Liese

Page 68 of 117

september 26, 2015

Up and Annick

Upje en Annick. Beiden willen wel veel van mij weten, ik mixte hun beide tags in één bericht, liet enkele vragen weg en hield het op die manier -denk ik- nog redelijk overzichtelijk. Up and away!

Heb je huisdieren?

ja, een kitten: Schanulleke. Een eigenaardig beest dat eerst wekenlang niet durfde dichterbij komen en nu bij de minste kans binnen zou komen. Als ze geen eten krijgt dan begint ze als een razende tegen de glazen deur te bonken met haar kop.

Noem drie dingen op die het dichtst bij je zijn.
Het bakje van kbc online (damn you facturen!), een playmobil konijntje en een oproepingsbrief voor mijn nieuwe identiteitskaart, oeps, nog vier dagen…

Rij je met de auto?

Ja tuurlijk. Al 15 jaar ondertussen. Ik ben wel geen vlotte chauffeur en ik ben geen echte durver al is de gps daarbij wel al een grote verbetering. Ik wijt het aan mijn lief die altijd het stuur wil als we ergens naartoe willen. (In het terugkeren is het soms een onderhandeling 🙂 )

Hoe laat was je deze morgen wakker?

Om 8u00. Ok, ik moet er wel bijzeggen dat ik van 3u30 tot 5u30 wakker heb gelegen en dat ik enorm veel chance had dat de kindjes zo lang wilden slapen.

Wat staat er in je laatste sms’je?

“hahahah” naar mijn lief die een smsje met een spellingscontrole-fout in verstuurde:”Naamloze” ipv “Njammie” (het ging over gin&tonic en zo’n zoute zonnetjes als aperitiefhapje, oh yes!)

Wat is je ringtone?

iets dreigend want ik schrik altijd als hij afgaat. Ik telefoneer ook helemaal niet graag in mijn privé. Op het werk vind ik dat niet erg.

Ben je al eens in een ander land geweest?

haha ja hoor, ik woon aan de Franse grens, ik ben dikwijls in een ander land, althans dat zegt mijn gsm mij toch!

Hou je van sushi?

ik heb nog nooit sushi gegeten maar ik moet zeggen dat ik daar niet echt sta voor te springen. Iets met “daar gaan toch geen vinnen meer aanhangen zeker?”

Heb je ooit medicijnen geslikt om sneller in slaap te vallen?
ja. Het hele verhaal hierover kun je hier lezen.

Heb je broers en zussen?

ja een broer van 40. Haha, neen, 36 😀 (ik denk dat hij meeleest). Hij brengt trouwens volgende week zijn nieuwe boek uit! Checken die handel!

Draag je een bril of lenzen?
ik heb een bril om te rijden….het ding is, ik draag hem alleen als ik niet anders kan. (lees: als ik naar een plek moet die ik niet ken, want ik kan de wegwijzers niet zo goed lezen van ver) Valt het op: ik haat mijn bril.

Verf je je haar?

jawel. Ik ben 33 en al zeker 5 jaar grijs….

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?
de exacte datum weet ik niet meer maar ik huil wel als ik over mijn toeren geraak. Gelukkig gebeurt dat niet veel, chillax!

Wat is je favoriete pizzabeleg?

vier woorden: kaas, kaas, kaas en kaas

Met welke zanger/politicus/acteur/… zou je wel eens op café gaan? Waarover zouden jullie het dan hebben?

Ik kies voor ontspanning. Met Louis Talpe. De vorige keer moest ik ook één kiezen en dan was Kurt Rogiers nog kandidaat, maar nee, nu is het volledig Louis. Die keuze gaat puur om het uiterlijk, ik zou de pieren uit zijn neus halen daar op café. Tegelijkertijd zou ik schrik hebben dat het een volledige downer van een date zou zijn, dat Louis een saaie peer is die alleen maar over zijn werk kan praten, dat hij alleen maar mega Toby-praat verkoopt en dat er verder geen inhoud inzit. Ahja, want dan moet ik weer een nieuwe BV zoeken voor de volgende keer dat iemand mij dit vraagt!

