Mom Runs The City: the making of

Op 1 november kwam Karin van Mom Runs The City langs voor haar rubriek “Mom Runs The City”.  Voor dit onderdeel van haar blog bezoekt ze lopende mama’s die hun verhaal willen delen.  In vergelijking met sommige andere loopsters die ze interviewde ben ik maar een treuzeltreeze maar het was wel een verrijkende ervaring en het is altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen via de blog.

We liepen in mijn hometown.  Ik probeerde een korter pad te zoeken waar er toch enkele bezienswaardigheden op te vinden waren.  Karin nam foto’s en we probeerden ondertussen te babbelen.  Zelf ben ik niet gewoon om te babbelen tijdens het lopen dus ik was al vlug buiten adem.  Misschien zat het feestje van de avond voordien ook wel een beetje in mijn loopschoenen.  Maar soit…

Het verhaal kun je HIER lezen.  Inclusief foto’s van ons samen en van mij alleen, er is geen model aan mij verloren gegaan, maar Karin maakte er echt haar werk van.

Zelf nam ik uiteraard ook wat foto’s van The Making Of. 

img_20161101_164038.jpgimg_20161101_104344.jpgimg_20161102_095311.jpg

img_20161101_105245.jpgimg_20161101_105356.jpg

Meer Mom Runs The City-verhalen lezen?  Volg Karin haar mooi uitgewerkte blog!

 

Van zondag tot zondag

Zondag 16 oktober +- 7u

img_20161016_071512.jpg

Linus krijgt nog net zijn ochtendflesje alvorens ik naar Ieper vertrek waar ik met mijn vriendin heb afgesproken om samen naar de start van de Ieper Trail te vertrekken.

Zondag 16 oktober  +- 10u

ieper-trail-2016-zps

Lopend door de winkel ZPS in Ieper tijdens de Ieper Trail.  Het was opnieuw een heel gevarieerd parcours door veel interessante locaties waar ik nog nooit was geweest.  Uiteraard was de leefgroep waar ik werk de beste locatie!  Supertof!

Zondag 16 oktober +- 15u

img_20161023_182759.jpg

Buren bij kunstenaars. Mijn vriendin Roselinde opent weer haar atelier om haar schilderwerken tentoon te stellen.  Op haar website kun je meer over haar werk lezen.  Ze was als kind al enorm creatief en it runs in the family bij haar thuis.  Blij dat ik sinds dit jaar ook een echte R.Kino in mijn living heb!

Woensdag 19 oktober +- 7u

img_20161019_064739.jpg

Ik vind dit recept in de reclamefolder van Colruyt en ik moet aan Kelly haar post denken over de soepmaanden.  Meer Kelly op vrijdag trouwens.

Woensdag 19 oktober +- 13u

img_20161019_123426.jpg

Samen met Ilja in Plopsaland.  Hij was al sinds de aankomst “begoest” om met het treintje mee te gaan dat door het park rijdt.  Toen we er eindelijk op zaten kon het niet meer op.  Q-time noemen ze zoiets denk ik.

Donderdag 20 oktober 9u15

Ik bezoek mijn vriendin Ann-Sophie en haar baby’tje.  Ik geef geen ongemeende complimenten en ze weet het, maar amaai: wat een mooi manneke!

Vrijdag 21 oktober 9u35

Het lukt mij om met de dreumes in huis de koelkast volledig uit te kuisen.  Zo’n werkje waar je achteraf nog dagenlang plezier van hebt vind ik.  En het is een klein trekje van mij maar ik kan niet anders dan alles zo recht mogelijk terug te zetten.

img_20161023_182319.jpg

Vrijdag 21 oktober 10u15

img_1477242685261.png

Linus wordt het wachten tijdens de frigokuis beu en ik neem hem mee om te gaan wandelen.  Het is die ochtend prachtig herfstweer en ik kan de stappen wel gebruiken gezien ik de hele week nog niet heb gelopen.  Op het wandelpad -met ons huis reeds in zicht- moet ik echter rechtsommekeer maken en zowat een kilometer omlopen omdat de modderpoelen echt niet toegankelijk zijn, bugaboo of niet.

