Page 2 of 6

De week van “bijna”, “net niet” en “volgende keer misschien”…

Hoeveel keer heb jij “’t Is koud hé” moeten horen deze week?  Ik wed zo’n 67 keer bij ons.  Het zal niet veel minder zijn.  De extreme koude, gecombineerd met een peuter die de hele week koorts had tot 40 graden.  Plak daar nog eens een glijbaan bij op vrijdag en er werd vanalles afgeblazen of verzet.  Wat ik wel, niet of bijna niet deed deze week….

Wel maar bijna niet:

Ik ging quizzen op zaterdagavond.  Een buikgriep bij mezelf hield me niet tegen maar de concentratie was niet altijd even hoog.  Zo kon ik mezelf wel voor de kop slaan dat ik deze twee tistens niet kon benoemen:

Statler-and-Waldorf5thseason

Serieus, er hangt een postkaartje met hun kopjes erop in mijn keuken!  Niettemin eindigden we toch ergens 19e op de 35 en ging ik naar huis met een cadeaubon van Dag en Nacht.   

Niet:

Ik had gepland om op maandag naar Action te gaan achter kleine geschenkjes voor de kinderen.  Ik maakte een soort aftelkalender voor als we op reis gaan.  Op sommige dagen krijgen ze een klein pakje en laat den Action daarvoor nu wel eens de meest geschikte winkel zijn.  Maar Linus was ziek thuis bij mij.  De webshop van de Hema to the rescue dan maar.  Het was al een tijdje geleden dat Linus op mijn vrije dagen de hele tijd bij mij was en ik besefte nog maar eens hoe weinig ik gedaan krijg als hij bij mij is.  “Wat ben je aan het doeeeeen??” is zijn favoriete vraag.

Wel:

Op dinsdag ging ik naar Elbow in De Lotto Arena.  Samen met mijn ouders en mijn broer gingen we eerst eten bij Kartini in Antwerpen.  Dikke aanrader, je gaat er echt niet met honger naar buiten.  Was het maar normaal in onze cultuur om doggybags te vragen… En Elbow.  Jah.  Moet ik hier echt een lofzang gaan afsteken voor Guy en zijn bende?  Van de eerste noot tot de laatste meefluiters:  het was formidabel!  Een heel kort filmpje:

Door de lange files rond het sportpaleis (ook Kendrick Lamar trad op die avond) was ik pas om 2u thuis.  De wekker is genadeloos om 6u30 dan, maar het was het waard!

Niet:

Al mijn uren gewerkt.  Dankzij een collega kon ik een middag thuisblijven om voor Linus te zorgen.  Vijf dagen kinderopvang voorzien is niet evident.  Door de hulp van oma’s en opa geraakte ik al ver.  Ik weet wel dat ik via CM nog steeds iemand kan oproepen om te komen babysitten maar ik heb daar eigenlijk nog geen ervaring mee.  Jullie wel?

Niet:

Naar mijn kappersafspraak geweest.  Zieke peuter in huis weetjewel.  Gelukkig kon ik de afspraak nog verzetten om -nog voor we op reis gaan- mijn lokjes te laten bijwerken.  Ik zal misschien wel met lompe schoenen rondlopen in New York, grijs haar vind ik een no go 🙂

Niet:

Met mijn vriendinnen in een nieuwe zaak gaan eten in Ieper.  We moeten toch elk plekje in de stad kennen??  Door de ijsgladde wegen werd er echter vooral ge-whatsappt vanop afstand en bleven we allen gezellig binnenshuis.  Het heeft geen zin om de baan op te gaan als dat niet echt nodig is vind ik.

Volgende keer misschien:

Geblogd rond [ouderzonden].  Ik heb wel ergens een draft staan maar eerlijk gezegd was de goesting ver te zoeken deze week om er aan door te schrijven.  Blogsgewijs doe ik niets tegen mijn goesting dus geen [ouderzonden] deze week.  Voila.

en binnenkort…

Ik kijk reikhalzend uit naar: warmer weer, kinderen die blaken van gezondheid en een zalige trip naar New York.

