zijn, want ik liep voor mijn zwangerschap slechts 7,5 km als maximumafstand.  Ik wil me er wel voor trainen maar ik weet niet met de nakende zomervakantie of dat wel zal lukken met twee kleine patatjes in huis.  Het was vorige week al niet zo simpel om buiten te geraken, slechts twee keer gelopen, waardoor ik gisteren in de motregen toch vertrok, net omdat ik op dat moment tijd had.  Dat het goed begon door te regenen heb ik geweten, al was dat wel goed voor de motivatie om zo vlug mogelijk thuis te geraken.  Ik loop ook niet fanatiek, gebruik geen hartslagmeter en geen fancy loopuitrusting, gewoon een beetje de basis, samen met runkeeper en de radio.  En zal het wedstrijdgevoel me niet uitputten of zal ik geen tijd hebben om mij te laten opjagen door anderen?  Zijn er nog mensen die zin hebben om mee te doen?  Dan ben ik niet alleen aan de eventuele start….en wie komt supporteren?

If this is love, please give me more!

Hij zet al eens een lege pmd-verpakking bij de afwas, ik laat al eens een paar kasten openstaan. Hij is een fietser, ik haat de fiets en elke afstand die ik ermee moet afleggen.  (serieus, ik ga soms met de fiets naar het werk enkel en alleen voor de fietsvergoeding).  Hij houdt van rock, punkrock, metal, hardcore, ik ben meer een allrounder qua muziek.  Ik ben een planner en organisator, hij vraagt of er iets in de agenda staat.  Ik ben de consequente opvoedmoeder, hij vraagt al eens aan mij hoe hij het moet aanpakken.  Hij regelt de auto-onderhouden en de volle tanken, ik merk het als er een lichtje knippert.  Ik regel de opvang van de kinderen, hij vraagt de dag zelf waar hij Ilja moet ophalen.  Ik zorg dat er eten op tafel staat, hij eet en zwijgt als het niet zo lekker is.  Hij weet alles over de oorlog, ik moet al eens nadenken in welke tijd Hitler door de straten paradeerde.  Ik ken de benaming van de fasen die een kind doorloopt, hij weet hoe de alternator van de wagen werkt.  Ik kan gerust een paar Rode Duivels benoemen, hij heeft al eens een halve match gezien.  Hij weet welk weer het morgen zal zijn en van waar de wind zal komen, ik sta te bibberen in mijn t-shirt aan de schoolpoort of ik ben knalrood na een middagje terrassen zonder zonnecrème.  Hij kan tegen iedereen praten over vanalles, ik ben eerder een observator.  Hij kan velen charmeren, ik heb een bitchy resting face. Hij houdt niet van de volle drukte, ik kan het wel eens hebben.  Hij is een geweldige papa, een geweldige echtgenoot, een geweldige man.  En hij is van mij.

 

Buga-krak!

Indertijd was het mijn beurt, maar gisteren deed de laatste dame van “onze bende” eindexamen van de opleiding die we samen volgden in het volwassenenonderwijs.  Het is geen lachertje, een opleiding combineren met een fulltime job en een gezin.  De vriendschap die ik eraan overgehouden heb maakt alles goed.  Deze vriendinnen zijn speciaal.  Uiteraard slaagde onze laatste vriendin en zijn we nu allemaal in het bezit van dat felbegeerde diploma.  Er werd gevierd, daar op de koer van onze oude school.

wpid-20150617_1357382.jpg.jpeg

De glazen bleven niet leeg…

wpid-img-20150617-wa00072.jpg.jpeg

Zalig!  Achteraf zag ik er zo uit:

wpid-20150617_2235552.jpg.jpeg

Slimme dat ik ben.  Zat ik hier vorige week nog het zonnecrèmeseizoen in te luiden, vergeet ik mezelf wel in te smeren zeker?  Maar ik had me mispakt aan de hoeveelheid zon op ons terrasje.  Het deed geen deugd gisterenavond, en al zeker niet als er een baby op die armen ligt te wrikkelen.

wpid-20150618_1646042.jpg.jpeg

Samen met de zon komen ook de kapotte kleuterknietjes weer boven.  Voor elke dag een andere knie. De pleisters doen hier weer dienst.