Vrijdag 21 oktober 19u15

Kelly geeft een boeiende lezing over de verschillende nationaliteiten die je kan terugvinden in Ieper.  Aangeland is een interessante voorstelling waarbij de oorsprong van sommige nationaliteiten uit de doeken wordt gedaan.  Ik kan je wel zeggen: ze kan al zo goed spreken als ze kan schrijven!

Vrijdag 21 oktober 21u15

Ik arriveer op een homeparty bij de Ieper Trail-vriendin (zie zondag 16/10).  “Heppy People” (jawel, de e is juist) stelt er zijn verschillende merken voor en ik twijfel tussen een sjaal en een ander item.  Het werd het ander item.

Zaterdag 22 oktober 16u

We bezoeken de meter van Ilja en haar gezinnetje.  Zes jaar geleden kregen we van mijn nichtjes (die in hetzelfde dorp als meter wonen) op ons huwelijk een biermand waarbij een extreem lekkere zak baconchips zat.  Al ZES jaar zit ik -elke keer als ik door dat dorp passeer- te denken “ik moet naar die winkel om te kijken of ze die chips nog hebben” .  En nu is het eindelijk zover.  De mannen beslissen om biertjes te kopen in die lokale drankencentrale.  Ik denk dat er op dat moment letterlijk een lampje gaat branden boven mijn hoofd “DIE CHIPS!”.  Komen ze twintig minuten later wel niet toe met zo’n zak zeker?  img_20161023_191610.jpg

en halleluja in the sky: ze zijn nog even lekker als zes jaar geleden!  (en misschien kun je ze ook gewoon kopen in de Colruyt, ik weet het eigenlijk niet, in mijn hoofd verkopen ze die enkel bij Tommelein!)

Zondag 23 oktober 10u55

img_20161023_182204.jpg

Ik leg een nieuw tafellaken op in de living.  Mijn familie en schoonfamilie komt kip met frietjes eten ten voordele van de school van Ilja.  Ik haal alles af zodat Linus kan tukken terwijl we op ons gemakje eten.  Zo’n kip uit zo’n zak, hoe vettig dat ook mag zijn, ik kan dat toch niet zelf maken hoor, met dat hemelse korstje.

Zondag 23 oktober 15u40

img_20161023_161614.jpg

We wandelen “De Sjarettenwandeling” die werd uitgestippeld door De Kinderbrouwerij.  Verdikke zeg: koud!  Gelukkig had ik Linus goed ingeduffeld en droeg Ilja zijn muts en winterjas want ik had me serieus mispakt.  Toch weer 4km op de fitbit-teller, ok, het is niet veel maar alle beetjes helpen.  Op de binnenkoer van de brouwerij liggen allerlei volksspelen maar door de koude gaan we vlug binnen een warme chocomelk bestellen.

Zondag 23 oktober 17u45

Terwijl we weg waren heeft de Roomba zijn toertje gedaan.  Nu dat alles op hoogte staat neem ik mijn trekker en dweil en maak de vloer weer proper.  Er komen wederom 5 emmers water aan te pas.  Onvoorstelbaar.

Zondag 23 oktober 19u33

Uw nederige blogschrijfster eindigt deze post.  Subiet in mijn chillbroek de overschot van die geweldige baconchips oppeuzelen en naar De Slimste Mens Ter Wereld van donderdagavond kijken.  Er was precies weinig tijd het voorbije weekend om dat nog erbij te nemen.

Belfius Ieper Trail

Yes, zondag ben ik weer van de partij op de (2e) Ieper Trail.  De loopwedstrijd door de straten en gebouwen van de stad Ieper.  Ik mag er dan misschien niet wonen, maar Ieper zit in mijn hart en onder mijn vel.  Zijn schoonheid, daar kan ik wel eventjes over doormemmen.  Het parcours is een kleine 9 km, maar het voelt helemaal niet zo lang, dat is het effect van door gebouwen lopen vermoed ik.  Zelf ben ik nog altijd flink (flink, dat is eigenlijk geen woord hé, dat zeg je tegen je kleuter als hij helpt afdrogen) aan het lopen op mijn eigen trage tempo.  Ik loop wekelijks twee keer.  Eén toer van 8,6 km en als ik goesting heb de tweede keer een toer van 10km.  Anyhow zal ik zondag toch een beetje uitgeput zijn bij de aankomst, want een loopwedstrijd is nog steeds helemaal anders dan de wekelijkse toer waarvan je elk putje en bultje kent.  Ik word opgejaagd door andere lopers, dat verstoort mijn ademhaling waardoor ik vlugger energie kwijt ben.