De 7 ge’s

Gewandeld:  Met mijn drie mannen.  Het was eindelijk aangenaam weer om het kleine toertje te doen.  Een drietal kilometer in de omgeving van ons huis waarbij we de kinderen kunnen afleiden met een paardje, “de kakabloemen” (breek mijn bek niet open) en oranje palen onderweg.  Ik kan mijn kinderen enthousiast maken om tegen een oranje markeringspaal te gaan tikken.  Parential doubts?  Welke parential doubts?

img_0743

Gesport: Tijdens het krokusverlof was er weer een Gezinsbond-activiteit “Turnen met oma en opa”.  Net op tijd vond ik nog een tweedehands trainingspakje in de kast van Linus, it fitted like a glove!

img_0512

Gerimpeld:  Badjesvoetjes.  Ik kan het niet laten om daaraan te fikkelen!  Ik kreeg deze week een hele uitleg over hoe die rimpeltjes ontstaan maar ik ben ze vergeten.  So far voor veel informatie hier.

img_0407

Gewerkt: ook in de krokusvakantie moest er gewerkt worden.  Weliswaar in een andere sfeer want ook de bewoners hadden vakantie.  We trokken naar Het Ezelpad waar we ezels kamden en eten gaven.  Hoewel ik steeds fan was van ezels moest ik mijn mening over “de domme ezel” wel bijstellen.  Integendeel: blijkbaar zijn dit heel slimme dieren die sterk beïnvloed kunnen worden door iemands persoonlijke vibe.

img_0550

Gespot: een sprinter in de wolken.  Zie je hem ook?

Deze diashow vereist JavaScript.

Gelopen: de vakantie is altijd tricky om weg te geraken.  Zeker tijdens de donkere maanden is het niet mijn favoriete bezigheid om ’s avonds nog te gaan lopen.  Geef mij maar de ochtenden.  Maandagmorgen vertrok ik tegen wil en dank want het regende.  Desalniettemin had ik er deugd van.  Ik weet nochtans dat ik achteraf altijd content ben maar dat blijk ik soms wel eens te vergeten als ik mij klaarmaak.

img_0812

Gereserveerd: Regatta wandelschoenen.  Ik heb er geen foto van.  Niet alleen omdat ze spuuglelijk zijn.  Het was pas het vorige weekend dat we beseften dat we met één paar goeie schoenen misschien niet zouden overleven in New York en New Jersey.  Regen valt overal weet je wel.  Het mag er vandaag misschien 21 graden zijn, binnen twee weken kan het sneeuwen.  Fashionable of niet, kan mij niet schelen, mij ga je niet zien lopen met natte voeten dus bestelde ik een paar Regatta wandelschoenen want de maat 41 die ik aanpaste in de winkel was te klein.  I kid you not.  Te klein.  Nu nog twee van die wandelstokken en ik kan er tegenaan.  (Nee, zover zal ik het niet drijven.)

Iemand ervaring met goede wandelschoenen?  Of gewoon plaatsvervangend beschaamd om mijn modeblunder?

Eén ding is zeker…

De laatste was niet de meest eenvoudige week.  Het hoeft niet altijd happy happy joy joy op de blog te zijn denk ik, ook al zou ik dat wel willen….

Maandag

Maandag kwam ik vermoeid thuis na een weekend nachtdiensten.  We troffen wat voorbereidingen voor de begrafenis van meme en ik had een afspraak bij de tandarts.  Een jaar na mijn valpartij leek het misschien wel eens het uitgesproken moment om nog eens een controle te laten uitvoeren van mijn voortanden.  Alles was in orde en de tandarts zorgde nog voor een “groot onderhoud” waardoor ik lichtjes bloedend en met een verdoofde mond de kinderen op school kon ophalen.  Eén ding is zeker: toen ik ze oppikte aan de schoolpoort zagen ze er alletwee niet te best uit.

Dinsdag

Dinsdag was de dag van de begrafenis.  Ilja stond op met gigantische oorpijn, hangend aan zijn vader.  Linus snotterde erop los.  Op voorhand hadden we besproken dat Ilja kon aansluiten op de begrafenis maar dat we Linus naar school gingen brengen.  Een peuter beseft nog niet voldoende wat er gebeurt en een uur stilzitten is nu ook niet echt iets voor een 2-jarige denk ik.  We maakten nog vlug een afspraak bij de huisarts waardoor we ons massaal moesten opjagen om op alle plekken tijdig te arriveren.  Eén ding is zeker: dinsdag was een dag in mineur.  Hoe dankbaar we ook zijn voor het lange leven van onze meme, zo jammer is haar overlijden.

’s Avonds had mijn echtgenoot examen op de avondschool.  De kinderen waren laaiend enthousiast toen ik vroeg om nog een good-luck-pose aan te nemen:

0b4feb2a-cc83-465d-b769-4a40aa8b75c4

Woensdag

Een ellenlange dag op het werk omdat er na mijn dienst nog een nieuwjaarsreceptie was gepland voor ouders en familieleden van de bewoners.  Eén ding is zeker: het was een beetje overleven op het laatste restje energie.