wpid-20150618_1651402.jpg.jpeg

Met spijt in het hart nam ik afscheid van “Het prisonbreakske”.  Mijn favoriete Ilja/Linus-pyjama.  Nu het terug in de doos van 0 tot 3 maanden gaat is het definitief gedaan met die kleertjes.  Soms doet het wel raar.  Wat doe ik met al die babykleren, de gedachte aan “verkopen” doet mij precies een beetje pijn, alsof ik een stuk herinneringen verkoop.  Wat ik alvast niet meer ga moeten verkopen is mijn Bugaboo.  Die was misschien wel 14 jaar oud, ze deed nog steeds dienst….tot gisteren.  Toen zei ze ineens “krak”.  Gelukkig had de geweldige meter van Linus nog een Bugaboo in overschot en kan ik verdergaan met hetzelfde systeem.

wpid-20150618_1227202.jpg.jpeg

Ik nam ook afscheid van de kaartenboom.  Onvoorstelbaar hoeveel kaartjes er gearriveerd zijn voor de geboorte van Linus.  Tot gisteren zelfs nog.  Hij houdt het echter niet meer, de boom valt regelmatig om, spijtig want ik hou enorm van wenskaartjes.

4-en!

wpid-img-20150613-wa00052.jpg.jpeg

Ilja is 4 jaar vandaag.  Zondag werd dit gevierd met familie en ontbijt.  Enkele beelden…

IMG_7657

IMG_7621

IMG_7653

Ook de papa werd niet vergeten.  Ilja amuseerde zich alvast rot met het volplakken van die cakejes.

IMG_7662

IMG_7658 (2)

IMG_7680

Bijna 83 – Bijna 33 – Bijna 98

Bijna

IMG_7660 (2)

wpid-img_20150614_125519.jpg

Happy!

IMG_7679

Normaal lachen op commando is geen optie meer…

IMG_7547

Op school trakteren met een klein zakje snoep en twee voorleesboeken voor de hele klas. 

Mijn kleine grote jongen.  Hij wordt zo vlug groot.

Met zijn redeneringen en zijn getater.

Met zijn lieve woordjes en zijn geschater.

Op naar de vijf!

Housewife and mommy nowadays…

wpid-20150611_0630532.jpg.jpeg

Ik heb hem op de gang gezet, die kleine lawaaimaker van mij.  Na een week doorslapen werd ik telkens weer wakker van Linus’ geluidjes die hij tijdens de nacht maakt.  Gorgelen, luid ademen, zuchten, eih eih eih.  Elk uur werd ik wakker.  Aangezien zijn kamer nog niet af is (work in progress) ruimde ik onze hal op en daar slaapt hij nu.  Sinds deze week weer zo’n 8 uur aan een stuk.  Het lijkt cru zo’n kindje van 7 weken apart zetten, maar het is voor ons beider goed.  En ik zweer het, de wereld ziet er ineens veel scherper uit als je na 6 weken onderbroken nachten weer eens 7 uur aan een stuk slaapt.  Veel scherper.wpid-20150604_1359302.jpg.jpeg

Het zonnecrèmeseizoen is weer aangebroken.  Ik begrijp niet zo goed waarom deze zonnecrème in Zeeman 3,99 euro kost en dezelfde fles in de Carrefour 17,98 euro kost.  Kan er mij dat iemand uitleggen?  Is de Zeemanfles minderwaardig?

wpid-20150611_1702442.jpg.jpeg

Ik zat op mijn terras met mijn mannen.  Ilja – George en Linus.  Het heeft niet lang geduurd, Linus was jaloers.  Even later vond ik George verrompeld terug.  Hij had als autobaan gefungeerd.  Het mag niet zijn, George en ik.

wpid-20150611_1652112.jpg.jpeg

Van mijn schoolvriendinnen kreeg ik deze popup-tent.  Ze kwam goed van pas in onze winderige maar warme achtertuin.  Het ding stelt zich heel eenvoudig op, een beetje vastplakken hier, een beetje toeritsen daar….maar om het terug samen te krijgen in het bijhorende tasje…das een ander paar mouwen!

wpid-20150611_2009172.jpg.jpeg

Ik vermoed dat het zal eindigen met het gewoon in een grotere draagtas te steken.  Want telkens zo’n frustratie, dat is het mij niet waard.

wpid-20150611_1733342.jpg.jpeg

Er werd vorig weekend ook serieus in den hof geploeterd.  Met een kind dat op de hal moet slapen zou je denken: doe toch gewoon eerst verder aan die kamer.  Maar alles heeft hier zijn redenen.  En het zonnetje scheen.