Als ik ga lopen is dat altijd alleen en mèt muziek, zondag zal dat niet anders zijn.  Sinds kort ben ik hele hipster, althans dat vind ik toch van mezelf: we werken met spotify.  Jaaaa, rol maar met je ogen, dat bestaat inderdaad al heel lang, maar kijk, ik ben nu ook mee.  Mijn afspeellijst is nog niet zo uitgebreid want ik gebruik allemaal losse nummers.  De volgende 10 nummers zijn momenteel mijn favoriete loopnummers, het motto is: hoe vettiger hoe prettiger (en dan spreek ik over de bas):

  • The hum Dimitri Vegas & Like Mike: in de categorie lekker vettig kan dit wel tellen vind ik.

  • Ride 21 Pilots.

Het heeft lang geduurd voor ik wist wie dit nummer zingt.  Vroeger had ik heel wat apps op mijn gsm onder andere Shazam of iets gelijkaardig, maar nu is mijn gsm direct vol als ik nog iets probeer te downloaden dus wordt het soms zoekwerk.

  • Watch Out For This (Bumaye) Major Lazor
  • We Found Love Rihanna.  Rihanna sleept mij er altijd door als ik even aan het slabakken ben, is het niet “We Found Love” dan wel met “Umbrella”.  Als ik niet aan het lopen ben moet ze mij gerust laten…
  • Bangarang Skrillex.  Ik ben helemaal geen fan van die “tjingeltjangel” zoals ons ma het zou noemen.  Maar om te lopen is dit ideaal en enorm opzwepend.

  • Don’t let me down The Chainsmokers.  Je zou bijna denken dat die groepsnaam gewoon vertaald werd uit het Nederlands.  Ze klinken gelukkig niet als kettingrokers.
  • Sofia Alvaro Soler.  Een beetje fout mag altijd.
  • Pomeii of Laura Palmer als het dan toch gelijk is van Bastille.  Ik weet het, ze slaan je ermee dood op de radio, maar toch, die begintune van Pompeii is geweldig om volle bak te horen door oortjes.
  • Euphoria Loreen.  Ik leerde dit nummer kennen door Eva Daeleman die het ooit aanprees als het ultieme auto-liedje.  Blijkbaar was dit een songfestivalnummer, maar of ze gewonnen hebben dat ga je zelf moeten opzoeken.
  • Heads will roll Yeah Yeah Yeahs.  Dit blijft de ultieme dansplaat en ik moet mij al eens inhouden om geen moveke met mijn handen uit te voeren daar tussen de maisvelden.

Nog leuke opzwepende up-tempo-loopnummers die ik zeker aan mijn playlist moet toevoegen voor zondag?

Zin om mee te doen aan de Belfius Ieper Trail?  Pech, het is uitverkocht!  Maar er zijn nog mensen die een ticket hebben, misschien kun je daar nog ééntje scoren!

 

(bronnen: alles YouTube)

over blogdaten en patatjes eten

Open en toe.  Zo bewegen de meeste weken hier.  Het gaat zo snel dat ik soms vergeet dat we al bijna eind mei zijn!  Eind mei?? When did that happen?

Vorige week vrijdag had ik een date.  Niet met mijn echtgenoot, maar met 6 flashy ladies waar je ook kan gaan meelezen indien je dat wenst.

img_20160520_223900.jpgimg_20160513_203233.jpgimg_20160520_224006.jpg

Valerie (rechts op de foto), Kelly, Josie (links op de foto)  Sylvie, Tiny en Renilde (gelukkig zijn we nog met twee die niet op een ie of y eindigen, of we konden een team oprichten) vergezelden me naar Mr. Spaghetti in Roeselare.  Voor mij was er teveel keuze aan spaghetti.  Firstworldproblems, I know.  Maar desalniettemin was het er enorm lekker.  En wat een geweldig mooi interieur.  Als afsluiter een koffie met M&M’s.  Als we dan toch voor de calorieën gaan, gaan we er meteen goed voor!

img_20160517_100924.jpg

Creepy hoe klein mijn pupillen zijn op deze foto!