Donderdag

Op donderdag was er nogmaals een 11-uren-dienst.  Opgelucht dat ik aan mijn collega’s kon zeggen dat het niet zo geweldig ging met me.  Ik denk dat het beter is om me kwetsbaar op te stellen en eerlijk te zijn dan om een façade op te trekken en maar gezellig door te doen zonder een kik te geven.  Eén ding is zeker: erover praten helpt.

img_0279

Vrijdag

Vrijdagvoormiddag nam ik de tijd om mijn ontplofte huishouden onder handen te nemen.  Ik had de kinderen nog niet gezien in de week maar dat had hen er niet van weerhouden om geweldig veel vuile was te produceren.  Ilja vertrok vrijdagavond op chiro-weekend dus het was een race tegen de klok om alles tijdig klaar te krijgen en te zorgen dat hij voldoende kousen mee had.  In de namiddag ging ik werken.  ’s Avonds bleek de jongste telg gesneuveld met koorts en moesten we opa to the rescue oproepen want de enige plek waar de kleine snotter thuishoorde was in zijn bed.  We zetten Ilja af in Nieuwkerke waar hij compleet opgefokt zijn bedje spreidde.  Eén ding is zeker: daar ging niet veel geslapen worden

img_0303

Zaterdag

Vrijdagnacht was een night from hell.  We lagen alletwee te draaien en te keren en ik eindigde in de zetel met mijn leesboek.  Zaterdagochtend hadden we maar één kindje.  Het viel ons op dat het zoveel rustiger was ook al misten we Ilja aan de ontbijttafel en was ik wel curieus hoe ze het stelden.  We besloten om nog eens zoals vroeger naar de zaterdagmarkt te stappen om verse bloemetjes.

Eén ding is zeker:  Linus liet zich de alleen-tijd met zijn mama en papa welgevallen.

Om 16u werd Pieter verwacht op het openingsweekend van een nieuwe motorzaak / interieur-winkel / hippe bar in Poperinge om de baardige mannen onder handen te nemen.  Ik vergezelde hem nadat ik Linus bij oma en opa had afgezet.  Eens eventjes alleen wij twee in combinatie met wat pintjes aan de toog en een fijn optreden.  Enkele uren iets volledig anders, het deed mij deugd.

img_0327

Daarna werden we nog bij onze (schoon-) zus en -broer verwacht voor een etentje.  Het is altijd een waar festijn om bij schoonbroer “Joene” te gaan eten.  Als gediplomeerd kok zou het concept “Shitty dinner” niet in zijn systeem passen, hij kan als de beste koken en daar mochten we van meegenieten!

 

Zondag

Bij het slapengaan op zaterdagnacht had ik lacherig gezegd “haha, ik ga voor de zekerheid mijn wekker zetten”.

Om 8:45 werd ik echter wakker gerinkeld door mijn gsm!

img_0356

Kwart voor negen???  Hadden wij zo lang geslapen?  En waarom heeft Linus ons niet wakker geroepen?  Ahja, hij slaapt bij oma.  Ik kon het maar niet geloven.  Toen ik opstond was alles precies anders.  Na een periode van weinig en slecht slapen, wentelen en keren had ik gewoonweg een nacht doorgeslapen.

img_0357

Alles had ineens meer kleur en ook aan mijn gezicht was er iets:  de zakken onder mijn ogen waren weg.  Mijn hoofd voelde zo licht, de betonblok die zich al enkele weken op mijn wenkbrauwen had genesteld leek verbrijzeld. Eén ding is zeker: de wereld ziet er zoveel beter uit met een beetje extra slaap!  Het was toen pas dat ik besefte hoe de vermoeidheid en de slechte nachten zich hadden opgestapeld.

We pikten de kinderen op.  Uiteraard had ik gelijk gekregen en was er niet veel geslapen op het Chiro-weekend, maar daar dienen die weekends ook voor denk ik.  Een badje was aangewezen want “op chiro-weekend moet je een beetje vuil zijn”.

img_0362

Hij luisterde goed naar die raad want zijn handdoeken en washandjes zaten nog onaangeroerd in zijn valies.

Bij de hereniging met broertje aten we frietjes van de frituur om daarna allen in platte-rust-modus te gaan.

img_0363

Deze namiddag en avond wordt de chillax-modus verder gezet om er vanaf morgen weer tegenaan te gaan!

Eén ding is zeker: alles gaat voorbij.