Waar kan je onnoemelijk veel geld aan uitgeven?

Aan niets eigenlijk, ik voel me al schuldig als ik 100 euro aan een broek spendeer, ook als mijn oude broeken versleten zijn. Ik zou -cliché- niet besparen op de gezondheid van mijn kinderen, dat dan weer niet. Maar dat noem ik geen geld uitgeven.

Wat is de laatste foto die je met je telefoon genomen hebt?

Deze foto nam ik gisteren in het kapsalon uit zo’n kapselboek toen ik -eindelijk-mijn haar liet kleuren. Ik zoek iets nieuw van kleur en dit genre vind ik heel mooi. Mijn kapster waarschuwt me wel dat het blekere deel vlug blond kan uitschijnen en dat schrikt me wel af. Ik wil er niet uitzien als een Marina die dringend haar kapsel moet updaten. We vonden wel een compromis over hoe ik het de volgende keer eventueel kan laten doen in dezelfde stijl maar minder drastisch. Ik had moeite om te beslissen gisteren omdat ik vermoeid was, daarom koos ik voor “doe maar hetzelfde”, ik kon zelfs niet nadenken over al dan niet een froufrou (pony voor diegene die dit niet kennen). Ondertussen ben ik er wel al uit, ik neem niet graag beslissingen als ik moe ben.

Heb je een tip voor mij? Zo ja, welke? En waarom? (Dit is één vraag, jahaaa.)

Deze vraag komt van Annick. Een tip. Hoh, ik ben niet zo’n tipgevers-madame eigenlijk, ik weet het zelf niet altijd 🙂

Voor Upje heb ik volgende tip: slapen, slapen, slapen! Oh ik ben toch een tip-gever!

september 24, 2015

over IQ, HeyHey en snotsnot

Heih, is het alweer donderdag?

Waar is die week naartoe?

Zo moest ik vorige week mijn wagentje binnen doen voor een herstelling en een onderhoud. Ik kreeg een vervangwagen om naar het werk te gaan. Een Toyota IQ. Voor wie niet weet wat dat is: denk Blokkendoos.

Met blokkendoos overdrijf ik dus geen beetje! Achteraan was er geen plaats om als volwassene te zitten, misschien een kind wel, maar ik wil niet weten of er een Maxi-Cosi zou inpassen. Soit, ik moet niet klagen, het was een vijvig bakje en het parkeerde vlot.

Ik mocht de HeyHeyApp #HeyBC testen om het spellen aan te leren. Ik dacht – vier jaar oud – dat hij daarvoor te klein ging zijn. Maar het ging wonderwel al goed om de juiste letters in te voegen in de benaming van de tekening die hij zag.

Ik ben niet echt voor overdreven tablet-gebruik bij kleuters maar nu en dan eens zo’n spelletje kan alleen maar positief zijn denk ik. Het viel wel op, na tien minuutjes was de concentratie al een beetje aan het slabakken. Daar merk je toch wel dat hij nog maar vier jaar is. De HeyHey spellings-app is te koop in de appstore voor 2,99 euro.

Ik heb de gewoonte om op mijn hand te schrijven. Zo mocht ik niet vergeten dat ik gisteren eerder moest beginnen werken. (en ik heb blijkbaar rimpels op mijn handen! ieuw!).

Er kwam ook een kaartje binnen van Kris10 en haar vriend! Bedankt daarvoor! Helemaal niet jaloers op haar Italië-reis. Geen beetje. Neen…

grmblll (gezonde jaloezie hoor, ik gun het hen van harte!)

Deze jongen werd vijf maanden gisteren. Hij vierde het met een snotfeestje en een paar hoestbuien. ’t Is eens iets anders qua kers op de taart.