 

Er verdween een stuk haar deze week.  En mijn grijsjes werden weer bedekt.  Serieus, ik moet om de 7 à 8 weken naar de kapper.  Nu kreeg ik te horen dat ze 6 weken in ziekteverlof gaat.  Ik durfde de reden niet te vragen, misschien wou ze dat ook wel niet vertellen.  Ik kon niet meteen een afspraak vastleggen voor haar terugkeer omdat mijn uurrooster voor de zomervakantie nog niet klaar is.  Ik ga dus mijn haar voor de eerste keer zelf moeten kleuren.  Mijn kapster was er niet gerust in, ik heb nogal lang gelaagd haar en ze raadde me aan om zeker niet te donker te pakken.  Als ik deze zomer ineens van de radar verdwijn (ok, bad choice of words misschien), ’t is omdat mijn haar ineens paars uitslaat!

Het gebeurt dat ik een loper tegenkom als ik ’s morgens om 6u naar mijn werk saffel om de vroegen te doen.  Ik denk dan dikwijls bij mezelf: “Ik loop graag, maar dat zou ik nu toch niet doen hoor!” maar deze week kon ik niet meer slapen om 5u30.  Klaarwakker zocht ik mijn loopkleren, het was een zalige ochtend, ideale temperatuur om te lopen, geen zuchtje wind.  Die 9 km deden mij echt deugd.

Er was deze week ook niet veel werk met mijn weekmenu.  Er werden heerlijke nieuwe patatjes gescoord bij de groenteboer. De aardappel links resulteerde in een maaltijd voor 3 personen. Gigantisch!  Weinig werk voor een heerlijk resultaat.  Pascale Naessens is er misschien niet voor, maar zo’n nieuw patatje in de pan gebakken, dat is toch op en top lentegevoel vind ik!

img_20160521_090400.jpg

En vanmorgen vond ik de prachtige Annelore terug in de bijlage van de weekendkrant!  Zou jij durven denken dat ze zo’n stoere tattoo heeft op haar rug?  Ferm!

Delicious bbq-weekend!

Woensdag was een hectische dag, Linus bleek ’s morgens ziek te zijn, ik ging haastjevlug naar de dokter met hem omdat ik niet wou wachten tot het feestdag was.  Onze kinderen hebben er anders wel een handje van weg om ziek te worden op zon- of feestdagen.  Oma werd opgebeld, de crèche verwittigen, rondrijden om medicatie, kortom: voldoende om te vergeten dat hij ook nog eens pipi op mijn t-shirt had gedaan terwijl ik hem ververste.  Ik kon de grootste straal ontwijken, de rest belandde in het bakje met zijn verzorgingsproducten.  Het besef rond de pipi-t-shirt kwam pas toen ik een uur later op het werk een vorming kreeg rond coaching.  Hopelijk heeft niemand het gemerkt, en anders: sorry collega’s.  Gezien ik ’s morgens nogal vlug moest schobbelen om op tijd bij de dokter en op het werk te geraken werd de boel de boel gelaten thuis. ’s Avonds bij thuiskomst zag mijn keuken er zo uit:

img_20160504_184009.jpgOh yes.  Gezellig.  Een zieke baby eten geven, een vermoeide kleuter aanmanen om zijn pyjama aan te doen en dan nog het idee van het opruimen van huis, ik werd er een beetje mistroostig van.  Bij het worstelen met de pyjama van Linus kwam de echtgenoot thuis.  Ik had zin om hem een taakje te geven maar toen zag ik wat hij in zijn handen had: barbecue-vlees!  Instant goed gevoel!  Een effort later was de keuken opgeruimd, waren de kolen verwarmd en konden we genieten van het zonnetje in onze tuin.

Ik dronk een pintje op de belabberde woensdag, at wat restjes groenten erbij en alles was ineens vergeten.  Ok, inderdaad, er was maar één strook gras afgereden.  Dat is een ander verhaal.

Donderdag was het de eerste communie van mijn metekindje.  Het gaat allemaal zo vlug, ik herinner me nog goed zijn doop zelfs.  Uiteraard was er een springkasteel op het feest.  Mijn ruskabuusjes vonden het natuurlijk de max.