(of toch veel)

De 7 Ge’s #3

Gestart: Ik heb er zo lang naar uitgekeken, Linus zijn eerste schooldag.  Er waren wat traantjes toen we hem afzetten maar na enkele dagen zijn die reeds verdwenen en roept hij volle bak “Juffrouw Jonanna!!!” De foto’s op de website van de school liegen er ook niet om:

IMG_4560 (2)
bron: website school

Gehaald: mijn paspoort.  Afhankelijk van welke gemeente of stad je woont verschilt de kostprijs hiervan.  Ik betaal liever €84 aan iets anders dan aan dit gedrocht maar kijk, wie graag een mugshot van mij wenst: ik heb nog 4 van die pasfoto’s over.  Ze worden vermoedelijk nooit meer gebruikt.  Binnenkort trekken we naar New York, ik wijd er wel eens een blogpost apart aan maar wie graag tips doorstuurt mag dit via mijn contactpagina doen.  Jawel, ik heb een contactpagina.  Echt, nu ben ik een blogger.

IMG_20171025_101130.jpg
Serieus zeg, die kop.

Geëmotioneerd:  Er zijn verschillende dingen gebeurd de laatste weken die van grote invloed waren op de mensen rond ons.  Ziekte, overlijden, scheidingen.  Neen, het is niet overal rozengeur en maneschijn.  Ik zou goesting krijgen om onder een dekentje te kruipen en een beetje op de velletjes rond mijn duim te sabbelen.  Dit kaartje vond ik wel herkenbaar om alles even op pauze te zetten:

IMG_20171104_142417_100.jpg

Gelezen: Ik blog te weinig over de goeie boeken die ik gelezen heb. (Eind 2017 maak ik wel weer een lijstje).  Niet dat ik er zoveel lees maar boeken zijn eigenlijk een constante in mijn leven.  Ik heb altijd een boek gaande.  Wat zeg ik: zonder boek word ik rusteloos.  Niet dat dat ooit zou gebeuren, in mijn boekenkast staan genoeg boeken die ik nog eens wil herlezen of zelfs nog niet heb gelezen.  Ik bezoek regelmatig de lokale bibliotheek.  In feite ligt ons huis tussen twee bibliotheken in en ik ben uiteraard van beide lid.  Net zoals mijn echtgenoot Ilja soms motiveert om muziek te luisteren en te spelen probeer ik hem warm te maken voor boeken.  Hij is nu ook lid van de Kinder en Jeugdjury Vlaanderen wat onze liefde voor boeken alleen maar aanwakkert.  Via Evi kreeg ik ook een bestseller opgestuurd, zij kreeg hem dan weer van Fieke.  Wie is de volgende die dit boek wenst te ontvangen? Contacteer me via….jawel, de contactpagina!

IMG_20171013_095302_847.jpg

Gezet: onze schoenen uiteraard.  Vorig weekend was Sint-Maartens-weekend.  We zijn overladen met picknicken en chocolade.  We hielden het cadeautjesgedeelte eerder beperkt, onze kinderen hebben al zoveel speelgoed en ze delen overal in de brokken.  Sinterklaas komt er dan ook nog eens aan: ahja, met een moeder uit De Westhoek en een vader uit het midden van West-Vlaanderen.  Niemand begrijpt het Sint-Maarten/Sinterklaas-verschil, maar de kinderen zijn content en voor ons is het duidelijk.  (en Sint-Maarten blijft keihard mijn homeboy)

IMG_20171110_162335.jpg

Gefamiliefeest: Ik wou schrijven “gevierd” maar het is eerder “herdacht”.  Acht jaar geleden stierf mijn grootvader en dit wordt herdacht tijdens een misviering en een familiemaaltijd. Elk jaar zijn we met meer en meer gezien ik één van de oudste nichten ben en iedereen die na mij komt maar kindjes blijft maken.  Ilja en zijn achterneefje Dauwe zijn samen met Dauwe’s zusje de oudste achterkleinkinderen bij mijn grootmoeder.  Het filou-gehalte zit duidelijk in de familie.

IMG_20171114_062650.jpg
foto: doorgestuurd via mijn nichtje.

Vol-au-vent- en andere vriendjes.

De voorbije week bewoog zich in een wave van verschillende gebeurtenissen en de daarbij horende emoties.  Van bezorgdheid om een collega over verbolgenheid rond een diefstal tot contentement voor de kleine dingen in het leven.