Gelukkig mag ik hem heel erg warm houden met zijn berepakje dat -helaas- bijna te klein is, het is dan ook maat 74, voor een negen-maander dus. Binnenkort is het te vinden op de pagina “Liese verkoopt” vermoed ik. Het rode kuikentjesslaapzakje is deze week ook verkocht trouwens. Een heel klein beetje afscheid nemen…laat ons hopen dat het kindje van de koper er ook zo zalig in slaapt!

september 22, 2015

Hard hart

“Neen mama, ik wil niet, ik wil bij jou blijven!” samen met wat krokodilletranen en een houdgreep rond mijn nek waardoor ik hem eigenlijk niet meer hoef vast te houden -monkeystyle- was het zondag geen zo’n geslaagde start van het eerste multimove-lesje. Wat het juist is, ik weet het niet, maar ook vorig jaar moest ik hem in het begin heel vaak van mij af sleuren en hem tot bij de sportjuf brengen. Eens hij vertrokken is in het spel zie je aan alles dat hij zich rot amuseert, hij lacht, hij doet mee met de groep, probeert dingen uit. En hij beweegt. Een uur aan een stuk. Maar die overgang, dat is voor hem enorm moeilijk. Is het de grootte van de sporthal, is het het ongestructureerde? Op school heeft hij nooit problemen om van mij weg te stappen, zelfs niet na twee maanden thuis, een kusje en hup hij vertrekt. Maar die multimove, dat duurde vorig jaar zeker 6 lessen alvorens hij zonder problemen kon starten. Thuis is hij enthousiast om de sportkleren uit te zoeken en te vertrekken, het probleem start bij de deur van de zaal. Mijn hart breekt elke keer opnieuw, maar ik blijf volhouden, ik blijf hem brengen want ik zie dat hij zich amuseert en dat hij zijn energie kwijt kan in die sporthal. Tegelijkertijd voel ik me een slechte moeder die haar kind forceert om dingen te doen, een moeder die keihard zonder omkijken moet wegstappen uit de sporthal om te zorgen dat hij niet geneigd is om telkens terug bij mij te komen. Het is balanceren, ik zie mama’s met hetzelfde probleem hun kindje terug meenemen naar huis. Als hij lachend bij mij komt na zijn lesje, roepend: “het was leuk, mama!”, als ik hem stiekem afmuis en zie dat hij geconcentreerd over een zweedse bank kruipt met zijn poepke in de lucht, als hij mij spot en wild begint te zwaaien, dan denk ik nog altijd dat ik het juiste doe. Dan stopt mijn hart een klein beetje met bloeden.

september 18, 2015

Labelstudio: de winnaars!

Drummmmrollllsssssssss!

Ik ben al de hele week naampjes aan het verzamelen in mijn speciale groene potje. Ilja kwam al verschillende keren vragen wat er daarin zat:

Papiertjes in dit geval, geen ingewikkelde computerprogramma’s om namen te kiezen, ik hou van simpel. Ik hield nog even stil dat hij de winnaars ging mogen trekken, maar toen het zover was kon hij ineens wel heel goed tot vijf tellen!

En de winnaars zijn geworden:

yey! Proficiat Eilish, lecoeurmevrouw, Kim van de verloren zakdoeken, Inge en Saskaya. Graag jullie emailadressen doorsturen naar lieseshoutyourheartout@gmail.com dan bezorg ik deze aan de lieve mensen van Labelstudio! Bedankt aan alle anderen om deel te nemen! En labelstrijken maar!

september 15, 2015september 15, 2015

The Lazy Housewife Club

Er wordt al eens lacherig over geblogd. Over die Lazy Housewife Club waar ik wel voorzitster van zou kunnen worden. Ik heb zelfs al een drietal leden als ik het mag geloven in de reacties. Je hoeft niet veel te lezen hier om te weten dat het huishouden niet mijn topprioriteit is. Ik maak daar ook helemaal geen geheim van. Integendeel. Ik raad mensen aan om het huishouden een beetje lakser te laten. Want hell, je zou jezelf kunnen doodpoetsen denk ik. Serieus. Met een spons, recht voorover je wc-pot in, dood door verdrinking zou er op het rapport staan. Hopelijk nadat je het toilet gepoetst hebt…

Anyhow, tijdens de boostyourpositivity-challenge werd er door menig blogger over de verschillende aspecten van het huishouden geblogd. Er werden duchtig lifehacks uitgedeeld, ook ik deed er aan mee. Rumour has it dat er binnenkort een tweede editie van dit geweldig evenement wordt georganiseerd! Het enige dat ik daarop te zeggen heb is: count me in baby! En laat op tijd weten wanneer de meeting is, dan kan ik zorgen dat ik niet moet werken (want je gaat het nooit anders zien!).