Vrijdag was het werkendag, maar door het zonnetje voelde het geen minuut als werken.

Zaterdag werd er vooral veel rondgereden en familie bezocht.  En ja, er werd weer vers barbecue-vlees gekocht, ik denk dat ik voldoende vlees gegeten heb voor het komende trimester.  ’s Avonds werden we bij vrienden uitgenodigd om ons (alléé, Pieter eigenlijk, ik heb niets gedaan) te bedanken voor de hulp bij hun verbouwingen.  Het werd al vlug 01u tegen dat we in ons nest belandden.

Zondag ging de wekker aka de kinderen genadeloos om 7u af.  Moederdag werd door niemand vergeten:

img_20160510_092430.jpg

De oudste zei met veel intonatie zijn gedichtje op, hij had het zo lang voor mij moeten verzwijgen.  Hij had me ook verschillende keren laten weten “dat hij zijn cadeautje in de kast had verstopt” en “dat ik het niet mocht weten waar het lag”.  Het parfum werd gekocht samen met papa, en damn, ze hebben goeie smaak die mannen van mij.  Een zomerversie van Be Delicious DKNY.  Ik ben er helemaal weg van.

’s Middags was er dan de Wings For Life run.  Ik moet het aan niemand duidelijk maken dat het snikheet was.  Ik vermoed dat het zo’n 27 graden was.  Sommige stukken van het parcours waren volledig in de vlakke zon.

Al bij al was het wel een geweldige ervaring, veel lopers duwden een rolwagen vooruit. Respect!  Ik werd na 7 km gecatched, maar ik was er helemaal niet rouwig om, het was echt een beetje doodgaan met die hitte.  Toen ik even later in mijn auto stapte om mijn vriendin op te pikken zag ik de graden op de teller!  (ok, het stof zag ik niet, dat zag ik pas achteraf op de foto).  Mijn vriendin zat 4km verder op mij te wachten maar door de drukte in de stad moest ik een omweg van 15km nemen via de autostrade om haar te kunnen halen.  Bij thuiskomst was er uiteraard: barbecue.  Hoe kon het ook anders.

Het verlengde weekend was er ééntje om in te kaderen.

 

 

Wings for Life World Run

Morgen deze tijd loop ik mee met Wings For Life in Ieper.  De wedstrijd waarbij de eindstreep jou inhaalt.  De fameuze catcher car vertrekt een half uur na de lopers.  Gezien ik een heel trage loper ben hoop ik dat ik niet de eerste ben die gecatched wordt, al moet er iemand de eerste zijn hé.

Het lopen staat de laatste maanden sowieso op een laag pitje. Als ik één keer per week weggeraak is het een goeie week geweest.  Ik hoop het aantal loopsessies op te drijven eens Linus naar school gaat (nog anderhalf jaar geduld dus) want ik loop het liefst ’s morgens.  Toen het nog alleen Ilja was liep ik gemiddeld drie keer per week.

Nochtans is lopen echt een supergoeie uitlaatklep.  Niet alleen voel ik me op het moment zelf goed, achteraf heb ik er nog de hele dag voldoening van.  Het is ook het ideale moment om muziek te luisteren.  Momenteel gebruik ik weer veel mijn iPod, ik luisterde lange tijd gewoon naar de radio.  Ik hou er echter niet van als er veel gebabbeld wordt en ik heb nog steeds geen favoriete radiozender (net zoals ik geen favoriet tijdschrift heb).  Er zijn verschillende genres op te vinden maar mijn favoriete nummers zijn toch die van Green Day van de  CD 21st century breakdown en Rise Against Siren Song Of The Counter Culture

Eerder luidruchtig maar het helpt als het even lastiger wordt.  Ook Rihanna en Justin Timberlake zijn erop te vinden, ze zorgen voor de meer up-tempo-nummers.  En ook dit mag niet ontbreken:

Ik laad mijn iPod alvast op voor morgen en hopelijk kan ik toch enkele kilometers lopen alvorens ik afgevoerd word met de shuttlebus!