ZONDAG

iepertrail2017
foto: Vincent Demyttenaere via Facebook

Yours truly.   On the run door winkels, gebouwen en cafés in Ieper op de Belfius Ieper Trail.  De derde editie alweer en het blijft een fijn parcours.  Voor de volgende editie moet ik jammer genoeg mijn kat sturen naar de kattenstad.

IMG_20171022_143531.jpg

Als Ilja naar de CHIRO gaat op zondagmiddag slepen we kleine broer overal mee naartoe.  Een bezoekje aan mijn meme is altijd net iets meer een uitdaging met de peuter erbij.  Maar kijk, het steekt allemaal niet zo nauw bij mijn grootmoeder.  Ik zal het van haar delen zeker?

MAANDAG

IMG_20171022_164240.jpg

Een kaarsje voor mijn collega.  Ze maakte in de laatste twee weken zoveel mee, het is beangstigend hoe vlug alles kan gaan.   Stilstaan bij dagelijkse gelukjes lijkt ineens zo banaal en tegelijk zo nodig want in een vingerknip kan alles keren.

DINSDAG

IMG_20171022_144521.jpg

Whatsappjes krijgen van de jongens die ik veel te weinig zag de voorbije week.

WOENSDAG

IMG_20171017_114411.jpg

Is dat rode bolleke bij een Facebook-notificatie nieuw eigenlijk?  En maar krabben aan mijn scherm ikke om die bloedspetter eraf te krijgen.

DONDERDAG

IMG_20171019_205153_442.jpg

Er was een vroegdienst donderdagochtend.  Bij het wegdraaien uit mijn straat zag ik links ineens deze kerel naar mijn staren.  Serieus zeg, hij ziet er echt koddig uit maar in het donker is dat one creepy fucker.

VRIJDAG

IMG-20171021-WA0001.jpg

Blogmeeting.  Weeral!  (“Heb jij maar dat te doen??”) In het laatste jaar heb ik zoveel nieuwe mensen leren kennen.  Er zijn ook mensen ongewenst op de achtergrond verdwenen en dat doet gelijk hoe pijn.  Vrijdagavond gingen we eten bij Comptoire Margrite in Roeselare (njammie!  Een aanrader trouwens!)  Op de foto herken je misschien niet iedereen maar Bert, Delphine, Renilde, Josfien en Nina bloggen ook.  Weet je, bloggen dat is eigenlijk meer dan gewoon wat rokketokken op een toetsenbord vind ik.  Je geraakt verweven met de verhalen van andere mensen, sommigen volg ik al jaren en het is alsof je ze persoonlijk kent.  Het is dan ook verrijkend om de mens achter het scherm te leren kennen.  #letsmeetup!

ZATERDAG

IMG_0071

Het werd niet zo geweldig laat vrijdagavond maar we waren niet bepaald uitgerust gezien we op zaterdag om 8u30 al op de logopedie verwacht worden.  De laatste weken maken we er echt werk van om naar buiten te trekken als gezin.  We zijn zo bezig met ons (vrijwilligers-)werk, onze hobby’s en bijberoep dat het soms puzzelen is om eens met ons vier iets samen te doen.  Het hoeft helemaal niet ver te zijn.  Een toertje in de Palingbeek na een deugddoende middagdut zette de longen wat open.

IMG_0020

IMG_20171022_143156.jpg

Met twee cadeaubonnen (bedankt collega’s!) en wat opleg kocht ik ook “de plant”.  Loodzwaar, enorm moeilijk te hanteren met al die drendels, maar totally worth it!

IMG_20171022_183019.jpg

Hoe fabuleus ze ook staat op mijn grootmoeders’ plantenstaandertjen, ze wordt precies niet graag gefotografeerd.

ZONDAG

IMG_20171021_112900.jpg

Thuis de kinderen regelmatig scheiden is momenteel nog steeds de beste oplossing om veel ruzies te vermijden.  Ilja werd mijn vol-au-vent-vriendje, het bleek een schot in de roos en het smaakte nog zoveel beter deze middag omdat hij bij elke stap van het proces betrokken werd.

IMG_20171021_122620.jpg

en mag ik luidop applaudisseren voor het Man-Te-Paard-seizoen?  Neen?  Ik doe het toch.  Is er iets dat beter smaakt dan dit met een koffietje of een warme chocomelk?