Er is ondertussen wel het één en ander veranderd uiteraard. Het kon niet blijven duren zoals het ging. Want met een klein monstertje in huis heb ik niet alleen een pak minder vrije tijd, ik heb ook een pak meer huishoudelijk werk. Baby’s houden er namelijk van om elk proper pakje dat ze aandoen vol te spuwen. Of in elk geval: elk proper t-shirt dat ik aanheb vol te spuwen. (Elke moeder die meeleest knikt mij nu half-lacherig toe…ja, ik wist dat ook al…) Mijn wasmachine draait overuren. Nu ik terug aan het werk ben moet ik mijn recupdagen ook goed plannen. Doe ik huishoudelijk werk of kies ik voor iets leuks voor mezelf? Meestal is het het eerste geval, want huisgenoten eten hier ook wel eens en frigo’s geraken hier vlugger leeg dan dat ik ze kan vullen. Deze ochtend startte mijn vrije dag alvast met het stofzuigen en dweilen van onze benedenverdieping terwijl Linus zijn voormiddagdutje deed. Daarna ging het kleintje in bad en was het etenstijd voor hem. Tegen de middag was ik al bezig aan het avondeten en zat de afwasmachine alweer vol. Er werden wasjes gedaan en droogkasten geledigd. En nu is het even tijd om te relaxen. Ik zou wel kunnen de berg droge was in de zetel plooien of de livingtafel voor de vierde keer deze week opruimen. Dat zou ik wel kunnen doen. Ja. Maar jullie blogjes zijn interessanter. En ik moet -als voorzitster-to-be van die club- toch het goeie voorbeeld tonen?

september 13, 2015

Hairy Scary

op elke trede van de trap na drie dagen niet stofzuigen
op mijn kussensloop, elke ochtend en elke avond
op mijn trui
in Linus’ kraagje, zowat elke keer als we geshnuggled hebben
in de boekentas van Ilja als ik de orders van de juf zoek
op mijn jas
in de brooddoos van mijn echtgenoot nadat ik liefdevol zijn boterhammetjes heb gemaakt (I know, perfect housewife….me…)
in Linus’ pamper bij het verschoningsmoment
op mijn schoenen
in het badwater van Ilja, in het badwater van Linus, in mijn eigen badwater
in de lavabo telkens ik de haarborstel durf boven halen
in de spinnenwebben die aan mijn autospiegel hangen

Overal. Haar. Niet te doen. Het is -volgens mijn kapster- volstrekt normaal om postnataal haar te verliezen en enkele maanden na mijn eerste bevalling schreef ik al een gelijkaardige post, maar hell zeg. Ik geloof niet in vitaminekuren maar nadat ik zowat dagelijks drie tot vijf volle handen haar in de vuilbak deponeerde ben ik twee maanden geleden toch gestart met Priorin. Baat het niet dan schaadt het niet, dacht ik. Maar voor hetzelfde geld doet dat dagelijkse bruine pilletje helemaal niets en herstelt mijn haar zich vanzelf. Ik ben alleszins nog niet kaal, al voelt het wel raar om een fijner staartje te hebben. En elke keer ik een berg haar tesamen veeg moet ik inwendig toch een klein beetje wenen en gaan er panikerende, dreigende stemmetjes in mijn hoofd van “Dat is hier niet normaal hoor. Wanneer gaat dat stoppen? Je gaat kaal worden. Dit komt niet goed. Binnenkort mag je om een pruik gaan!” en dan kijk ik in de spiegel en zie ik…dat het voorlopig nog steeds goed meevalt met dat haar van mij. Als ik maar eens bij de kapper zou geraken om die grijsjes weg te kleuren…

september 11, 2015

Twee vrouwelijke uiltjes en een paar vraagjes

Kennen jullie Two Owlettes al? Een redelijk nieuwe blog waarop twee dames -Shari en Johanna- elk hun ding doen. Wel, ze gooiden mij een liebsteraward toe. Dus het is weer vragenuurtje! Bedankt! Here we go!