 

Meisje van 33

Laatst sprak ik nog eens af met “de meisjes”.  Ik ben met mijn 33 jaar nog niet eens de oudste van de bende, dus van “meisjes” kunnen we misschien niet meer spreken.  We waren zelfs geen meisjes meer toen we elkaar leerden kennen, toch blijf ik dat groepje consequent: “de meisjes” noemen.  Toen ik rond me keek in de bistro waar we -met de meisjes, ahja- hadden afgesproken zag ik ineens een schilderij dat me bekend voorkwam.  Gemaakt door een andere vriendin en tentoongesteld vlakbij mijn stoel.  Mijn meisjes-vriendin nam deze wazig foto om door te whatsappen.

img_20160222_103817.jpg

  “Ik ken die artieste”, dat is toch redelijk cool om uit te spreken vind ik.  (Hihi, laat mij toch eens!

De afweging tijd spenderen <-> geld spenderen werd vorige week weer gemaakt toen ik mijn auto bekeek.  Ik was hem veel te weinig.  Ik zie alleen dat hij vuil is als ik de koffer dichtsla en mijn vingers zwart zijn.  Vorige dinsdag parkeerde ik nogal ongelukkig op onze oprit.  Sinds ik parkeer met de neus naar de straat moet ik meer op de sensoren betrouwen.  Dit eindigde deze week nogal euhh…vrats…met een boenk tegen de gevel.  Ilja zei meteen “heb we nu een accident gehad?”  Neegt, kindje neegt, al ging ik toch met een klein hartje mijn gevel gaan inspecteren.  Laat ons zeggen dat de carwash ook nodig was om de rode baksteen van de trekhaak te wassen.

 

img_20160222_103437.jpg

Toen ik een uur na de wasbeurt om de kinderen vertrok zag ik dit:

img_20160222_104125.jpg

FUCKERSSS!!!

 

En neen, het stof van mijn dashboard heb ik niet afgenomen, niettegenstaande mijn echtgenoot mij daar regelmatig over aanspreekt.

Ik ontdekte ook lieve aardappelen in mijn voorraadkot:

img-20160219-wa0001.jpeg

Deze aardappel eindigde liefdevol in WAP (Worst met Appelmoes en Patatten)

img_20160222_103628.jpg

Mijn nieuwe tafellaken kwam toe.  Het was een beetje spannend (oeh, wat heb ik toch een excited leven!), want zo’n items online kopen is altijd risky business.  Er zijn zo van die dingen waarvan je denkt “maar waarom heb ik dat nooit eerder gedaan?”.  Zoals dat muffe grijze tafelkleed van op de keukentafel de deur uitgooien en dit lichte, kleurrijke exemplaar opleggen.  Precies een nieuwe vibe in de keuken!

img_20160220_173230.jpg

“oh neen, zo’n zakken onder mijn ogen” (ik laat in het midden wie die uitspraak deed, we hebben er allebei precies van 🙂 )

 

Mijn broer was “in het land”.  Ahja, sinds hij in Amsterdam woont is hij officieel emigrant.  Het komt gewoon op hetzelfde neer voor ons, we geraakten vroeger al niet in Gent om af te spreken en nu ook niet in Amsterdam.  Maar het lukt wel eens, no worries.  Ondertussen aten we samen bij onze ouders verse frietjes met stoofvlees.

En zondag moest ik jammergenoeg afzeggen voor Run Blogger Run in Oostende.  Linus begon op zaterdagavond te hoesten als een oud pepeetje en zette dit krachtig en luidruchtig door tijdens de nacht.  ’s Morgens, met slechts enkele uren slaap op de teller, wou ik mijn lief niet achterlaten om met een kleuter en een zieke baby naar de dokter te tjoolen.  Bij de dokter van wacht was hij dan weer kiplekker en vond hij het allemaal heel amusant zo’n onderzoek.  Gniffelen, stampen met zijn voeten en kraaien van plezier.  Absoluut niet hoesten, ah neen, dat had hij al genoeg gedaan thuis.  Gelukkig gooide hij toch nog een rocheltje op en spuugde hij na het onderzoek de vloer van het kabinet onder.  Hij moest toch ergens tekenen van ziekte vertonen?  Het verdict luidde: een grote verkoudheid.  Vandaag zag ik echter enkele kleine blaasjes op zijn vel, ofwel zie ik scheel, maar ik vermoed dat de waterpokken ook gearriveerd zijn.  Such fun!