 

Be-zig

Bezocht: In Zonnebeke kun je sinds eind juli een dugout bezoeken.  Onder de grond waar de kerk zich vroeger bevond werd door soldaten tijdens WO1 een constructie gemaakt.  Deze is nu drooggezet en kun je nog tot 10 november bezichtigen, dus vlug gaan kijken want daarna gaat alles weer dicht.   Met een oorlogsliefhebber als echtgenoot kon ik niet anders dan mee gaan.  Het is zeker en vast de moeite, maar bij interesse is reserveren wel de boodschap.  Het is er ook niet zo netjes gezien het al jaren onder water stond, dus laarzen of buitenschoenen aantrekken is mooi meegenomen.  Kelly gaf me ook de tip om als laatste aan te sluiten bij de groep zodat je niet vooruit geduwd wordt door kijklustigen die eerder terug naar buiten willen.  Deze tip namen we ter harte en we kregen een mooie rustige uitleg van de medewerker wat toch wel een meerwaarde was.

Deze diashow vereist JavaScript.

Beleefd: De blogcocktail.  Hier en daar kon je wel iets lezen over dit evenement in De Kruitfabriek in Vilvoorde.  We trokken er naartoe met een groepje West-Vlaamse bloggers, die klitten misschien toch altijd wel een beetje rap samen, maar kijk, we kwamen van verre en zagen dat het goed was.  Niet alleen ontmoette ik een aantal nieuwe bloggers, er werden tijdens een lezing ook wat tools aangereikt om je blog tot een hoger niveau te heffen.  Geen idee of het nodig is hier maar ik ben eigenlijk best wel tevreden met het bereik van deze blog.  Ik  wil ook helemaal geen slaaf worden van deze website of “er iets van moeten”.  Toch pikte ik uit de lezing van social media-experte Kel heel wat interessante informatie op die belangrijk kan zijn naar de toekomst toe want hier thuis starten we binnenkort met een nieuw project.  Spannend!

Begoest:  Op een plant die ik spotte in de eerste echte hipsterplek in Ieper.  In Dépot kun je eten, drinken en kopen.  Alles wat je er ziet of gebruikt kun je kopen en zowat alles wat ze er verkopen mag je mij cadeau doen.  Als je echt niet kan kiezen dan mag het die gigantische plant zijn met zijn rare tengels.  Merci alvast 😉

Misschien moet ik toch eens werk maken van een cursus smartphonefotografie, want echt trots ben ik niet op mijn fotowerk hier.

Begeleid: Mijn huiswerkkind.  Amaai zeg, het doet toch raar om hem zo bezig te zien soms.  “Uk”, “Ik”, “An”.  Ik heb al gemerkt dat huiswerk maken net iets beter gaat ’s morgens dan na de schooluren en daar herken ik mezelf in.  Ik ben zelf ook veel scherper ’s morgens dan in de namiddag.

IMG_20170919_082008

Bewonderd: De zonsopgang.  De laatste weken maak ik er een gewoonte van om dagelijks ten laatste om 6u30 op te staan.  Over de voordelen hiervan schrijf ik wel eens apart maar de zonsopgang zien bij het lopen is er minstens één van.  Het krieken van de dag, het blijft een speciaal moment.

IMG_20170909_073806

En waarmee zijn jullie allemaal be-zig?

 

Doodgewone dingen

Kelly schrijft deze rubriek wekelijks in de weekendbijlage van De Standaard.  

Kijken hoe de vloer droogt

Ik ben niet de grootste poetsvrouw, dat is geen geheim.  Maar nu en dan kun je er toch niet onderuit.  Kijken hoe de natte vloer zichzelf droogt onder een zuchtje wind, daar word ik rustig van.

IMG_20170613_153547

De geur van het huis als mijn echtgenoot gedoucht heeft

Iets met frisheid, start van de dag.  Het voelt nooit meer als thuis op dat moment.

Het geluid van donder in de verte.

Niettegenstaande dat ik dan een beetje bang ben vind ik het stiekem ook altijd spannend als ik het hoor donderen.

Yoghurt die verkleurt onder het roeren

Als ontbijt eet ik graag Griekse yoghurt met verse aardbeien.  Ik vind het geweldig om die yoghurt roze te zien worden bij het roeren.

IMG_20170607_100529

In dezelfde categorie als “wachten tot de vloer droogt”: wachten tot de koffie is doorgelopen en ondertussen verlekkeren op de aroma’s.

Ik hou het meest van ouderwetse, gewone, normale, dagelijkse koffie en ik giet de mijne ook elke morgen op.  Iemand zei ooit dat je de filter telkens volledig moet laten leeglopen alvorens vers water op te gieten.  Als koffieliefhebber zou ik er echt eens moeten werk van maken om me hier in te verdiepen.

Een koude Ferrero Rocher:

…om eerst het notenchocoladekorstje eraf te knabbelen, daarna het dunne koekje door te bijten en dan de noot te kraken.