1.Waarom ben je begonnen met bloggen?

Thoh, ik had een bepaalde “uitingsdrang”. Ik las/lees heel graag blogs en ik heb veel inspiratie om zelf dingen online te brengen. Dat er mensen komen meelezen is heel leuk en mooi meegenomen, ik hou van de interactie. Het is niet mijn eerste blog, maar het is wel mijn langste en mijn meest onderhouden blog.

2.Ben je een ochtend- of avondmens, en aan wat kunnen we dat het best merken?

Met twee kleine kinderen ben ik eerder een ochtendmens denk ik. ’s Avonds lig ik meestal strike in de zetel, tenzij ik aan het werk ben uiteraard. Ik weet het eigenlijk niet. Als ik tot 20u of 22u moet werken dan ben ik op het werk niet moe terwijl ik thuis om 22u al een kwartier lig te kwijlen in de zetel…Als ik om 6u15 moet beginnen op het werk, dan ben ik wel moe. Maar ik ben even productief als tijdens een gewone shift, dat terwijl ik hier om 6u nog prut in mijn ogen heb en me drie keer per minuut afvraag wat ik in feite ging doen op dat moment.

3.Wat is je droomjob?

Moest ik het weten ik deed ze denk ik. Mijn huidige job doe ik heel erg graag dus in feite ben ik content. Ik droom er wel van om later psychologe te worden en dat eventueel in bijberoep uit te oefenen, maar dat zijn toekomstplannen. (Relatietherapie lijkt me wel heel interessant)

4.Wat lust je heel erg graag? En een receptje mag altijd, dankjewel 🙂

Spaghetti is mijn topfavoriet. En frietjes uiteraard. Het recept is heel eenvoudig:

Ingrediënten: geld, wagen

* voorbereiding (5 minuten)

men springt in de wagen

men rijdt naar de frituur

* Werkwijze (5 minuten)

men bestelt er een kleintje met tartaar, een viandel en een bicky (kan vervangen worden door een tussenslag met stoofvleessaus en een brochette)

men wacht tot het klaar is (ondertussen kunt u al beginnen aan de afwerking, nl: uw geld tellen. Ook heel belangrijk: een weerpraatje houden, dat zorgt voor extra smaak)

* Afwerking (1 minuut)

men betaalt, zegt:”dankuwel en tot ziens” (één keer is voldoende)

men komt terug naar huis met dat pakketje. (niet te hard schudden)

klaar om te eten!

5.En wat lust je helemaal niet?

Spinazie, dat vind ik jukkiepukkie. Wie dat uitgevonden heeft zouden ze een jaar spinazie moeten laten eten.

6.Ik ga op reis en ik neem mee: drie dingen die je moeilijk kan missen.

Iets om te lezen. Desnoods lees ik de verpakking van de ketchupfles. Voor de rest…het mag allemaal thuisblijven al draag ik wel het liefst mijn eigen ondergoed 🙂

7.Steun je een goed doel? Waarom wel of niet?

Neen ik zou dat doen moest ik merken dat ik het op het einde van de maand zelf niet nodig heb. Je mag dat gerust een beetje egoïstisch noemen.

8.Wat was je laatste tweedehands aankoop?

De wandelwagen van Linus nadat de onze (die ook al tweedehands was) de geest had gegeven na 13 jaar dienst.

9.Wat is de recentste foto op je smartphone, tablet of fototoestel?