wpid-20150611_1733162.jpg.jpeg

De tuin begint stilletjes aan klaar te geraken voor de zomer.wpid-20150610_0718202.jpg.jpeg

Aan het lichaam zomerklaar maken wordt gewerkt.  Ik ben al redelijk blij hoe het er momenteel uitziet, deels ook omdat ik dacht dat ik nog steeds in zwangerschapskledij ging rondlopen deze zomer.  Maar het kan altijd beter en het lopen doet mij deugd.

wpid-img_20150610_155753.jpg

Ilja en zijn nichtje verjaren beiden op 16 juni.  Dat vroeg om een uitstapje richting Plopsaland.  Het was zijn eerste ontmoeting met Gert Verhulst en de zijnen, voorheen kozen wij altijd voor Bellewaerde omdat het veel dichter is voor ons en hij tot voor kort nog steeds middagdutjes deed (hij zou er nog doen, zijn batterijen zijn nog steeds soms plat tegen de middag).  Op woensdagnamiddag gaan bleek een goeie zet, de wachttijden waren miniem en het weer zat mee.  De bijna-4-jarige kleuter was onbevreesd, ging op elke rollercoaster waar hij met zijn sandalenvoetjes in mocht stappen en vond het allemaal geweldig amusant. Missie geslaagd.

wpid-20150609_2001142.jpg.jpeg

Ik vond ook een goed product om ovenplaten mee te reinigen.  U ziet het, mijn leven is één en al spanning en sensatie de laatste tijd.

Maar ik ben niet moe!

Erika deed het op haar blog: de 40 zinnen die elke peuter- en kleuterouder gebruikt.  Zelf doe ik het omgekeerd: 29 zinnen die hier regelmatig uitgesproken worden door onze kleuter.

  1. Maar van de juffouw mag dat.  Op alles wat van mij niet mag.
  2. Of koekjes? Op de vraag: Wil je een appel of een banaan?
  3. Maar ik moet geen pipi doen! Bij ieder voorstel om naar toilet te gaan.
  4. Mama, ik heb gemorst.  Elke maaltijd.  Echt.  Elke maaltijd.
  5. Maar ik heb nog honger!  Net op het punt om te gaan slapen.
  6. Maar ik heb geen honger meer!  Als enkel de groentjes nog overschieten.
  7. Maar ik wil sandalen aandoen! Bij 10 graden buiten.
  8. Dan kies ik voor mijn grijze schoentjes met rood.  Als ik hem uit de schoentjes laat kiezen.  Raad eens welk kleur de sandalen hebben?
  9. Heeft Linus een grote kaka gedaan?  Bij ieder verpampermoment van kleine broer.
  10. Waarom niet?  Bij elke vraag waarop ik “neen” antwoord.
  11. Maar waarom niet?  Iedere keer als ik dan “daarom” zeg.
  12. Maar papa heeft gezegd dat ik niet moet. Ahja.
  13. Wie gaat er vandaag komen? Ilja is al gewend aan kraambezoek ondertussen.
  14. Naar waar gaan we vandaag? En aan weekenduitstapjes.
  15. Ik wil niet.
  16. Ik heb geen zin.
  17. Neen.
  18. -…..- Bij de vraag of hij aan tafel wil komen.
  19. Ik wil ook eten! Als ik op dezelfde manier als hij reageer en gewoon begin te eten.
  20. Dat vind ik niet lekker!  Alles wat nog maar enigszins op een groente gelijkt.
  21. Mmm, paskigetti!  Sommige fouten worden hier niet meer gecorrigeerd omdat ze zo danig naturel klinken ondertussen.
  22. Gaat de politie mij anders in de gevangenis steken?  Als hij vreest dat er gevolgen zullen zijn aan zijn gedrag.
  23. Maar ik doe voort! Met één been in de pijp van zijn boxershort en voor de rest: naakt en omringd van zijn verse kleren, 35 minuten na zijn badje.
  24. Doe jij dat voor de paashaas? Hij ziet mij mijn benen scheren de dag van de paaseierenraap.
  25. Melk is goed voor melk!
  26. Met nonkel Roderik.  Op de vraag met wie hij wil trouwen.
  27. Is het vandaag mijn verjaardag?  Elke dag aan de ontbijttafel sinds er iets over een feestje is aan zijn oren gekomen.
  28. Mamaaaa, broertje weent!  Alsof ik de huilbui zelf niet hoor.
  29. Mamaaa, je telefoon gaat!  Als het ding naast mij ligt te rinkelen.