Koppels in de supermarkt

De gesprekken die ze voeren.  De ene die de andere op pad stuurt achter iets.  De andere die terugkomt en het verkeerde meebracht.  Samen kijken naar artikels in promotie.  Het heeft iets intiems vind ik.

Een lege tafel in de leefruimte

Hoe contradictorisch het ook klinkt: leefruimte en leeg.  Eén keer om de zoveel tijd is die tafel volledig leeg op een bloemetje na.  Dat is een mooie, kleurrijke dag.

IMG_20170513_071807_380

Een bagagelijst waar als laatste item staat: “je goed humeur!”.

of “veel zonneschijn!”

 

…en wat doet jouw hart zingen?

Life, lately

Na een periode van woordendroogte kan ik er precies weer tegenaan.  Het is zoals sommigen reageerden: het gaat wel voorbij.  En kijk, de inkt is nog niet droog of het is al beter.  Wat ik uitstak in de laatste weken?  Kijk anders eens mee.

IMG_20170527_132107

Jawel, ik ben er gisteren eindelijk aan begonnen.  Een update van mijn blog.  De header en de “about”-pagina kregen een likje verf en een nieuw woordenpalet.  Het was wat zoeken naar de juiste kleurencombinaties.  Hierboven zie je hoe ik aan het prutsen ben geslagen met het materiaal dat ik rond me vond.  Mijn Facebookpagina besloot keihard tegen te werken waardoor ik gefrustreerd de boel de boel liet.  Soms ga ik in denial en hoop ik dat computerproblemen zichzelf oplossen.  Misschien heeft mijn computer een slechte dag en is het morgen beter?  Serieus, dat helpt soms.

IMG_20170516_111257

Linus ging voor het eerst mee naar Plopsaland.  Ik ga daar nooit naartoe op weekend-of vakantiedagen omwille van de drukte, toch nog een voordeel aan een flexibel uurrooster.  Omwille van het leeftijdsverschil tussen de twee zonen ging ik alleen met het kleintje.  Hij houdt het ook bijlange nog niet zo lang uit als zijn broer maar kon toch gemakkelijk een 4-tal uur rondtjaffelen.  Vooral die blik in zijn ogen waarbij hij dingen voor het eerst ziet, die is goud waard.  Waar ik dacht dat hij misschien nog te klein ging zijn om er echt van te genieten bleek dat totaal fout.  Toen we in de vroege namiddag naar huis trokken had hij maar anderhalve minuut nodig om keihard in slaap te bonken in de auto.

 

IMG_20170520_152817

Mijn broer en schoonzus waren in het land.  Hij mocht voor zijn boek “Val” de Prijs Letterkunde Proza van de provincie West-Vlaanderen in ontvangst nemen.  Ook later in de week stonden er nog “Boekenbabbels” met Ann De Bie en de andere winnaars in verschillende boekhandels op het programma.  We gingen meevolgen in mijn geliefde Theoria in Kortrijk.  Tommie de kat van het boekenhuis stond erbij en bekeek het niet eens.

IMG_20170513_120305

Op de foto waren we duchtig aan het aperitieven op kosten van de provincie na de uitreiking.  De Fitbit rond mijn pols bracht ik vandaag terug naar de winkel.  De batterij begaf het deze week, hij is nog geen jaar oud.  Volgens de baliemedewerker van MediaMarkt zal hij waarschijnlijk gewoon gewisseld worden voor een nieuw, recenter exemplaar.  Ik voel me wel naakt er zonder.  Ik wist niet dat ik zo verknocht was aan dat ding tot het kapot ging.

De laatste dagen werd er gewandeld, gelopen, geslenterd, getjaffeld.  Ik probeer om Linus nu een beetje te trainen om langere afstanden te wandelen zodat hij in het najaar vlot de afstand tussen de school en de buitenschoolse kinderopvang kan stappen. Deze week ging ik ook al voor dag en dauw lopen omdat ik moeilijk tegen de hitte kan overdag.

IMG_20170521_150634

IMG_20170525_062033

Ik ben consequent in mijn lazy housewife-ness.  Ik heb wel mijn auto gewassen deze week 😉

IMG_20170527_132412

Het blijft een smerig ding, want na enkele dagen zie je er niets meer van.  Ik zit veel korte eindjes in de auto: naar school, naar de winkel, naar oma, naar de bib, het werk… Hemelvaartdag besloot ik wat extra beweging in te schakelen in combinatie met het scheiden van de twee broers omwille van hun vele geruzie.  “Mijne!” en “Dat mag niet!” en “Neee-heee!”.  De hele dag door.  De geplande 5 km-wandeling heb ik hem niet doen stappen, hij is tenslotte nog maar twee jaar.  Samen deden we een rustig toertje naar “de platse” en terug, best dat ik wat water had voorzien en ons had ingesmeerd want het was toch een serieus hete middag daar tussen de velden bij ons.