Een slaapzakje dat ik tracht te verkopen op kapaza. Ik vraag er 7 euro voor maar in mijn gedachten kost het stukken van mensen, alletwee mijn kindjes hebben erin geslapen en het is zo superzacht. Ik associëer het met babyknuffeltjes. Als ik het niet verkocht krijg dan geef ik het wel weg aan iemand, het zou zonde zijn als het in een doos op zolder zou blijven liggen.
10.Wat is je favoriete internetmeme? Ik bedoel niet je oma 🙂

ok, ik klikte op de link en voel me een beetje dwaas want ik begrijp nog steeds niet goed wat een internetmeme is. Maar ik heb twee coole reallifememe’s hoor! Eéntje van 98 en ééntje van 83!

Taggen, dat is niet van mijn gewoonte, maar Johanna, een dikke merci om aan mij te denken!

september 9, 2015

A sticky situation!

Miljaar, die labels blijven daar mooi aan hangen. Mijn gedachten gaan vaak alle kanten uit als ik braindumpwerkjes doe, zoals de afwasmachine ledigen. Aangezien ik de baas zou kunnen worden van The Lazy Housewife-club is dat een dagelijks werkje, want afwassen, dat doe ik alleen maar als er echt niets meer bij kan. (en ja, ik ben zo’n milieuvervuiler die soms al eens haar afwasmachine laat draaien als er hier en daar nog een plekje in het rek over is…shame on me!)

Ik had het dus over het labeltje op Ilja’s appeldoosje. (Het doosje zelf, daar ben ik minder tevreden over, maar dat is een ander verhaal). Toen ik voor alle twee mijn kinderen een rekening opende bij een niet nader genoemde bank, kreeg ik een coupon om twee setjes te bestellen bij Labelstudio.

Ilja mocht zelf het symbooltje kiezen op de website en ik kreeg verschillende opties qua lettertype, tekst en aantal tekstlijnen. Ik dacht hem eens warm te maken voor een pinguin, maar de camion ging het zijn, en de camion werd het.

Gelukkig heb ik dit jaar nog een kind geproduceerd. Eén zonder mening. Moeder wou een pinguïn en ze heeft er één gekregen ook!

Ook voor de kinderopvang heb ik heel wat naamtekenwerk. Het instrijken van labels in kleren en slaapzakjes is aangeraden.

Jawel, dit is een foto van mij….aan het strijken! (Bewaar het voor jouw Boek Der Ongelofelijke Gebeurtenissen!) Bij instrijklabels ben ik pas tevreden als ze nog aanwezig en leesbaar zijn bij de terugkeer uit de wasmachine. Instrijklabels vind ik ook de max als ik er geen dertig regels handleiding moet voor doorworstelen alvorens eraan te beginnen. Deze zijn gelukkig gemakkelijk in te brengen. Zet uw strijkijzer op “katoen”, leg die label op de plek waar je hem wil en vergeet alstublieft dat bakpapiertje er niet over te leggen of je strijkijzer is gelabeld! (trust me, dat ben ik vroeger nog tegengekomen!) Vijf seconden over strijken en ’t is klaar.

Ik geef niet gauw complimenten, maar als ik ze geef zijn ze gemeend. Het is een gerief, ik ben ervan content en dat liet ik hen ook weten!

En raad eens, ze leveren niet alleen kwaliteit, ze zijn ook lief bij Labelstudio want ik mag 5 voordeelpakketjes weggeven*!

Als je wil meedoen om er ééntje te winnen, ik ga er ook geen dertig regels handleiding over schrijven, laat gewoon in de commentaren een antwoord op de volgende vraag na:

Welk (al dan niet belangrijk) voorwerp ben je al verloren? En vond je het ook terug of was het een verloren zaak (hah! i made a little woordspelingske!)?

Op vrijdag 18 september maak ik de winnaars bekend!

(* en stiekem ben ik gewoon blij dat ik eens iets mag weggeven!!)

september 5, 2015

Maybe it’s because I’m so versatile! ;-)

Ik moet aan Intergalactic van Beastie Boys denken als ik de benaming van mijn award herhaal: The Versatile Blogger Award. Phoew, een hele typhand vol. (en nu denk je: mo wuk? Wat hebben de Beastie Boys daarmee te maken? In de songtekst van “Intergalactic” komt er “Maybe it’s because I’m so versatile” voor. Echt, hoor maar op het filmpje op 1:18! Ja, ok, het is misschien ver gezocht, maar mijn hersenen maken soms vreemde sprongetjes, een beetje zoals een kitten die zo met zijn vier poten tegelijkertijd springt als er een pluisje passeert en hij zich een accident verschiet. Je mag het daarmee vergelijken eigenlijk, ik ga niet boos zijn.)

Volgens een vlugge opzoeking op Google wil “versatile” het volgende zeggen:

1 (of people etc) able to turn easily and successfully from one task, activity or occupation to another

Ewel Sarah van Me, Myself and We, merci daarvoor. Ik heb niet veel talenten, maar ik denk dat dat er wel één van is.

De 7 weetjes die je over Liese moet weten als je een ander onder tafel wil stoefen met je kennis over mij. Jawel, door deze weetjes weet jij meer dan sommige anderen die mij al jaren kennen.

ik hou van tuinkabouters maar het is niet allemaal gelijk welke. Als ze een dwaze kop hebben of ze zien er saai uit, dan wil ik ze niet. Als hun oogjes niet mooi afgewerkt zijn of als ze geen tuinbroek dragen zijn ze niet welkom. Kabouters zonder echte kaboutermuts vallen af. Zonder kleur komen ze niet door de deur. Jawel, je mag mij een kabouterdiscrimineerder noemen. Ik ga daar niet boos om zijn.
met sterretjes scoor altijd bij mij. Sterretjes rocken bigtime! Al zou ik mijn kop er wel niet mee vol laten tatoeëren
een tuinkabouter met een sterrenkostuum lijkt me dan ook wel het ideale geschenk voor mij. (24 augustus mensen, 24 augustus)
ik zou wel daadkrachtiger willen zijn. Tegelijkertijd denk ik: pfff, daadkracht. Mijn hoofd maakt soms wel eens kortsluiting op zo’n thema’s.
ik heb ALTIJD een liedje in mijn hoofd. Momenteel “Zij” van Marco Borsato. Help mij. Nu.
stiekem hoop ik dat mijn zoon ook een boekenliefhebber wordt. Als het bij de oudste niet lukt dan ga ik die hoop op mijn jongste projecteren. Waarvoor heb je anders twee kinderen? 😉
soms denk ik dat mensen mijn grapjes niet doorhebben. Daarom zet ik er soms een 😉 bij.

Soit: 15 nomineren. Feitje nummer 8: ik ben een beetje eigenzinnig. Dus dat doe ik lekker niet. Maar feel free om hem over te nemen! En merci Me, Myself and We! (hihi, rijmt)

september 4, 2015

Turn it down on me!

“Of ik graag naar Crammerock wou gaan zaterdag. Gratis ticketjes hoor!” Een smsje van een vriend gisteren. Ik durf niet te gaan kijken naar de website voor de affiche want ik denk dat ik Arsenal had horen vallen ergens…Ik moet nog maar Arsenal horen en heel mijn dag is goed. Sinds ik ze vorige zomer op Cactus zag ben ik helemaal Arsenal-hooked! Maar ik ben moe. Doodop eigenlijk. Uiteraard is dat normaal, na de eerste werkweek. Ik deed dan nog eens het aantal uur dat ik normaal in vier dagen doe, in drie dagen. Reken daar nog eens bij: een overload aan informatie, nieuwe mensen en vanaf volgende week een nieuwe functie waarover ik nog eens een camionlading verse info moet krijgen. Neen, ik kies voor chillaxen thuis bij de kinderen, wentelen in de zetel, smoefeling vanuit een potje op mijn buik eten, samen met de echtgenoot die deze week schaamteloos werd verwaarloosd. Het is officieel: ik word oud.

Crammerock en Arsenal, die lopen niet weg.