IMG_20170527_132210

…de rest van het weekend gaan we vooral ijsjes eten, ons niet teveel vermoeien en misschien nog eens den bbq in vuur zetten.  En bij jullie?  Nog wilde plannen?

De 7 G’s #2

Gespot: Er is toch een voordeel aan mottig wisselvallig weer: regenbogen.  “Daar kunnen eenhoorns op lopen hé mama”.  Ohja, daar kunnen eenhoorns oplopen, for sure!

 

IMG_20170509_105542

een kwartier later: 17 regenbogen op instagram.

Gelezen: “Daar komen de vliegen” van David Pefko.  Hij was even blijven liggen maar pas toen ik erin begon dacht ik “mo gow, waarom ben ik niet direct begonnen?” smullen hoe hij een eenvoudig verhaal zo prikkelend brengt, doorlezen om te zien hoe het karakter dat hij schetst meer en meer de dieperik in valt. Soms vrees ik dat een tweede boek het eerste niet kan overtreffen, maar kijk: proven wrong.  De klomp die ik momenteel lees houdt mij ook bezig ook al was ik heel bang voor een teleurstelling na de vele goeie kritieken.

IMG_20170425_150331_393

Ik geraak er ook vlot door maar voor 700 pagina’s maak ook wel eens overdag tijd, anders zit ik hier binnen een jaar nog.

Gepuzzeld: als je mij ziet een kruiswoordraadsel maken dan ben ik op mijn gemak.  Tweewekelijks probeer ik de blits-puzzel op te lossen, niet alleen omdat je er een etentje mee kan winnen. Allééja, jawel, toch omdat je er een etentje mee kan winnen, want zonder prijs vind ik het niet spannend.

IMG_20170509_105123

Elke keer weer duw ik mijn vuistjes samen:”Deze keer ga ik winnen, ik voel het!”

Gevierd: De verjaardag van Linus.  Dat hij koorts had die dag was er wel een beetje aan te merken

IMG_9287 (2)IMG_9251 (2)

IMG_9259

 

Gesponsord: De Special Olympics.  Binnenkort gaat The Great Special Olympics Duckrace van start in Lommel.  Wie nog wil steunen: dat kan nog via de link!

IMG_20170418_103543

Ik voel het: ik ga winnen.  Ik voel het gewoon.

Gekocht: nieuwe schoentjes voor de karwaat.  Nee, eigenlijk zou dat moeten zijn “gekregen” want oma gaf ze hem voor zijn verjaardag.  Een rib uit mijn lijf anders, een gouden rib met sprinkles erop.

IMG_20170418_103448_930

Gekocht (2): De tweede versie van Het Blogboek.  Niet alleen omdat ik lokale zelfstandigen wil steunen, maar ook omdat ik een serieuze trap onder mijn blogkont nodig had.  En kijk.  Het is er alsnog van gekomen, binnenkort werk ik wat zaken bij zoals mijn “about” en ook de look kan wel een update gebruiken.  Wie nog tips heeft: laat maar komen Grietje!

Ons huis…#2

 

…waar Spotify sinds deze week ten volle wordt benut met deze speaker

img_20170313_140134.jpg

…waar men niet weet waarom men eigenlijk al die rostjes ooit heeft gespaard.

…waar kousen en vieruurtjes kleurrijk zijn

img_20170304_085640.jpg

…waar het moeilijk is om iets af te leren

img_20170304_210837.jpg

…waar de vader met de kinderen op pad gaat in het weekend dat de moeder werkt

 

…waar gelachen, gegierd en gebruld wordt

img_20170313_135440.jpg

…waar ook ernstige conversaties worden gevoerd, op de zulle, met gaatjes in de broek en in de kaak.

img_20170304_091537.jpg

…waar gekruimeld wordt.  Elke dag opnieuw.

img_20170313_134948.jpg

…waar mini-gsmpjes uit peuteroortjes worden geprutst

…waar geweekmenuut wordt

img_20170227_133041.jpg

…waar het zo moeder zo zoon is in sommige gevallen

screenshot_2017-03-04-15-19-09.png

…waar niet altijd evenveel wordt geslapen